Սեպտեմբերի 1-ը բացվեց պոզիտիվ իրադարձությունով:
Արխիվ 12-16
Սեպտեմբերի 1-ը բացվեց պոզիտիվ իրադարձությունով: Ճիշտ է, թեեւ, ամբողջ մայրաքաղաքը խցանված էր, բայց, այնուամենայնիվ, որոշ դպրոցներում այս ուստարում փորձնական մտցվել է ազգային պարի առարկան: Դա հաճելիորեն զարմացնում է, եւ ի վերջո պետք է արձանագրենք, որ ազատամարտիկ, պարուսույց ԳԱԳԻԿ ԳԻՆՈՍՅԱՆԻ ջանքերը իրենց պտուղը տվեցին: Ճիշտ է, տարիներ պահանջվեց, որպեսզի ամրանա այն գիտակցությունը, որ հայ մանուկը գլխանց պետք է ազգային պար սովորի, բայց լավ է ուշ, քան երբեք: Ուստի մնում է հուսալ, որ այդ փորձարարությունը դրական արդյունք կունենա, եւ հետագայում ազգային պար սովորելը կդառնա պարտադիր, անխտիր բոլոր դպրոցների համար: Չէ, Ռուսաստանի վարչապետ ԴՄԻՏՐԻ ՄԵԴՎԵԴԵՎԸ հեչ մարդ չէ: Ընդդիմադիրները պատրաստվում էին նրա այցի օրը բողոքի ցույցեր անել, ահագին նախապատրաստվել էին, մեծ աղմուկի հույսեր էին տածում, եւ ահա ՀՀ վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանը գուժեց ընդդիմադիրների համար մի տհաճ լուր` որ Մեդվեդեւը չի գալու: Լավ, բա հիմա ինչ անեն դրանք: Չնայած զարմանալիորեն ճարը տեսել են` որոշել են սեպտեմբերի 3-ին, այսինքն` Սերժ Սարգսյանի պատմական որոշման տարեդարձին, այնուամենայնիվ, իրենց ցույցն անցկացնել: Չնայած շատ տխուր է անցնելու, մեր նախագահը հա կա ու կա, նրա դեմ բողոքի գործողություններից արդեն ե°ւ ժողովրդի բողոքավոր հատվածն է ձանձրացել, ե°ւ ընդդիմադիրները, ու մեր ընդդիմադիրների սիրտը անպայման Ռուսաստանի ղեկավար դեմք է ուզում, որ թարմ հայհոյախառը կարգախոսներ մոգոնեն:
Իսկ սեպտեմբերի 3-ի կապակցությամբ ՊԱՐՈՒՅՐ ՀԱՅՐԻԿՅԱՆԸ հայոց լեզուն հարստացրեց եւս մեկ բառով` այն որակելով ՙսեւագույն օր՚: Մոխրագույնի երանգների մասին գիտեինք, նույնիսկ այդ անունով արեւմտյան այլասերված ֆիլմ կա, իսկ սեւի երանգների մասին առաջին անգամ ենք լսում: Բայց Հայրիկյանի պարագայում ամենազարմանալին այն է, որ նրա աչքին ամենուրեք ԿԳԲ է երեւում. ՙԱյո°, կա կոնսենսուս, եւ դա է դժբախտությունը: ԿԳԲ-ի բոլոր մասնաճյուղերն իրար հետ են, բոլոր կուսակցությունները ԿԳԲ-ի մասնաճյուղեր են: Անգամ եթե կիսատ-պռատ հայտարարություն են անում, ասում եմ` եկեք գործ անենք, ինքը` կուսակցապետը չի գալիս: Գալիս են քաղաքացիներ, 100 մարդ գալիս է, կոչ ենք անում 500 մարդ է հավաքվում: Այդ կուսակցությունները եթե չլինեին, ԿԳԲ-ի դրածո են, եթե մի բառ անգամ չեն ասում Մաքսային միության դեմ, ուրեմն կողմ են, լյուստրացիա պետք չէ, նրանց պապը, տատը եղել են ԿԳԲ-ի գործակալ, իրենք էլ այդ ճանապարհով գնում են՚: Դե ինչ, հուսանք որ գոնե սեփական սառնարանում Հայրիկյանը ԿԳԲ-ի գործակալ չի հայտնաբերի:
Սակայն գոյություն ունի մի այնպիսի կառույց, որի համեմատ ԿԳԲ-ն գրեթե հրեշտակ է երեւում: Խոսքը ՙՖԵՅՍԲՈՒՔԻ՚ մասին է, որը բացի կապի միջոց, սոցիալական ցանց եւ շպիոնության ու խառնակչության գործիք լինելուց, հիմա էլ զարմանալիորեն դառնում է բժշկական ախտորոշման միջոց: Այսպես, ըստ ՙԴեյլի մեյլ՚ թերթի` Արեւմուտքում որոշ հոգեբույժներ վստահ են, որ եթե մարդը չի օգտվում ՙՖեյսբուքից՚, ապա անպայման հոգեկան շեղումների տեր է: Դե, պատկերացրեք, ասենք, մշտապես մարզվող լեռնագնացի, ով ամբողջ օրը լեռներում է անցկացնում ու, բնականաբար, դրան ՙՖեյսբուքը՚ 1000 տարի պետք չէ: Ախր, կդնեն անմիջապես գիժ կհանեն: Բայց ոչ պակաս զարմանալի է եւ այն, որ արեւմտյան մի շարք գործատուներ աշխատանքի չեն ընդունում այն մարդկանց, ովքեր ՙՖեյսբուքում՚ չկան: Նրանց կարճ խելքով, եթե մարդը ՙՖեյսբուքում՚ չկա, ապա ուրեմն նրան արգելափակել են ինչ-որ այլանդակ պարբերական գրառումների համար` երեւի թե այդ գործատուներին թվում է, որ մանուկները մոր արգանդից արդեն պատրաստի ՙՖեյսբուքով՚ են դուրս գալիս: Է, Ռոբերտ Քոչարյան, ականջդ կանչի, ամեն ինչից խոսեցիր, բացի ՙուրիշ մասնագետներից՚` այդպիսի հոգեբույժների եւ գործատուների համար:
Զարմացած է
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆԸ

