«ՆԵՐԿԱՅԱՑՆՈՒՄ ԵՆՔ ՀԱՅԿԱԿԱՆԸ ՀԻՄՆԱԿԱՆՈՒՄ ՀԱՅԵՐԻ ՀԱՄԱՐ »
Արխիվ 12-16«ՆԵՐԿԱՅԱՑՆՈՒՄ ԵՆՔ ՀԱՅԿԱԿԱՆԸ ՀԻՄՆԱԿԱՆՈՒՄ ՀԱՅԵՐԻ ՀԱՄԱՐ»
Ամեն օր ու վայրկյան շոուբիզնեսյան դաշտում աստղիկների հայտնությունն ու մարումը, հերթական ոչ հաճելի բացահայտումը բարկացնում ու հիասթափեցնում է, բայց հույսի շող է հայտնվում, երբ հաճելի ու օգտակար բացահայտման ևս հանդիպում ես: «ԻՐԱՎՈՒՆՔԻ» զրուցակիցը Արարատյան թեմի «ԾԱՂԿԱԶԱՐԴ» համախմբի գեղարվեստական ղեկավար ԼԻԼԻԹ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆՆ է:
Իսկ թե ինչու է 7 մեներգչուհիներից և 1 դաշնակահարից կազմված միությունը կոչվում համախումբ, մեներգչուհին մանրամասնում է. «Համույթը սովետական բառ է և ստուգաբանական արմատ չունի, երգաչխումբ էլ չենք կարող կոչվել, որովհետև քանակապես քիչ ենք, 8 հոգու պարագայում անսամբլ կլիներ, որն էլ ֆրանսերեն բառ է: Ֆրանսերենից ու անարմատ հին հնչողությունից խուսափելու համար որոշեցինք համախումբ կոչվել, այսինքն՝ համախոհների խումբ»:
Համախումբն իր այցեքարտ-կատարումը համարում է Աշոտ Սաթյանի երաժշտությամբ և Եղիշե Չարենցի խոսքերով «Ես իմ անուշ Հայաստանին», որը կատարել է բազմաթիվ բեմերից:
«Շատ համերգների ենք մասնակցել, հատկապես Սփյուռքի նախարարության կողմից ձեռնարկված, եղել ենք Ջավախքում, Ավստրալիայում, Ռուսաստանում և մի շարք այլ եվրոպական երկրներում: Մեր երգացանկը ազգագրական, ժողովրդական երգերը չեն, այլ ազգային սիրված երգերը, որոնք հանդիսատեսը բավականին սիրում ու արժևորում է, ներկայացնում ենք հայկականը հիմնականում հայերի համար»,-ասում է տիկին Լիլիթը, ով իր ղեկավարած խմբի հայտնության ապահովման հարցում տեսահոլովակի դերն այնքան էլ չի կարևորում. «Կենդանի երգեցողությունը մեզ համար միշտ ավելին է ու առավել, խմբի երգչուհիների հզոր օպերային ձայներն այստեղ են առավել հնչեղ, ինչն էլ անպայման փոխանցվում է հանդիսատեսին. նա զգում է, որ դա առավել արժեքավոր է: Չնայած տեսահոլովակի համար, եթե հովանավոր գտնվի, իհարկե դեմ չենք լինի, հատկապես, որ ձայնագրված շարան ունենք»:
ԷԹԵՐԻ ՄԱՄՈՒԼՅԱՆ

