«ԳՐՔԻ ՀՈՏԸ ՆԱԽԸՆՏՐՈՒՄ ԵՄ ՑԱՆԿԱՑԱԾ ԹԱՆԿԱՐԺԵՔ ՕԾԱՆԵԼԻՔԻ ԲՈՒՅՐԻՑ»

«ԳՐՔԻ ՀՈՏԸ ՆԱԽԸՆՏՐՈՒՄ ԵՄ ՑԱՆԿԱՑԱԾ ԹԱՆԿԱՐԺԵՔ ՕԾԱՆԵԼԻՔԻ ԲՈՒՅՐԻՑ»

«ԻՐԱՎՈՒՆՔԻ» զրուցակիցը Տավուշի մարզի Կողբ գյուղի մշակույթի պալատում գործող թիվ 1 գրադարանի իրանահայ բարերար, Հին Ջուղայում ծնված, մասնագիտությամբ ավիացիայի ինժեներ ԱՎՈ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆՆ է, ով 2003 թվականից հանդիսանում է Հայաստանի ազգային գրադարանի բարեկամների պատվո անդամ, Մատենադարանի բարեգործական հիմնադրամի պատվո անդամ, ում անունը ներառված է Մատենադարանին ամենաշատ գրքային նվիրատվություններ կատարած 8 անձանց անունների շարքում, հեղինակ է 2 գրքերի՝ «Նոր Ջուղայի կոջայական ապարանքների գեղարվեստական հարդարում», «Դարձ արմատներին»:

-         Երևան-Կողբ գրադարանային կյանքը, եթե զուգահեռներով դիտարկենք, ապա…

-        Կողբի գրադարանն ամբողջովին աջակցությունից զուրկ է, օգնության ոլորտներ նոր միայն սկսում են փնտրվել: Չնայած Երևանը ևս հետ է, բացթողումներ ունի, բայց ջանք թափվում է, աշխատանք արվում, չնայած գրադարանների գումարներն են քիչ. արդյունքը այն չէ, ինչ կարող է լինել: Ի դեպ, հատկապես ձմռանն է Կողբի գրադարանում շատ ընթերցող լինում. ամռանը գյուղի աշխատանքը շատ է, բայց, ինչպես գրադարանում աշխատողներն են ասում, օրական 6-7 ընթերցող ամենաքիչը լինում է:

-         Հայ մշակութին ի՞նչ է պակասում:

-         Ոչինչ… Մեզ միայն եղածը պահպանելն ու ներկայացնելն է պակասում, որն էլ հենց հիմնաքարն է:

-         Ի՞նչ ունենք օտարից վերցնելու:

-       Մոլորակը փոքր գյուղի է նման. ամեն հարևան իր կողքինից վերցնելու արժեքներ, իսկապես, ունի:

-         Ի՞նչ կասեք էլեկտրոնային գրքի մասին:

-        Ես գրքի հոտը նախընտրում եմ ցանկացած թանկարժեք օծանելիքի բույրից: Էլեկտրոնային գիրքը և՛ դրանից է զրկում, և՛ գրքի հետ հոգեկան կապի շոշափումն է բացակայեցնում:

-         Ի՞նչ է ձեզ համար հայրենասիրությունը:

-         Պարտականություն. եթե ծնվել եմ հայ, ուրեմն իմ պարտքը պետք է հատուցեմ այդ հողին ու ջրին, որոնք ինձ ծնել, մեծացրել են:

-         Գրադարաններին ձեր աջակցությունը կարելի՞ է համարել հայրենասիրության արտահայտման տեսակ:

-         Հաստա՛տ, քանզի քո միջոցները ի նկատի առնելով, հայրենքիդ վճարում ես: Կարող է լավ կրթվես՝ իբրև գիտնական ներկայանաս, կարող է հողագործ լինես՝ արտադրություն ստեղծելով, զինվոր՝ բանակին ծառայելով… Ամենքն իր ոլորտում է դրսևորվում. միայն թե ամենուր ազնվությունն է պետք պահպանել…

ԷԹԵՐԻ ՄԱՄՈՒԼՅԱՆ