ՐԱՖՖԻ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԸ զարմանալիորեն որոշեց անգամ այս շոգուկրակին զվարճացնել ժողովրդին` հայտարարելով.
Արխիվ 12-16
ՐԱՖՖԻ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԸ զարմանալիորեն որոշեց անգամ այս շոգուկրակին զվարճացնել ժողովրդին` հայտարարելով. ՙԵս կուզենայի ամառը լիներ բուռն աշխատանքային եւ չսպասեինք կախարդական աշնանը, հետո աշնանը որոշեինք` գարնանը, որովհետեւ հիմքում ընկած է շարքային քաղաքացու եւ ժողովրդի վստահության խնդիրը՚: Դե, Րաֆֆին վաղուց որ սեզոնին էլ աշխատանքներ անցկացնի, արդյունքը նույնն է: Սակայն մի շտապեք զվարճանալ նրա խոսքից, այլ ավելի լավ է մարդասիրություն դրսեւորեք եւ այս շոգուկրակ Երեւանից մարդուն տեղափոխեք զով սարեր... Թե չէ աստիճանաբար նրա դատողությունները նմանվում են հին սովետական անեկդոտին, որի հերոսը որոշում է պարզել, թե տարվա որ եղանակին ավելի ճիշտ է մեռնելը ու վերջում տեսնում, որ ոչ մեկն էլ պիտանի չէ:
Իսկ Գյումրիի ՙԱսպարեզ՚ լրագրողական ակումբի նախագահ ԼԵՎՈՆ ԲԱՐՍԵՂՅԱՆՆ էլ, զարմանալիորեն, որոշեց հանդես գալ առաջարկությամբ` ավտոճանապարհային երթեւեկության վերաբերյալ: Այսինքն, ոչ թե թեման է զարմանալի, այլ զարմանալի սերը դեղին գույնի նկատմամբ: Վարչապետին ուղղված իր ուղերձում նա առաջին կետով առաջարկում է ՙԱվտոճանապարհային արագաչափ սարքերը եւ դրանց սյուների գույնը սահմանել դեղին՚, երկրորդ կետով` ՙավտոճանապարհային արագաչափ սարքերից առաջ` ճամփեզրին` 50մ, 100մ եւ 150մ առաջ տեղադրել տեսախցիկի առկայության զգուշացման ցուցանակներ՚, եւ երրորդով` ՙերկրորդ կետում առաջարկվող նոր եւ այժմ առկա ցուցանակները տեղադրել 0,8-1 քառակուսի մետր մակերեսով դեղին ցուցանակների ֆոնին՚: Հետաքրքիր է, ինչու Բարսեղյանը այդ աստիճան սիրեց դեղին գույնը: Թե որոշեց անպայման հիշեցնել հայտնի անեկդոտը Վարդանիկի եւ ընկեր Մարգոյի մասին, ուր հորը դպրոց են կանչում, որովհետեւ նկարչության դասին երկինքը դեղին գույնով էր ներկել:
Իսկ Հանրային խորհրդի նախագահ ՎԱԶԳԵՆ ՄԱՆՈՒԿՅԱՆՆ էլ, այս շոգին որոշեց տրվել մտորումների` հայոց պառլամենտարիզմի մասին. ՙԺողովուրդը խորհրդարանական ընտրություններին այնքան էլ լավ չի վերաբերվում, շատ չարաշահումներ են լինում: Կարծես թե, ինչ-որ մարդկանց լավություն անելու հարց է, եւ չի ընկալվում, որ ԱԺ-ն է իշխանությունը՚: Զարմանալի է, այդ ինչպես թե` ժողովուրդը ԱԺ ընտրություններին լավ չի վերաբերվում: Չէ որ հենց այդ ընտրություններն են այդքան առատ ընտրակաշառքով, եւ հնարավոր է միանգամից մի քանի մրցակիցներից ընտրակաշառք վերցնել եւ յուրաքանչյուրին առանձին խոստանալ քվե, իսկ հետո դիտել, թե ինչ զվարճալի կռիվներ են տեղի ունենում բաժանված գումարի եւ ստացված քվեների անհամապատասխանության պատճառով:
Արդեն քանի տարի է խոսվում է, որ հայ մարդուն ամոթ է իր հանգիստն անցկացնել անթալիաներում, արեւկող պառկել այն լողափերին, որոնց ավազի հետ նախնյաց ոսկորներն են խառնված: Սակայն պակաս չկա նամուսից ու թասիբից զրկված տարատեսակ թափթփուկների, եւ շոու-բիզնեսի որոշ ՙաստղուհիներ՚ հաճույքով, ի ցույց բոլորի, համացանցում զետեղում են Թուրքիայում հանգստանալը պատկերող կադրեր: Սակայն էլ ավելի ապշեցուցիչ էր, որ Թուրքիայի հեռուստատեսության ՈՒՂԻՂ ԵԹԵՐՈՒՄ 13 տարի առաջ Թուրքիա տեղափոխված ոմն ՙհայուհի՚ իսլամ ընդունեց: Նա հայտարարել է, որ հետեւում է իսլամի կանոններին, ժամանակին հայերեն կարդացել է Ղուրանը եւ հաղորդավարի մի քանի հարցերին պատասխանելուց հետո արտասանել է իսլամական ՙվկայության աղոթքը՚ եւ հրապարակավ մահմեդականություն ընդունել: Լավ, ինչ ասես այդպիսի ՙհայերին՚...
Զարմացած է
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆԸ

