«Ինքնությունը կորցնելու ամենահեշտ ճանապարհը ազգանվան փոփոխությունն է

«Ինքնությունը կորցնելու ամենահեշտ ճանապարհը ազգանվան փոփոխությունն է»

Դեռեւս 1969 թվականից սկսած ՀՀ ԳԱԱ հնագիտության ու ազգագրության ինստիտուտի գիտաշխատող, Հայաստանի «Համշեն» հայրենակցական-բարեգործական ՀԿ փոխնախագահ, «Ձայն համշենական» թերթի գլխավոր խմբագիր Սերգեյ Վարդանյանը սկսել է անդրադառնալ թե°քրիստոնե  թե° մահմեդական համշենահայերի առօրեային ու կենցաղին: Ըստ նրա համշենահայերը նախկինում վախենում էին, որ իրենց անունը որեւէ տեղ գրվի կամ հիշատակվի: Իսկ այսօր պատկերը բոլորովին փոխվել է, քանի որ համշենահայերը սկսել են ճանաչել իրենց ինքնությունը եւ պայքարել այն պահպանելու համար: Սերգեյ Վարդանյանը ցավով է նշում, որ ժամանակի ընթացքում շատ համշենահայեր մահմեդականացվել են եւ հեռացել արմատներից, ինքնությունը կորցնելու ամենահեշտ ճանապարհը ազգանվան փոփոխությունն է: Այդ ամենի վրա բացասական նշանակություն ունեն Հայաստանից գաղթած հայերը, քանի որ այնտեղի հայերը որոշ չափով պահում են իրենց ինքնությունը, իսկ Հայաստանից ներգաղթածները նրանց ներկայությամբ սկսում են փնովել Հայաստանը .«Բաներ կան որ ամեն ինչից վեր են, դրանցից մեկը ազգությունն է:Երբ դրսի հայերին հարցնում ես, որ թե ինչու երեխաներին չեն ուղարկում հայակական դպրոց, նրանք պատճառաբանում են, թե նպատակ չունեն վերադառնալ Հայաստան, նույնիսկ Ցեղասպանության տարիներին նման բան չկար»,-նկատեց ՍԵՐԳԵՅ ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԸ: Նա նշեց, որ մարդկանց մոտ կա ձեւովորված կարծիք, թե համշենցին միայն մահմեդական հայն է, համշեցին քրիստոնեա հայն է, ինչպես մշեցին ու ալաշկերտցին: «Եթե ասում ենք համշենցի հայ պետք է նկատի ունենանք հիմնականում քրիստոնեա հայերին, իսկ եթե մահմեդականներին նկատի ունենք պետք է նշենք կրոնափոխ կամ իսլամ  համշենցի հայեր»,-հավելեց Ս.Վարդանյանը: Նրա տեղեկացմամբ այսօր Աբխազիայում կան մեծ թվով համշենահայեր, որոնց բազմաթիվ խնդիրներից առաջնայինը դպրոցի խնդիրն է, քանի որ աբխազները իրենց դպրոցը կարողանում են պահել , իսկ հայերը ոչ, այն պարզ պատճառով, որ այտեղ չկան լուրջ ներդրումներ:

ԶՎԱՐԹ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ