ՙՇԱՆԹԻ՚ ԵԶԵԿՅԱՆԸ ԼՐԱԳՐՈՒԹՅԱՆ ՄԵՋ ԻՐԵՆ ՙԶՈՆ՚ ՆԱՅՈՂԻ ՏԵՂ Է ԴՐԵԼ

ՙՇԱՆԹԻ՚ ԵԶԵԿՅԱՆԸ ԼՐԱԳՐՈՒԹՅԱՆ ՄԵՋ ԻՐԵՆ ՙԶՈՆ՚ ՆԱՅՈՂԻ ՏԵՂ Է ԴՐԵԼ

Անգամ եթե չլիներ ՙՇանթի՚ տնօրեն Արթուր Եզեկյանի ազգականներից մեկի պնդումը, թե 90-ականներին Արթուրը Գյումրիում զբաղվում էր նասկի-չուլկի վաճառելով, նրա ներկայիս պահվածքից կարելի է ենթադրել, որ  ունեցել է ՙտոնավաճառային՚  անցյալ, քանի որ ՙՇանթը՚ լրատվական դաշտում իրեն պահում է` ինչպես բազարում: Չգիտես նույնիսկ, թե ինչից է այդքան ոգեւորվել Արթուր Սաշաեւիչը, իր ինչ-ինչ հովանավորներից, ապօրինի գովազդով ստացված գումարներից, թե ՙՌոտարի՚ ակումբում իր անդամությունից: Բոլոր դեպքերում նա պահում է իրեն խիստ ագրեսիվ: Հենց մեկը փորձում է անգամ չնչին քննադատության ենթարկել ՙՇանթի՚ բազարային պահվածքը, վերջինս բացում է բերանը եւ փակում աչքերը: Ակամա հիշում ես Սադախլոյում նասկի-չուլկի վաճառող, փնթի ու հաստահետույք կանանց, որոնց բղավոցները պետությունից-պետություն էին լսվում:
Իսկ գուցե Եզեկյանը լրատվական դաշտը պատկերացնում  է ՙԶոնի՚ տեսքո±վ, որտեղ իրեն գողի տեղ է դրել, ում ոչ ոք իրավունք չունի նույնիսկ թարս նայել, էլ չասած` հակաճառել կամ քննադատել: Չնայած այդպիսի եզեկյանները, որ ընկնում են իրենց պատկերացրած ՙզոնը՚, հինգ րոպե չեն դիմանում: Իսկ գուցե այստեղ, ինչպես կասեր ՀՀ երկրորդ նախագահը, այլ մասնագետի կարի±ք կա: Հակառակ դեպքում դժվար է պատկերացնել, թե ինչ տրամաբանությամբ է ՙՇանթը՚ ցեխարձակումներ կատարում ՙԻրավունքի՚ դեմ, երբ դատարանով ապացուցվեց, որ ՙԻրավունքը՚ ճիշտ է  գրում  է, որ ՙՇանթը՚ քցում է իր աշխատակիցներին:
Այս անգամ  էլ շանթորդիների ոհմակը հարձակվել է հայտնի լրագրող Մենուա Հարությունյանի վրա, ինչ է, թե վերջինս համարձակություն է ունեցել հայտնել կարծիք, որը չի համընկնում Արթուր Սաշաեւիչի բարձր ինտելեկտուալ մտածելակերպի հետ: Մենուա Հարությունյանի պարզ դիտողությունը, որ չպետք է լրատվամիջոցներն իրար ուտեն, ՙՇանթի՚ երեւակայության մեջ հիվանդագին կերպով ընկալվել է որպես իր դեմ արշավի սկիզբ: Իսկ ո±վ իրավունք ունի ՙՇանթի՚ մասին թթու խոսք ասել, ու սկսվեց... Մենուա Հարությունյանի դեմ էլ սպառնալիքներ, էլ վիրավորանք, էլ մատ թափ տալ: Ինչ խոսք, այդ ամենը համապատասխանում է ՙՇանթի՚ բառապաշարին ու իր պատկերացրած լրագրողական էթիկային: Ամենահետաքրքիրն այն է, որ ՙՇանթն՚ իրեն  հանրության վստահությունը վայելող հեռուստաընկերության տեղ է դրել եւ այդ ՙբարոյական՚ բարձունքներից Մենուա Հարությունյանին խորհուրդներ է շաղ տալիս, թե կարծիք արտահայտելուց առաջ ինչ պետք է հիշել, հայացքն ուր գցել եւ ինչն ինչպես գնահատել: Դե արի ու բացատրի սրանց, որ կարծիք արտահայտելը հանցանք չէ, ՙքֆուր՚ չէ, եւ քիչ թե շատ դաստիարակված մարդիկ իրենց մասին ոչ հաճո կարծիքը լսելիս ոչ թե հիսթերիկայի մեջ են ընկնում, այլ համապատասխան եզրահանգման են գալիս: Այս ամենի մեջ զավեշտալին այն է, որ շանթերը դեռ փորձում են խոսել ՙլրագրության ոլորտի օրեցօր բարգավաճող մի ախտի մասին, երբ առանց բարոյական նորմերի` կիրառվում է վիրավորանքն ու հայհոյանքը, երբ լրագրող լինելու հանգամանքի տակ տարիներ շարունակ փաթեթավորվում ու աննկատ սողալով գոյատեւում են էժանագին շանտաժն ու սպառնալիքը՚: Գեղեցիկ են բարբաջում շանթականները, ճիշտ եւ ճիշտ սեփական կերպարները բացահայտելու առաքելությամբ:
Իսկ ընդհանրապես հոգեբանության մեջ մարդկանց նմանատիպ ագրեսիվ եւ ոչ ադեկվատ պահվածքը բացատրվում է խոր կոմպլեքսներով, մանկությունից եկող ֆոբիաներով կամ անբավարարվածությամբ:

ԱՐՄԵՆՈՒՀԻ ՀԱԿՈԲՅԱՆ