ԹՈՒՐՔԻԱՅՈՎ ՀԻԱՑԱԾ ՙԿՈՆՉԻՏԱՅԻ ՎԿԱ՚ ՖԵՄԻՆԻՍՏՈՒՀԻՆ
Արխիվ 12-16ԹՈՒՐՔԻԱՅՈՎ ՀԻԱՑԱԾ ՙԿՈՆՉԻՏԱՅԻ ՎԿԱ՚ ՖԵՄԻՆԻՍՏՈՒՀԻՆ
Շարունակում ենք ներկայացնել այն անձանց, ովքեր մեզ դատական տեռորի են ենթարկում այն բանի համար, որ հրապարակել էինք Ինգա եւ Անուշ Արշակյանների դեմ ՙԱզատություն՚ ռադիոկայանի ֆեյսբուքյան ասուլիսի էջում ցինիկ հալածանքի մասնակցածների ֆեյսբուքյան էջերի հղումները: Հիշեցնենք, որ այդ զազրելի արշավը տեղի էր ունեցել այն բանից հետո, որ Արշակյանները հրապարակավ արտահայտել էին իրենց բնական զզվանքը Կոնչիտա կոչվող հակաբնական եւ հակաբարոյական երեւույթի դեմ: Եվ այսպես, մեր հերթական հակահերոսը, ավելի ճիշտ` հակահերոսուհին: Էլվիրա Մելիքսեթյան, 23 տարեկան, ֆեմինիստական ՙԿանանց ռեսուրսային կենտրոնի՚ հանրային կապերի պատասխանատու` 2012-ի հունվարից սկսած: Ավարտել է ԵՊՀ-ն` ՙԿառավարման հոգեբանություն՚ մասնագիտությամբ: Այսպես կոչված, ՙՖեմինիստական պլատֆորմի՚ անդամ է, սույն կառույցի վերջին` այս տարվա մարտի 8-ին տեղի ունեցած ՙԱմոթ չէ՚ փողոցային ակցիայի կոնտակտային անձն էր:
Եվ այսպես` նրա առնչությունները համասեռամոլության լոբբինգին: Ինգա եւ Անուշ Արշակյաններին Կոնչիտայից զզվելու համար սոցիալական ցանցերում գրառումների եւ/կամ մեկնաբանությունների միջոցով ծաղրելը, հեգնելը, վիրավորելը ինքնին այդպիսի լոբբինգի դրսեւորում է: Բացի այդ, Էլվիրա Մելիքսեթյանը մայիս ամսին տեսագրվել է ՙԵս դեմ եմ հոմոֆոբիային՚ տեսանյութների շարքում: Հիշեցնենք, որ համասեռամոլության լոբբիստները հոմոֆոբիա տերմինով նշում են նորմալ մարդկանց բնական բացասական վերաբերմունքը համասեռամոլության ու, առավել եւս, դրա քարոզչության հանդեպ: Այսինքն` այդ տեսագրությունը լոբբինգի մասնակից լինելու անհերքելի ապացույց է: Հիշեցնենք նաեւ 2012-ի մայիսի 21-ին ՙՓԻՆՔ Արմենիա՚` համասեռամոլների պաշտպանության վրա մասնագիտացած կազմակերպության եւ ՙԿանանց ռեսուրսային կենտրոնի՚` ՙբազմազանության շքերթի՚ անվան տակ գեյ-շքերթի կազմակերպման փորձը, որը ձախողվել էր բացառապես հայրենասեր երիտասարդության հակաակցիայի շնորհիվ: Այդ ժամանակ մեր հակահերոսուհին արդեն մի քանի ամիս է, որ ՙԿանանց ռեսուրսային կենտրոնի՚ հանրային կապերի պատասխանատուն էր:
Իսկ այժմ Էլվիրա Մելիքսեթյանի անձը բնութագրելու համար ընդամենը մեջբերումներ անենք նրա բլոգից: Ահավասիկ. ՙԱմոթ չէ ուշ տուն գալը: Տարածված կարծրատիպ` ՙլավ աղջիկները երեկոյան տանն են լինում՚: Այս կարծրատիպի գոյության մեջ համոզվելու համար բավարար է միայն մի քանի անգամ մի քանի մարզ այցելել, որտեղ երեկոյան ժամերին կարելի է մեկ ձեռքի մատների վրա հաշվել հանդիպած աղջիկներին: Այս ամենը կապված չէ դուրս գալու ցանկության կամ անհրաժեշտության բացակայության հետ, այլ դեպքերի մեծամասնությունում բացասական համբավ ձեռք բերելու հետ՚:
Եվ վերջում մի շտրիխ: 2012-ի ապրիլին մեր ՙհերոսուհին՚ հիացած էր մնացել Թուրքիայի Ստամբուլ քաղաքում կազմակերպված ֆեմինիստական միջազգային ֆորումից. ՙԱվելի քան քսան հազար գաղափարակից հավաքվել էին` միմյանցից սովորելու, միմյանց հետ փորձով փոխանակվելու եւ պարզապես ծանոթանալու համար: Միջոցառումը կանանց իրավունքների պաշտպանությանն ուղղված լայնածավալ կոնֆերանս էր, որը հրապարակ էր տրամադրում միասնական որոշումներ կայացնելու, կանանց իրավունքների պաշտպանությանն առնչվող հիմնախնդիրները հաղթահարելու համար:
Միջոցառումը կազմակերպված էր մանրակրկտորեն: Բարձրակարգ կահավորմամբ ավելի քան տասնյակ կոնֆերանս-սրահներ էին նախատեսված` միաժամանակ դասընթաց-քննարկումներ անցկացնելու համար՚: Բայց, ի վերջո, 23 տարեկան ակտիվիստուհու պարագայում ձեռքս չի գնում միայն նեգատիվ ներկայացնելու, ուստի նաեւ մի փոքր պոզիտիվ. ՙԿոնֆերանսի անդամները մասնակցեցին Թուրքիայի` կանանց իրավունքները պաշտպանող կազմակերպությունների կողմից իրականացվող ցույցին:Աշխարհի տարբեր ծայրերից հազարավոր կանայք քայլերթ էին իրականացնում` աջակցելու Թուրքիայում մարդու իրավունքների պաշտպանությանը եւ գենդերային հավասարության գաղափարախոսությանը՚: Այ, Թուրքիայում ինչքան ուզում եք ակցիաներ արեք, ի վերջո, թուրքերը բացարձակապես ափսոս չեն...
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆ

