«ՀԵՐՈՍՆԵՐ ՏՎՈՂ ԳՅՈՒՂԸ ԽՆԴԻՐՆԵՐԻՑ ՉԻ ՎԱԽԵՆՈՒՄ»
Արխիվ 12-16«ՀԵՐՈՍՆԵՐ ՏՎՈՂ ԳՅՈՒՂԸ ԽՆԴԻՐՆԵՐԻՑ ՉԻ ՎԱԽԵՆՈՒՄ»
Արարատի մարզի Արարատ գյուղը (Դավալի, Դավալու ,Դեվրլու) հիմնադրել են արեւմտյան Հայաստանի Մակու եւ Սալմաստ գավառներից գաղթած ընտանիքները` 1828 թվականին: Գյուղն ունեցել է բազմաթիվ աղաներ եւ տվել մեծ հերոսներ, նրանցից մեկն էլ ՀՀ ագային հերոս, սպարապետ ՎԱԶԳԵՆ ՍԱՐԳՍՅԱՆՆ է: Գյուղի մասին պատմական եւ առասպելական պատմություններն անծանոթին տալիս են ամբողջական պատկերացում, թե ինչպիսին է գյուղն ու գյուղացին, չնայած իրական պատմություներն ավելի շատ են, որոնք գյուղում գիտեն թե՛ փոքրերը թե՛ մեծերը, դրանցից մեկը վերեբերվում է զորավար Անդրանիկին.
Պատմում են, որ ժամանակին գյուղի պատվելի մարդկանցից մեկը`Լեւոն աղան իր հարկի տակ է հյուրընկալել զորավար Անդրանիկին, աղան լեռներում է եղել , երբ խաբարն առել է , թե Անդրանիկը մի քանի զինվորներով արեւմտյան Հայաստանից մազապուրծ եղած գաղթականների մի խումբ է բերում գյուղ: Այդ ժամանակ Լեւոն աղան մեծ վշտի մեջ է եղել`մահացել էր որդիներից մեկը, սակայն իմանալով , որ զորավարը պետք է իր ներկայությամբ պատվի իր օջախը` հրամայում է գյուղում խնջույք կազմակերպել եւ զորվարի գալուստը նշել ինչպես հարկն է: Այս քեֆն ու ուրախությունը զորավարը տեսնելով շնորհակալություն է հայտնել աղային եւ վերադարձի ճանապրհին ասել է, թե իրեն ոչ թե այդ ուրախությունն էր պետք , այլ զինվոր`թշնամուն դիմակայելու համար: Լսելով Անդրանիկի ցանկությունը Լեւոն աղան նրա է տալիս իր երկու որդիներին. ասում են` գյուղ գալուց Անդրանիկն ուներ 8 զինվոր, իսկ վերդարձին`10-ը:
Այսօր Արարատ գյուղն ունի մոտավորապես 8800 բնակիչ, որոնց թիվը գնալով ոչ թե նվազում է, այլ`շատանում: Բնակիչների հիմնական զբաղմունքը գյուղատնտեսությունն է եւ անասնապահությունը, նրանց մի մասն էլ կամ աշխատում է Արարատի ցեմենտի եւ գինու գործարաններում կամ էլ մեկնում է արտագնա աշխատանքի, սակայն ինչպես փաստում է համայնքի ղեկավար Կարեն Ղազարյանը`մեկնողները վերադանում են գյուղ, քանի որ նրանք կապված են իրենց գյուղի հող ու ջրին: Կ.Ղազարյանը պաշտոնում ընտրվել է 2012 թվականին, նա բավականին երիտասարդ է եւ խոտովանում է, որ այդքան մեծ համայնք ղեկավարելն այդքան էլ հեշտ գործ չէ, քանզի ինչքան մեծ է համայնքն, այնքան էլ շատ են խնդիրները. «Իհարկե խնդիրները շատ են, դրանց մի մասը լուծվել է, մյուս մասի լուծման համար էլ ուղիներ ենք փնտրում: Մեր գոյւղն հերոսներ տվող գյուղ է եւ մենք երբեք խնդիրներից չենք վախեցել: Ես շատ եմ ոգեւորվում , երբ տեսնում եմ թե ինչքան միասնական եմ իմ գյուղացիները, ինձ էլ ավելի պարտավորված եմ զգում, երբ խնդիրների լուծման ճանապարհին ստանում եմ նրանց աջակցությունը»,-ասում է ԿԱՐԵՆ ՂԱԶԱՐՅԱՆԸ: Նրա համար գյուղի երիտասարդներին հուզող խնդիրներն ավելի տեսանելին են, քանի որ լինելով երիտասարդ գիտի թե նրանց ինչն է հետաքրքրում եւ ինչ է պետք: «Երբեք չի եղել ավագ եւ կրտսեր սերունդ տարաձայնությունը, ընդհակառակը`լինելով երիտասարդ միշտ լսում եմ մեծերի առաջարկները, գիտեմ, որ նրանք էլ են շահագրգռված, որպեսզի գյուղն ավելի զարգանա: Մենք ունենք հատուկ վայր, որտեղ հավաքվում են մեծահասակները, խոսք ու զրույցից բացի վեր են հանում նաեւ իրենց հուզող խնդիրները: Մեզ մոտ երիտասարդներին շատ է հետարքրում սպորտը եւ մշակույթը, այդ իսկ պատճառով էլ գյուղի գործող մշակույթի տունը միշտ լեփ լեցուն է այն օրերին, երբ նշվում է մեր ազգային տոններից որեևէ մեկը: Գյուղում գործում է սպորտի եւ պարի խմբակներ, երեխաների ու երիտասարդների համար անում ենք ամեն ինչ, որպեսզի ունենան մեծ նվաճումներ»,- հավելում է համայնքի ղեկավարը: Գյուղում առակա կարեւորագույն խնդիրներից մեկը մանկապարտեզի խնդիրն է եղել, որի լուծման համար Կարեն Ղազարյանը դիմել է ՀՀ նախագահին եւ նրա աջակցությամբ եւ սոցներդրումների օգնությամբ կարողացել է հասնել հաջողության, որոշ ժամանակ անց գյուղի փոքրիկները կկարողանան այցելել բոլորվին բարեկարգ մանկապարտեզ: Այժմ գյուղապետը աչալուրջ հետեւում է ջրամատակարարման հետ կապված աշխատանքերին, նա նպատակ ունի գյուղում խմելու ջուրը դարձնել շուրջօրյա:
«Ես ունեմ իմ կարգախոսը`«Պահպանենք եւ կառուցենք մեր Դավալուն» ,հավատարիմ մնալով այդ կարգախոսին պետք է անեմ այնպես, որ իմ ծննդավայրը ծաղկի ու զարգանա: Մեծ է ցանկությունս վերակառուցելու սարի գլխին գտնվող եղեկեցին, որը այսօր կիսակառույց վիճակում է, ճիշտ է այսօր գյուղում ունենք գործող եկեղեցի`սրբ.Հակոբը, բայց այդ կիսաքանդ եկեղեցին շատ մեծ նշանակություն ունի մեզ համար » ,-եզրափակում է Կարեն Ղազարյանը:
ԶՎԱՐԹ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ

