ՄԵԾ ԲԵՄՈՒՄ` ՄԵԾ ՊԱՅԹՅՈՒՆ

ՄԵԾ ԲԵՄՈՒՄ` ՄԵԾ ՊԱՅԹՅՈՒՆ

Գրեթե մեկ ամիս ամբողջ քաղաքը խոսում էր, քննարկում ու սպասում մեծ պրեմիերային` «Ինքնասպանի Գրառումներ» առաջին ալտերնատիվ բալետային փսիխոդրամային: Այն, ինչ երեկ` հուլիսի 3-ին կատարվեց Օպերային թատրոնի բեմում, հայ հանդիսատեսը չէր տեսել երբեւէ:

Նորարար մոտեցումներ, տեխնիկական անսպասելի լուծումներ ու լուսային բացառիկ համադրումներ: Բարդ հոգեվիճակ, անդունդ ու ինքնասպանություն: Սակայն այս պատմությունը սկսվում է ինքնասպանի փրկության պահից: Նա անընդհատ կռվում է իր երկրորդ Ես-ի հետ, պայքարում իր հիշողությունների հետ, ընկնում ու բարձրանում, ուրախանում ու տխրում ու մերթընդմերթ հիշում` «Ես սիրում եմ իմ անուշ մայրիկին»:
Օպերային թատրոնի ողջ լուսային հնարավորություններն օգտագործվել էին ըստ պատշաճի, բեմում` կրկնակի բեմ, որտեղ նվագում է նվագախումբը, իսկ անընդհատ բացվող հսկա դռներից մտնում ու դուրս են գալիս փսիխո-պատմություններն ու մարդիկ:
«Մինչեւ վերջին վայրկյանը մենք խնդիրներ ունեինք, բայց հավատում էինք` ամեն ինչ լավ է լինելու: Վերջին փորձը տեւեց մինչեւ լուսադեմ, բայց միեւնույն է` մենք կարողացանք անել այն, ինչ երբեւէ մեր իրականության մեջ չէր եղել: Մենք խոստացանք, ու արեցինք դա»-«Իրավունքի» հետ զրույցում նշեց խորեոգրաֆ ԱՐՄԱՆ ԲԱԼՄԱՆՈՒԿՅԱՆԸ:
Իսկ նախագծի պրոդյուսեր ԱՆՈՒՇ ՔՈՉԱՐՅԱՆԻ խոսքով. «Այսքան ժամանակ մեզ շատերն աջակցեցին իրենց խորհուրդներով, ներկայությամբ կամ պարզապես` անտարբերությամբ: Բայց հիմա մեր ոգեւորությունն անասելի մեծ է, հենց միայն այն պատճառով, որ մենք մեր խոսքի տերն էինք: Հանդիսատեսը հենց սա էր ուզում տեսնել, դա են վկայում ուժեղ ու անդադար ծափահարությունները: Այս տեսակ որեւէ ներկայացում դեռ չէր եղել, մեզ հավատացողների բանակը մեծ չէր, բայց բարձրակարգ էր: Մենք նրանց շնորհիվ ուժ հավաքեցինք, ու մեր խոսքն ասացինք»:

ԼԻԼԻԹ ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆ