ՀՀ ԼՈՌՈՒ ՄԱՐԶԻ ՓԱՄԲԱԿ ԳՅՈՒՂԻ ԲՆԱԿՉՈՒԹՅԱՆ 90 ՏՈԿՈՍՆ ԱՂՔԱՏՈՒԹՅԱՆ ՄԵՋ Է

ՀՀ ԼՈՌՈՒ ՄԱՐԶԻ ՓԱՄԲԱԿ ԳՅՈՒՂԻ  ԲՆԱԿՉՈՒԹՅԱՆ 90 ՏՈԿՈՍՆ ԱՂՔԱՏՈՒԹՅԱՆ  ՄԵՋ Է

Լոռու մարզի Փամբակ գյուղը ունի 420 հաշվառված բնակիչ, մոտ 30 բնակիչ էլ հաշվառված չեն, որոնք  այստեղ են տեղափոխվել   շրջակա գյուղերից: Նրանց  հիմնական զբաղմունքը գյուղատնտեսությունն է եւ անասնապահությունը: Համեմատած մյուս գյուղերի` այստեղից արտագնա աշխատանքի մեկնողների թիվը քիչ է`10 հոգի, ովքեր գարնանը մեկնում են Ռուսաստանի Դաշնություն , իսկ աշնանը վերադառնում, մեկնողների թիվը քիչ է այն պատճառով, որ գյուղի մյուս բնակիչները չունեն միջոցներ մեկնելու համար:

Ինչպես «Իրավունքի» հետ զրույցում նշեց Փամբակ համայնքի ղեկավար Սամսոն Ուլիխանյանը,  գուղի բնակչության 90 տոկոսը աղքատ են, ոչ գյուղատնտեսությաբ  ոչ էլ անասնապահությամբ մարդիկ չեն կարողանում գոյատեւել: Նրանց օգնելու համար էլ համայնքը չունի բավարար ֆինանս: Լոռվա փեշերին ծվարած Փամբակ գյուղի խնդիրները բազմաթիվ են `գյուղում միակ նորմալ կառույցը դպրոցն է, որը վերանորոգվել է 2011 թվականին: Գյուղացիները չգիտեն ինչ բան է գյուղապետարանի շենք , մշակույթի կենտրոն, քանի որ երբեք դրանք չեն ունեցել, գրադարան էլ կա, որը տնակային պամաններում է , ոտեղից  գյուղի բնակիչները հազվադեպ են օգտվում: «Գյուղապետարանի շենքը այժմ տեղակայված է բնակիչներից մեկի տանը, ով ներկայումս այնտեղ չի ապրում: Փորձում ենք այնպես անել, որ գոնե մարդկանց չկտրենք մշակույթից, կազմակերպում ենք նշանավոր մարդկանց նվիրված միջոցառումներ , նշում մեր ազգային տոնները եւ այլն »,-չցանկանալով բոլոր խնդիրները մեկ առ մեկ թվել ` փաստեց ՍԱՄՍՈՆ ՈւԼԻԽԱՆՅԱՆԸ:

90 տոկոս աղքատության շեմը հաղթահարելու համար գյուղում կան որոշակի ռեսուրսներ, որոնք մինչ այսօր չեն օգտագործվել: Համայնքի ղեկավարի խոսքով`գյուղում կա ջերմոցային տնտեսության զարգացման հնարավորություններ, որի համար կարող են ծառայել խոպան հողերը: «Տավուշի մարզում այդ տնտեսությունը սկսում է զարգանալ, մեզ մոտ այն մարդիկ ովքեր վարելահողեր չունեն իրենց ունեցած հողերի հաշվին կարող են ջերմոցներ կառուցել մշակել բանջարեղեն եւ շուկայում վաճառել: Նման դեպքերում կստեղծվեն նաեւ մի քանի աշխատատեղեր: Վերջերս այդ նպատակով գյուղ այցելեց մի կազմակերպություն, սակայն այդպես էլ ոչինչ չարեցին»,-նշեց Ս.Ուլիխանյանը: Ըստ նրա,   գյուղացիները շատ են դժգոհում Հայաստանում գործող վարկային համակարգից, քանի որ տոկոսադրույքնեը շատ բարձր են եւ  գյուղացին աշխատում է միայն դրանք  փակելու համար: Եթե չօգտվի այդ վարկերից , պետք է անգործ նստի, միջոցներ չկան  գործ սկսելու համար: Համայնքի ղեկավարը հավաստիացնում է, որ որոշակի ներդրումների շնորհիվ հնարավոր կդառան ստեղծել ջերմոցային տնտեսություն, սակայն ցավն այն է, որ ոչ ոք չի ցանկանում իր միջոցները ներդնել գյուղում: Սակայն պրն.Որիխանանը  հուսը չի կորցնում,կփնտրի մարդկանց եւ կփորձի գյուղը հանել տիրող ծանր իրավիճակից: Նրա կարծիքով` գյուղի վիճակը բարելավելու հետ միասին կշատանա նաեւ բնակիչների թիվը, քանի որ գյուղում ամուսնացողները շատ են, սակայն չկա ծնելիության աճի միտում.«Բացի այն որ այժմ հետեւում են եվրոպացիների վատ օրինակին`  մեկ երեխա են ունենում կամ էլ չեն ունենում, նաեւ մտածում են երեխային ինչպես պահեն, չկա աշխատանք` չկան միջոցներ:Մենք պետք է ամեն ինչ անենք մեր երիտասարդների համար , որպեսզի նրանք մնան գյուղում եւ աշխատեն այն զարգացնել»,- հայտնեց համայնքապետը:

ԶՎԱՐԹ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ