«ՄԵԶ ՄՈՏ ՑԱՎՈՔ ԿԱՄ ԲԱՐԵԲԱԽՏԱԲԱՐ ԴԵՌԵՎՍ ՉՈՒՆԵՆՔ ԼՐԱԳՐՈՂԱԿԱՆ ԱՐՏՈՆԱԳՐԵՐ»

«ՄԵԶ ՄՈՏ ՑԱՎՈՔ ԿԱՄ ԲԱՐԵԲԱԽՏԱԲԱՐ ԴԵՌԵՎՍ ՉՈՒՆԵՆՔ ԼՐԱԳՐՈՂԱԿԱՆ ԱՐՏՈՆԱԳՐԵՐ»

ԱԺ աշխատակազմի ղեկավար, ՀՀ նախկին արդարադատության նախարար Հրայր Թովմասյանը որոշել է օպտիմալացման ծրագիր իրականացնել լրագրողների շրջանակում ու խորհրդարանական աշխատանքները լուսաբանող մի շարք լրագրողներից ե՛ւ իր, ե՛ւ պատգամավորների «գլուխն ազատել»: Որպես լրագրության ասպարեզին քաջածանոթ անձնավորություն`«Իրավունքը» այս մասին զրուցեց ԿԳ նախարարության Լեզվի պետական տեսչության պետ ՍԵՐԳՈ ԵՐԻՑՅԱՆԻ հետ:

-Պարոն Երիցյան, ինչպե՞ս եք վերաբերում, որ ԱԺ-ում հավատարմագրված լրագրողների dress-code են որոշել մտցնել եւ աշնանային նստաշրջանում հավատարմագրել միայն 5 տարվա փորձ ունեցողներին:

- Կարծում եմ` կարող է կազմակերպությունը առաջարկել նման չափանիշներ` հաշվի առնելով այն աշխատանքի առանձնահատկությունները, որ տվյալ մարմնում գոյություն ունեն, բայց չեմ կարծում, որ այսօրվա ժամանակակից աշխարհում, երբ լրագրողը ունի կրթություն եւ արդեն որեւէ լրատվամիջոցում աշխատում է, իր առջեւ որեւէ սահմանափակումներ պետք է դրվեն: Ուրիշ խնդիր է, եթե լրագրողը իր պահվածքով, կեցվածքով, աշխատանքային գործունեությամբ կարող է որոշակի խաթարումներ թույլ տալ: Բայց եթե մարդը որեւէ լրատվամիջոցում աշխատում է, ունի համապատասխան փորձառություն եւ կրթություն, չեմ կարծում, որ պետք է որեւէ մեկի մեջ տարբերություն դնել: Մեզ մոտ ցավոք կամ բարեբախտաբար դեռեւս չունենք լրագրողական արտոնագրեր, որ աշխարհի շատ երկրներում կա: Այսինքն` եթե ունես այդ արտոնագիրը կարող ես հավատարմագրվել անգամ առանց լրատվամիջոց ներկայացնելու: Այս դեպքում Ազգային ժողովը կարող է ասել, որ իմ հնարավորությունը այնպես է, որ խորհրդարանական աշխատանքները կարող ենք լուսաբանել, ասենք, 100 լրագրող, ավելին տեղ չկա նստելու, կանգնելու կամ շարժվելու: Կամ կարող են ուրիշ չափանիշներ դնել, օրինակ, որ տվյալ լրատվամիջոցը պետք է ունենա այսքան տպաքանակ կամ այսքան ընթերցող:

ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ