Ո՞Վ ՊԵՏՔ Է ԲՌՆԻ ԵՐԵՎԱՆԻ ԿԵՆՏՐՈՆՈՒՄ ՀՈԳԵՈՐՍՈՒԹՅՈՒՆ ԱՆՈՂՆԵՐԻ ՁԵՌՔԸ

Ո՞Վ ՊԵՏՔ Է ԲՌՆԻ ԵՐԵՎԱՆԻ ԿԵՆՏՐՈՆՈՒՄ
ՀՈԳԵՈՐՍՈՒԹՅՈՒՆ ԱՆՈՂՆԵՐԻ ՁԵՌՔԸ

Ամռանը կրկին ակտիվացել են Եհովայի վկաները, բայց այս անգամ վերջիններիս թիրախում ոչ թե հայ դյուրահավատներն են, այլ` երեւանյան զբոսաշրջիկները: Արի ու տես, որ Եհովայի վկաները ամենաթողության արդյունքում հայտնվել են Երեւանի կենտրոնի մի քանի վայրերում, մասնավորապես` Օպերային կից տարածքում`

Սարյանի այգու մոտ, ոչխարի մորթի հագած գայլերի պես, օտար լեզուներով թարգմանված աղանդավորական գրքեր են նվիրում Երեւանի փողոցներով անցնող օտարերկրացիներին: Դե, իսկ վերջիններս էլ քաղաքավարությունից կամ վերոնշյալների պնդաճակատությունից դրդված` վերցնում են ու դառնում հոգեորսության զոհեր: Աղաղակելու փոխարեն, թե ո՞վ պետք է զբաղվի նման բացահայտ աղանդավորական քարոզչություն իրականացնողներով, եւ ինչպիսի՞ քայլեր է պետք ձեռնարկել այս երեւույթի դեմ, «Իրավունքը» հետաքրքրվեց համապատասխան կառույցներից:
Երեւանի քաղաքապետարանի տեղեկատվության եւ հասարակայնության հետ կապերի վարչության պետ ԱՐԹՈՒՐ ԳԵՎՈՐԳՅԱՆ - Եթե դա լիներ առեւտուր, միանշանակ ու անմիջապես մեր արձագանքը կհետեւեր, եւ շատ արագ բոլորդ կտեսնեիք դա, քանի որ կոնկրետ Երեւանի քաղաքապետարանի լիազորությունների շրջանակում է գտնվում ապօրինի առեւտրի արգելումը: Բայց քանի որ խոսքը, առեւտրի մասին չէ խոսքը, կարծես թե, մեր իրավասության շրջանակում չէ այս առումով քայլեր իրականացնելը: Իսկ եթե, ուղղակի, ենթադրվում է, որ հոգեորսություն է իրականացվում, ապա դա օրենքով արգելված է, եւ բնականաբար դատապարտում ենք այդ երեւույթը: Ավելին` այս մասով, կարծում եմ` իրավապահ մարմինները լիիրավ են զբաղվել այդ հարցով:
ՀՀ ոստիկանության հասարակայնության հետ կապերի ու լրատվության բաժնի աշխատակից ԱՐՄԵՆ ՄԱԼԽԱՍՅԱՆ - Որպես իրավաբան եմ ասում, որ, ըստ էության, այդ գրքերը նվիրել են, հոգեորսությունն այլ գործառույթ է: Պետք է կանգնեցնեն, համոզեն, ինչ-որ դասախոսություն կարդան, որ հոգեորսություն դիտվի: Այնպես որ, մի քիչ ավելի խորը իմաստ ունի դա, թե չէ` միայն նվիրելով չէ: Ամեն դեպքում, հիմա ես կզգուշացնեմ Ոստիկանության կենտրոնականի բաժնին, որ զբաղվեն ու հետաքրքրվեն դրանով:
ՀՀ ԶՈՒ հոգեւոր առաջնորդության, Արարատի զորամասերից մեկի հոգեւոր սպասավոր ՏԵՐ ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄ քահանա ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ - Ժամանակին, երբ Եհովայի վկաները դուռ էին ծեծում, քարոզչություն անում, հիմա անցել են ավելի գործնական դրույթների: Այսինքն` այդ դուռ ծեծելը չանցավ, մարդիկ չընդունեցին, հասկացան, որ աղանդավորական կազմակերպություն է, եւ դրա համար նրանք անցան երկրորդ փուլին: Չեմ կարող ասել` սա ավելի համարձակ է, թե` ավելի շատ աներեսության պես մի բան, բայց ակնհայտ է, որ նրանք օգտագործում են պարզ մեթոդ, որ կոչվում է հոգեորսություն: Եթե չեմ սխալվում օրենքով ամրագրված է, որ կրոնական կազմակերպությունների ընդհանրական հասարակական քարոզչությունն արգելվում է:  Ու եթե եզրահանգման գանք, սա նաեւ մի իրադարձություն է, որը մեզ ապացուցում է, որ Հայաստանը կրոնական տեսանկյունից պաշտպանվածություն չունի: Քաղաքացիները որոշակիորեն կրոնական հարձակումներից պաշտպանված չեն: Այսօր Եհովայի վկաները շատ լուրջ ձեւով հոգեւորականներին մեղադրանքներ են ներկայացնում` նշելով, որ քահանաները մարդկանց մեջ սուտ ու կեղծիք են դնում, իրականությունը չեն ասում Աստվածաշնչի մասին, այսինքն` այն, ինչին դարեր շարունակ մեր ազգը հավատացել է, կոչվում է սուտ ու կեղծի՞ք, քանի որ կասկածելի տեղից եկել է մի կազմակերպություն ու քարոզչություն է անում: Ցավալի եւ դատապարտելի արարք է այս ամենը, կարծում եմ` պատկան մարմինները պետք է իրենց մասնակցությունն ունենան` կանխելու այս երեւույթը, որպեսզի մարդիկ հասկանան, որ կրոնական տեսանկյունից պաշտպանված են: Ամեն դեպքում, այսօր մենք կանգնած ենք մի խնդրի առաջ, որ ինչ-որ մի կազմակերպություն բարեգործության հիմքի տակ` անգամ կարող է հանցագործություններ կատարել, ու դրա համար պետք է գերատեսչություններ լինեն, որ կզբաղվեն այդ խնդրով:

Ներկայացրեց ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆԸ