ՙԱՐՏԸ ԽԱԽՈՒՏ, ԸՆԴԴԻՄՈՒԹՅԱՆ ՄԱՀԱՆԱՆ` ԱՐՏԱՀԵՐԹ ՆԻՍՏԵՐ

ԱՐՏԸ ԽԱԽՈՒՏ, ԸՆԴԴԻՄՈՒԹՅԱՆ ՄԱՀԱՆԱՆ`
ԱՐՏԱՀԵՐԹ ՆԻՍՏԵՐ

Արտահերթ նստաշրջանին խորհրդարանական ընդդիմության եւ, այսպես կոչված, ոչ իշխանական ուժերի տգեղ ու հիսթերիկ պահվածքը ցույց է տալիս, որ այն պնդումները, որ սրանք դժգոհ էին հատկապես Տիգրան Սարգսյանի կառավարության քաղաքականությունից, ընդամենը ծխածածկույթ է` իրական նպատակների համար: Նախորդ կառավարության քաղաքականությունը փոխվել է ակնհայտորեն եւ հիմնովին: Նվազում են հարկերը, արտոնություններ են տրվում փոքր բիզնեսին, իջեցվում են տուգանքները, դադարեցվել է պարտադիր բաղադրիչը` կենսաթոշակային համակարգում, եւ սա ընդամենը 60 օրվա ընթացքում:
Սակայն արի ու տես, որ այս բոլոր ակնհայտորեն դրական բարեփոխումները էլ ավելի գրգռում եւ նյարդայնացնում են ոչ իշխանական քառյակ-հնգյակ, իսկ իրականում վեցնյակներին: Գործի է դրվում ամեն ինչ, քվորում չապահովելուց մինչեւ բացարձակ սուտ, հերյուրանք ու հայհոյանք: Իհարկե, երբեմն այդ ամենը գալիս է ընդդիմադիրների պարզապես անգրագիտությունից կամ անդաստիարակությունից, սակայն հաճախ նաեւ կրում է միտումնավոր, սաբոտաժի բնույթ: Այս արտահերթ նստաշրջանի ընթացքում ծիծաղելի նյարդային շարժումները, որոնցով բեմահարթակում հանդես են գալիս քառյակականները, բացատրվում է իբր նրանով, որ կան մի քանի օրենքի նախագծեր, որոնք նախապես չեն քննարկվել ԱԺ հանձնաժողովներում: Նախ ասենք, որ քառյակականները ՙմեռան՚ ԱԺ հանձնաժողովներում ակտիվություն ցուցաբերելուց եւ օրինագծերի վերաբերյալ առաջարկություններ ներկայացնելուց: Որպես կանոն` հանձնաժողովներում օրինաստեղծ աշխատանքի ծանրաբեռնվածության առյուծի բաժինն ընկնում է հենց ՀՀԿ-ի ուսերին: Սակայն դա էլ մի կողմ թողնենք. ինչքան գոյություն ունի Ազգային ժողովը, այդքան էլ գործում է արտահերթ նստաշրջանների ինստիտուտը, որտեղ կառավարության կողմից հրատապ համարված հարցերը ներկայացվում են Ազգային ժողով: Եթե այդ ինստիտուտից դժգոհողները իսկպաես դժգհում են դրանից, ապա կարող էին քսան տարիների ընթացքում հանդես գալ այդ ինստիտուտի վերաբերյալ օրենսդրական նախաձեռնություններով: Սակայն հենց իրենք էլ են օգտվում արտահերթ ու հրատապ կարգով ԱԺ օրակարգ հարցեր մտցնելու խողովակից` ե°ւ ՀԱԿ-ը, ե°ւ ՀՅԴ-ն, ե°ւ ՙԺառանգությունը՚, բազմիցս արտահերթ հարցեր են մտցրել ԱԺ օրակարգ, եւ այլ պատգամավորներ ստիպված են եղել քննարկել հրատապ ռեժիմով: Բացի դրանից, ենթադրվում է, որ պատգամավորը պետք է ունենա քիչ թե շատ կրթական ցենզ, աշխատելու ունակություն եւ հնարավորություն ունենա` նստաշրջանի ընթացքում  ծանոթանա կառավարության առաջարկներին եւ ներկայացնի իրավաչափ առաջարկներ: Առավել եւս, դա հեշտ է այն խմբակցությունների համար, ովքեր ունեն 6-7, անգամ` 36 պատգամավոր: Ի վերջո, կարելի էր կատարել աշխատանքի բաժանում եւ, օրինակ, հինգ ԲՀԿ-ական պատգամավորով ուսումնասիրել մեկ օրենք` երեք օրվա ընթացքում: Այլ բան է, որ գուցե քառյակի մտավոր կարողությունները անբավարար է նման ՙբարդ՚ խնդիր լուծելու համար:
Իրականում, այդ դատարկ խոսակցությունները, թե իբր քառյակը անսանձ մղումով երազում է աշխատել, սակայն նրան չի բավարարում ժամանակը` օրենքներին ծանոթանալու համար, այնպիսի պրիմիտիվ բլեֆ է, որին չեն հավատում հենց իրենք: Իսկ ճշմարտությունը հետեւյալն է` Ռոբերտ Քոչարյանը եւ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը ամեն ինչ անում են, որպեսզի ստանան եւ իրար մեջ կիսեն իշխանությունը: Դա նաեւ պետք է իրենց արեւմտյան ու ամերիկյան շեֆերին, որպեսզի թույլ չտան, որ ՀՀ-ն ներգրավվի ՄՄ-ին եւ Եվրասիական միությանը:

ԱՐՄԵՆՈՒՀԻ ՀԱԿՈԲՅԱՆ