ՙԱՎԱՆԴԱԿԱՆ «ԲԻՍԸ»`Ա. ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ «ՍՈՒՍԵՐՈՎ ՊԱՐՆ» Է

ԱՎԱՆԴԱԿԱՆ «ԲԻՍԸ»`Ա. ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ «ՍՈՒՍԵՐՈՎ ՊԱՐՆ» Է

Մի շարք միջազգային մրցույթների դափնեկիր ԼԻԼԻԹ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆՆ Երեւանում էր: Երիտասարդ դաշնակահարուհին ելույթ ունեցավ «Նոր անուններ» պատանի երաժիշտ կատարողների միջազգային փառատոնի շրջանակներում:

«Իրավունքի» հետ զրույցում Լիլթը պատմեց իր ծավալած ստեղծագործական գործունեության մասին`հայրենիքից այն կողմ, ինչպես նաեւ երեւանյան համերգի ընթացքում վերապրած զգացողությունների մասին:

- 2004 թ-ին մեկնեցի Ռոստոկ (Գերմանիա) քաղաք`շարունակելու երաժշտական կրթությունս: Միաժամանակ սովորում եմ նաեւ Բելգիայում: Այստեղ շատ քիչ քանակությամբ ուսանող կա. ութ դաշնակահար: Դասախոսներն էլ` հայտնի դեմքեր են երաժշտական ասպարեզում:

- Տեղյակ եմ, որ Դուք էլ դասավանդում եք: Ո՞րն է ավելի հոգեհարազատ, համերգային գործունեությունը, թե՞ դասավանդման գործընթացը:

- Երեւի, համերգային գործունեությունը: Թեպետ ուսանողների հետ էլ հետաքրքիր է աշխատելը: Դասավանդելով` սովորում ես... Երաժշտությունը այլ տեսանկյունից ես սկսում ընկալել:

- Ի՞նչ զգացողություններ վերապրեցիք երեւանյան համերգից:

- Հաշվետվության պես մի բան է հայրենիքում ելույթ ունենալը, լավ առումով ասված. կա պատասխանատվության զգացողություն, ինչը շատ լավ է: Ինձ համար երջանկություն է տուն գալը, հարազատ ու սիրելի մարդկանցով շրջապատված լինելը:

- Համերգին կատարեցիք Ա. Խաչատրյանի դաշնամուրի կոնցերտը: Ստեղծագործություն, որ Ձեզ հաջողություն է բերել:

- Շատ սիրում եմ այդ կոնցերտը: Ցավոք, այն այնքան էլ շատ չեն կատարում Հայաստանի սահմաններից այն կողմ: Ա. Խաչատրյանի անվան միջազգային մրցույթի ժամանակ ստեղծագործությունն ինձ հաջողություն բերեց. մրցույթի դափնեկիր եմ: Այստեղ պարտադիր նախապայման էր` ներկայացնել Խաչատրյանի կոնցերտը: Եվ դա շատ լավ է, քանի որ դաշնակահարի համար այս ստեղծագործությունը, հարստության պես մի բան է:

- Գիտեմ, որ բուռն է Ձեր համերգային գործունեությունը: Հայ կոմպոզիտորների գործեր, պրոպագանդում եք:

- Ավանդական «բիսը»`Ա. Խաչատրյանի «Սուսերով պարն» եմ ներկայացնում: Երկացանկում կա նաեւ Բաբաջանյանի, Կոմիտասի (Կոմիտաս-Սարաջյան մշակումները) ստեղծագործությունները: Լինելով հայ` բարձր եմ գնահատում հայ դասական երաժշտությունն ու ցանկանում եմ, որ օտարերկրյա հանդիսատեսն էլ սիրի եւ գնահատի այն:

- Մի շարք միջազգային մրցույթների դափնեկիր եք, որ մրցույթն էր Ձեզ համար անմոռանալի:

- Շատ բարդ հարց եք տալիս: Երեւի, Ֆրանսիայում անցկացվող երաժշտական մրցույթը: Մրցույթների ժամանակ, սովորաբար, այսպես ասած, մրցակցական մթնոլորտ է տիրում. այն այնքան էլ լավ մթնոլորտ չէ: Միշտ փորձում եմ ընկերանալ բոլոր մասնակիցների հետ: Ֆրանսիայում անցկացվող մրցույթը, որտեղ հաղթող ճանաչվեցի, կազմակերպիչներն այնպիսի մթնոլորտ էին ստեղծել, որ բոլոր մասնակիցները ընկերներ դարձան, եւ դա շատ լավ էր:

- Ինչպես եք կարողանում դիմակայել մրցակցության ոլորտում:

- Ամեն տեղ էլ կա այդ մրցակցություն ասվածը` անկախ մասնագիտական ոլորտից: Մեր ասպարեզում մի փոքր այլ է մրցակցություն ասվածը, քանի որ երաժշտությունը դառնում է կյանքի մաս: Որեւէ մեկին մրցակից չեմ համարում, ուրախ եմ լինում յուրաքանչյուրի ունեցած հաջողության համար:

-Ձեր կյանքում էլ երաժշտությունը կյանքի մաս է: Հավանաբար, մասնագիտության այլ ընտրություն Ձեր տարբերակում չէր էլ կարող լինել:

- Սակայն այնպես էլ չէ, որ ստիպողաբար ընտրեցի մասնագիտությունս: Մայրս` երաժշտագետ` Նոնա Ոսկանյանն է, հայրս` ֆիզիկոս Հովիկ Գրիգորյանն է: Ի դեպ, նա էլ շատ լավ դաշնամուր է նվագում:

- Դուք ելույթ եք ունեցել բազմաթիվ հեղինակավոր դահլիճներում: Բեմ դուրս գալուց առաջ կա հուզում, թե արդեն հաղթահարել եք այդ փուլը:

- Երկու տեսակի «պանիկա» գոյություն ունի: Առաջինը` խանգարող է, իսկ երկրորդը` բարձրացնում է ադրենալինը: Յուրաքանչյուր կատարող ուզում է, որ հանդիսատեսը լավ երաժշտություն լսի...

- Երեւանյան մենահամերգ կլինի առաջիկայում:

- Չգիտեմ, երբ, բայց կլինի: Այս պահին որեւէ բան պլանավորված չէ:

ՎԼԱԴ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ