ԱՐՏԸ ԽԱԽՈՒՏ ԸՆԴԴԻՄՈՒԹՅԱՆ ՄԱՀԱՆԱՆ ԱՐՏԱՀԵՐԹ ՆԻՍՏԵՐ

ԱՐՏԸ ԽԱԽՈՒՏ ԸՆԴԴԻՄՈՒԹՅԱՆ ՄԱՀԱՆԱՆ ԱՐՏԱՀԵՐԹ ՆԻՍՏԵՐ

Վերջին օրերի խորհրդարանական ընդդիմության եւ այսպես կոչված ոչ իշխանական ուժերի տգեղ ու հիսթերիկ պահվածքը ցույց է տալիս, որ այն պդումները, որ սրանք դժգոհ էին հատկապես Տիգրան Սարգսյանի կառավարության քաղաքականությունից, ընդամենը ծխածածկույթ է իրական նպատակների համար: Նախորդ կառավարության քաղաքականությունը փոխվել է ակնհայտորեն եւ հիմնովին: Նվազում են հարկերը, արտոնություններ են տրվում փոքր բիզնեսին, իջեցվում են տուգանքները, դադարեցվել է պարտադիր բաղադրիչը՝ կենսաթոշակային համակարգում, եւ սա ընդամենը 60 օրվա ընթացքում: Սակայն արի ու տես, որ այս բոլոր ակնհայտորեն դրական բարեփոխումները էլ ավելի գրգռում եւ նյարդայնացնում են ոչ իշխանական քառյակ-հնգյակ, իսկ իրականում վեցնյակներին: Գործի է դրվում ամեն ինչ, քվորում չապահովելուց մինչեւ բացարձակ սուտ, հերյուրանք ու հայհոյանք: Իհարկե, երբեմն այդ ամենը գալիս է ընդդիմադիրների պարզապես անգրագիտությունից, կամ անդաստիրակությունից, սակայն հաճախ նաեւ կրում է միտումնավոր, սաբոտաժի բնույթ: Այս արտահերթ նստաշրջանի ընթացքում ծիծաղալի ներվային շարժումները, որոնցով բեմահարթակում հանդես են գալիս քառյակականները, բացատրվում է իբր նրանով, որ կան մի քանի օրենքի նախագծեր, որոնք նախապես չեն քննարկվել ԱԺ հանձնաժողովներում: Նախ ասենք, որ քառյակակնները <մեռան> ԱԺ հանձնաժողովներում ակտիվություն ցուցաբերելուց եւ օրինագծի վերաբերյալ առաջարկություններ ներկայացնելուց: Որպես կանոն հանձնաժողովներում օրինաստեղծ աշխատանքի ծանրաբեռնվածության առյուծի բաժինը ընկնում է հենց ՀՀԿ-ի ուսերին: Սակայն դա էլ մի կողմողնենք. ինչքան գոյություն ունի Ազգային ժողովը այդքան էլ գործում է արտահերթ նստաշրջանների ինստիտուտը, որտեղ կառավարության կողմից հրատապ համարված հարցերը ներկայացվում են Ազգային ժողով: Եթե այդ ինստիտուտից դժգոհողները իսկպաես դժգհում են դրանից, ապա կարող են այն քսան տարիների ընթացքում հանդես գալ այդ ինստիտուտի վերաբերյալ օրենսդրական նախաձեռնություններով: Սակայն հենց իրենք էլ են օգտվում արտահերթ ու հրատապ կարգով ԱԺ օրակարգ հարցեր մտցնելու խողովակից՝ եւ ՀԱԿ-ը եւ ՀՅԴ-ն, <Ժառանգությունը>, բազմիցս արտահերթ հարցեր են մտցրել ԱԺ օրակարգ եւ այլ պատգամավորներ ստիպված են եղել քննարկել հրատապ ռեժիմով: Բացի դրանից, ենթադրվում է, որ պատգամավորը պետք է ունենա քիչ թե շատ կրթական ցենզ, աշխատելու ունակություն եւ հնարավորություն ունենա, նստաշրջանի ընթացքում  ծանոթանա կառավարության առաջարկներին եւ ներկայացնել իրավաչափ: Առավել եւս դա հեշտ է այն խմբակցությունների համար, ովքեր ունեն 6-7, անգամ 36 պատամավորներ: Ի վերջո կարելի էր կատարել աշխատանքի բաժանում եւ օրինակ հինգ ԲՀԿ-ական պատգամավորով ուսումնասիրել մեկ օրենք՝ երեք օրվա ընթացքում: Այլ բան է, որ գուցե քառյաի մտավոր կարողությունները անբավարար է նման <բարդ> խնդիր լուծելու համար:

Իրականում, այդ դատարկ խոսակցությունները, թե իբր քառյակը անսանձ մղումով երազում է աշխատել, սակայն նրան չի բավարարում ժամանակը օրենքներին ծանոթանալու համար, այնպիս պրիմիտիվ բլեֆ է, որին չեն հավատում հենց իրենք: Իսկ ճշմարտությունը հետեւյալն է, Ռոբերտ Քոչարյանը եւ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը ամեն ինչ անում են, որպեսզի ստանան եւ իրար մեջ կիսեն իշխանությունը: Դա նաեւ պետք է իրենց արեւմտյան ու ամերիկյան շեֆերին, որպեսզի թույլ չտան, որ ՀՀ-ն ներգրավվի ՄՄ-ին եւ Եվրասիական միության մեջ:

ԱՐՄԵՆՈՒՀԻ ՀԱԿՈԲՅԱՆ