Զարմանալի մարդիկ են մեր ՙքառյակի՚ հրաշալի ընդդիմադիրները:

Զարմանալի մարդիկ են մեր ՙքառյակի՚ հրաշալի ընդդիմադիրները: Այսպես, դաշնակցական ԱՐԾՎԻԿ ՄԻՆԱՍՅԱՆԸ հայտարարել է. ՙՍահմանադրական բարեփոխումների այլընտրանքը լճացող, ապագա չունեցող պետությունն է: Այսօր մեզ շանս է տրված փոխելու արատավոր համակարգը, ուրեմն միավորվենք, առաջադրենք մեր պահանջները: Եթե իշխանությունը մերժի այդ պահանջները, կմնա իշխանափոխության մեկ տարբերակ` փողոցային հեղաշրջում՚: Այն, որ սահմանադրական բարեփոխումները հասունացել են, փաստել է ՀՀ նախագահը ՀՀԿ 15-րդ համագումարում: Բայց ինչ հեղաշրջում, ինչ բան, արդյոք դրանով Արծվիկ Մինասյանը չի նմանվում բաց դուռը կոտրողի: Համ էլ, ինչպես է ՀՅԴ-ն պատրաստվում համատեղ աշխատել ՀԱԿ-ի հետ, որի առաջնորդ ԼԵՎՈՆ ՏԵՐ-ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԸ փողոցային հեղաշրջման անհրաժեշտություն է տեսնում սահմանադրական փոփոխություն ոչ մի դեպքում թույլ չտալու համար: Համ էլ, գլխանց ստացվում է, որ ըստ ԼՏՊ-ի` Արծվիկ Մինասյանի ու ՀՅԴ-ի ասածը ամբողջովին ՙքըխ՚ է, եւ ՙորեւէ քաղաքական ուժ, որը կաջակցի սահմանադրական բարեփոխումների ձախորդ նախաձեռնությանը կդառնա Հայաստանի գերեզմանափորների՚ մեղսակիցը:
Մենք դեռ մի շաբաթ առաջ ընթերցողին ներկայացրել ենք, որ մեր երկրում գոյացել է նոր քաղաքական աղանդ` Նազարբաեւի վկաներ: Եվ զարմանալի սրընթացությամբ սույն աղանդը համալրվում է, եւ ահա այդտեղ ընդգրկվեց Գլոբալիզացիայի եւ տարածաշրջանային համագործակցության վերլուծական կենտրոնի տնօրեն, հավատո հանգանակի փոխարեն ամերիկյան արժեքներ դավանող ՍՏԵՓԱՆ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԸ. ՙԵրբ դու ինչ-որ մի երկրի ձեռքն ես տալիս քո անվտանգության, տնտեսական, առեւտրի ողջ համակարգը, դրանից հետո այդ մեկն ինչ ուզում անում է, եւ դու այլեւս հետաքրքիր չես նրա համար: Դրա վկան մայիսի 29-ն էր: Հիմա այնպես ստացվեց, որ այնտեղ, որտեղ սպասում էինք, թե կպաշտպանվի Ղարաբաղը, ի լուր աշխարհի հայտարարեցին` եթե մտնում եք Եվրասիական միություն, առանց Ղարաբաղի պետք է մտնեք: Կներեք, դա մեզ համար ուղղակի կործանարար է՚: Ախր, հազար անգամ բացատրվեց, որ Արցախի կարգավիճակը չի փոխվում, բայց Կիկոսի մահը ողբացողներն այնքան են շատանում, որ թերեւս իմաստ ունի վերաբացել կարի որեւէ խոշոր ֆաբրիկա, որը կարտադրի բացառապես թաշկինակներ` այդ մարդկանց արցունքները սրբելու համար:
ՙՀո քյասիբի ռադիո չեմ, ո±ւմ համար եմ խոսում՚,- ժամանակին բավականին հաճախ կարելի էր լսել այդ արտահայտությունը: Սակայն զարմանալիորեն ամռան սկիզբը նշանավորվեց հենց ՙքյասիբի ռադիոյին՚, այսինքն` ԼԱՐԱՅԻՆ ՑԱՆՑԻՆ հրաժեշտ տալով: Դա իրավասու կառույցները բացատրում են միջոցների բացակայությամբ, ինչը թույլ չի տալիս նորոգել, արդիականացնել եւ աշխատող վիճակում պահել այդ ցանցը: Թվում է, թե առաջընթացը առավել եւս 21-րդ դարում անկասելի է, եւ ՙպատի ռադիոյին՚ պիտի հրաժեշտ տանք նույն ձեւի, ինչպես ժամանակին հրաժեշտ ենք տվել ձեթով ճրագին, բայց... Օրինակ, ինչո±ւ ռուսները կարողացան պահպանել, իսկ մենք` ոչ: Ախր, մարդիկ այդ նույն ցանցով արդեն ե°ւ մի շարք ռադիոալիքներ են հեռարձակում, ե°ւ ինտերնետ են մատակարարում, ե°ւ օգտագործում են` որպես մալուխային հեռուստատեսության պատրաստի ցանց: Չէ, ոչ թե միջոցների պակասն է դարձել ՙքյասիբի ռադիոյին՚ հրաժեշտ տալու պատճառը, այլ ավելի հիմնարար արատը` քյասիբի հոգեբանությունը:

Զարմացած է
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆԸ