ՙՆՄԱՆ ԱՆՁԻՆՔ ՋՈՒՐ ԵՆ ԼՑՆՈՒՄ ԱԼԻԵՎԻ ՆՊԱՏԱԿՆԵՐԻ ՋՐԱՂԱՑԻՆ՚
Արխիվ 12-16
ՍԻՄ նախագահ, ԱԺ ՀՀԿ խմբակցության անդամ ՀԱՅԿ ԲԱԲՈՒԽԱՆՅԱՆԻ հայտարարությունն ԱԺ-ում (10.06.2014թ.)
Անցած շաբաթ, Նիժնի Նովգորոդում տեղի ունեցավ հայ-ռուսական միջխորհրդարանական հանձնաժողովի նիստը: Իմ կողմից բարձրացվեցին մի շարք հարցեր, մասնավորապես, որ ավելի քան քսան տարիների ընթացքում Թուրքիայի եւ Ադրբեջանի կողմից Հայաստանի շրջափակումը ծանր ազդեցություն է թողել մեր երկրի տնտեսական զարգացման վրա: Նշել եմ նաեւ, որ Հայաստանը աջակցում է ազգերի ինքնորոշման իրավունքի իրականացմանը, լինի դա Արցախում, Ղրիմում, թե այլուր: Ազգերի ինքնորոշման իրավունքը լինելով ժողովրդավարության ամենաառաջնային սկզբունքը, չպետք է ենթարկվի կրկնակի ստանդարտների, օրինակ Արեւմուտքի կողմից Կոսովոյի անկախության ճանաչումը եւ Արցախի կամ Ղրիմի ինքնորոշման հանրաքվեների արդյունքների անտեսումը: Նշեցի նաեւ, որ մեզ տխրեցրեց Նազարբաեւի կողմից Ադրբեջանի նամակի ընթերցումը:
Ի պատասխան իմ հարցադրումների` հայ-ռուսական հանձնաժողովի ռուսաստանյան համանախագահ, ՌԴ Դաշնության խորհրդի անդամ Նիկոլայ Ռիժկովը նշեց, որ անհասկանալի է, թե որ հիմքով է Ադրբեջանը հանդես գալիս Եվրասիական միության աշխատանքի վերաբերյալ առաջարկություններով, երբ նա չի հանդիսանում Մաքսային միության անդամ, ոչ էլ հայտ է ներկայացրել դրան անդամագրվելու համար: Ռիժկովը նաեւ նշեց, որ պետք չէ գերագնահատել Ալիեւի նամակը, քանի որ այդպիսի նամակով կարող էր դիմել նաեւ Նիկարագուան: Այլ բան է, եթե Նազարբաեւը հայտներ իր կարծիքը, այդ դեպքում իհարկե խնդիրը լուրջ ուշադրություն կպահանջեր: Պետք է նշենք, որ ե°ւ Ռուսաստանի, ե°ւ Մաքսային միության մյուս անդամ երկրների նախագահները ամբողջությամբ եւ առանց նախապայմանների աջակցում են Հայաստանի անդամագրմանը Եվրասիական միության մեջ:
Այսօր որոշ քաղաքական սպեկուլյանտներ փորձում են Ալիեւի նամակի միջադեպից քաղել քաղաքական դիվիդենտներ եւ կատարելով իրենց արեւմտյան հովանավորների կամքը, ուռճացնելով միջադեպը` հանգեցնել այն անգամ հայ-ռուսական հարաբերությունների կամ ՀԱՊԿ-ում Հայաստանի մասնակցության խնդրին:
Պետք է հայտարարեմ, որ նման անձինք ջուր են լցնում հենց Ալիեւի նպատակների ջրաղացին, քանի որ եթե Ադրբեջանը այդքան անհանգստացած է Մաքսային միությանը Հայաստանի անդամագրությամբ, նշանակում է, որ մենք ճիշտ ճանապարհի վրա ենք: Ավելին, եթե Եվրասիական միությունում կլինի երկիր, որը կզբաղվի թուրք-ադրբեջանական շահերի լոբբինգով, ապա առավել եւս Հայաստանը պետք է օր առաջ անդամագրվի Եվրասիական միությանը` այդ լոբբինգը չեզոքացնելու եւ մեր երկրի շահերը այնտեղ լավագույնս ներկայացնելու համար: Այսպիսով, ալիեւյան նամակի աննշան միջադեպը եւս մեկ անգամ մեզ ցույց է տալիս, որ Հայաստանի անդամագրությունը Եվրասիական միության մեջ, հայ-ռուսական ռազմավարական հարաբերություններն էլ ավելի բարձր մակարդակի հասցնելը միակ ճիշտ ճանապարհն է Հայաստանի Հանրապետության անվտանգության ապահովման, տնտեսական զարգացման, ինքնիշխանության ամրապնդման եւ ազգային զարթոնքի համար: Իսկ Նազարբաեւի ելույթից խիստ անհանգստացածներին խորհուրդ կտայի հանգստանալ եւ հիշել, որ մեր թշնամին ոչ թե Նազարբաեւն է, այլ Ադրբեջանը, իսկ դաշնակիցը ոչ թե արեւմտյան գրանտներ բաժանող կազմակերպություններն են, այլ` Ռուսաստանը:

