Աներես մարդկանց մասին մեր ժողովուրդը լավ խոսք ունի`

Աներես մարդկանց մասին մեր ժողովուրդը լավ խոսք ունի` ՙԵրեսը պադոշ ա՚: Անշուշտ, ՙպադոշ երեսով՚ հայրենական արտադրության կադրերի պակաս երբեւէ չենք զգացել, սակայն դրանք քիչ էին, հիմա էլ հայտնվել է ամերիկյան արտադրության այդպիսի կադր: Դե, իհարկե, դա ԵԱՀԿ Մինսկի ամերիկյան համանախագահ ՋԵՅՄՍ ՈՒՈՐԼԻՔՆ է: Նա  պարզ տեսավ, թե ինչպես է արձագանքում նրա ադրբեջանանպաստ այն առաջարկին, թե` հողեր հանձնեք, հայ հանրությունը` քաղաքական գործիչներով սկսած, իրենց անարվեստ մտքերը սոցիալական ցանցերում գրող շարքային քաղաքացիներով վերջացրած: Նաեւ Արցախում` ե°ւ ժողովուրդը Բերձորում, ե°ւ իշխանությունը Ստեփանակերտում պարզ բացատրեցին այդ լկտի ամերիկացուն, թե ինչ են մտածում իր առաջարկության մասին: Բայց զարմանալիորեն, նա էլի մնաց կառչած ադրբեջանական շահերից: Հիմա էլ, նա առաջարկում է, որ արցախցիները Ադրբեջանին հնարավորություն տան օգտվելու Սարսանգի ջրամբարից: Զարմանալի է, ինչո±ւ պետք է թշնամուն ջրով ապահովենք եւ օգնենք, որ զարգացնի իր գյուղատնտեսությունը` դիմացը չստանալով ոչինչ: Դե ինչ, եթե մեր խենթերի սերը կպնում է աթարին, ապա ամերիկյան բարձրաստիճան պաշտոնյաներինը` թուրքին:
Շարունակելով ժողովրդական բանահյուսության թեման, չենք կարող չհիշատակել եւ մեկ ուրիշ ասացվածք` մի խելառ քարը գցեց ջրհորը, 20 խելոքով չկարողացան հանել: Ինչո±ւ դա հիշեցինք` որովհետեւ ՙՆախախորհրդարանի՚ հիմնադիր դեմքերից ԺԻՐԱՅՐ ՍԷՖԻԼՅԱՆԸ հայտարարեց. ՙԵրկրում տիրող մթնոլորտը խանգարում է մարդկանց միավորմանը: Սակայն պետք է գտնվի խենթերի մի խումբ: Այդ առաքելությունը մեզ տվել ենք, եւ մենք գործը սկսում ենք՚: Զարմանալի է, ինչու փառահեղ անցյալ ունեցող այդ ազատամարտիկը ուզում է ստանձնել ժողովրդական ասացվածքի հերոսի դերը եւ քար նետել համահայկական ջրհորի մեջ: Անշուշտ, լավ է, որ Սէֆիլյանը եւ ազատագրական պայքարում վաստակ ունեցող այլ անձինք թերեւս զզվանքից դրդված` չմիացան տարատեսակ սաքունցների կիրակնօրյա ՙհակապուտինյան՚ կրկեսին, սակայն ինչու են անպայման ձգտում երկրի անդորրը ներսից խաթարել: Չէ որ նույն երկրի համար, նույն անդորրի համար արյուն թափողների մեջ հենց իրենք են եղել:
Իսկ ՀՀՇ-ական ԿԱՐԱՊԵՏ ՌՈՒԲԻՆՅԱՆՆ էլ, որոշել է ինքն իրեն կույսի տեղ դնել` հայտարարելով. ՙՄենք տեսնում ենք, որ իշխանական վերնախավում այնպիսի մթնոլորտ է, որ հանուն պաշտոնի` թույլատրելի է ամեն ինչ: Հանուն դրա մտնում եւ դուրս են գալիս կուսակցություններից, վայրկյանների ընթացքում Բրյուսելից թռչում են Մոսկվա, մեկ` լիբերալ են, մեկ` ֆաշիստ՚: Երեւի թե, արեւմտասեր Ռուբինյանի` քաղաքական կուսությունը վերագտած նրբիկ հոգին առանձնահատուկ վրդովվել է Բրյուսելից մեր իշխանությունների երես թեքելու փաստից, չէ որ ՙքաղաքակիրթ Արեւմուտքից՚ այն կողմ աշխարհ չկա: Բայց գրողը տանի, ինչներիս է պետք Արեւմուտքը` իր կոնչիտաներով հանդերձ: Դե, դրան հավելենք երկու թարմ փաստ. կանադական Վանկուվեր քաղաքում արդեն դրել են մարիխուանա թմրանյութը վաճառող ավտոմատ, իսկ ԱՄՆ Տեխաս նահանգի Ուիչիտո-Ֆոլս քաղաքում էլ պատրաստվում են կոյուղաջրերի մաքրման կայանից այդ ջրերն ուղարկել ջրմուղ կայան` կրկին բնակիչներին մատակարարելու: Այնպես որ, զարմանալիորեն, Արեւմուտքին ինտեգրվելը շուտով ոչ միայն փոխաբերական, այլ տառացի իմաստով ոչնչով չի տարբերվելու զուգարանակոնքից ջուր խմելուց:

Զարմացած է
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆԸ