ՈՉՆՉԱՑՆԵԼՈՒ ՀԵՐԹԸ ՀԱՍԱՎ «ԼԵՌՆԱՅԻՆ ՊԱՐ» ԽՄԲԱՔԱՆԴԱԿԻՆ

ՈՉՆՉԱՑՆԵԼՈՒ ՀԵՐԹԸ ՀԱՍԱՎ «ԼԵՌՆԱՅԻՆ ՊԱՐ» ԽՄԲԱՔԱՆԴԱԿԻՆ

Դվին հյուրանոցի մոտ տեղադրված «Լեռնային պար» քանդակը անմխիթար վիճակում է: Նախկինում քանդակից որոշ մասեր գողացվել էր և մինչև այսօր էլ գողության հետքերը չեն բացահայտվել: Այս դեպքերից հետո քանդակը նույն վիճակում է և վերկանգնելու համար քայլեր չեն արվում, ինչն անհանգստացնում է և՛ քանդակի հեղինակին և ՛ Դվին հյուրանոցի ճարտարապետին և ՛ ընդհանրապես մշակութային հուշարձանների ճակատագրով մտահոգ մտավորականությանը: «Երբ տեղեկացանք, որ քանդակը ավերվել է աղմուկ բարձրացրեցինք, դիմեցինք քաղաքապետին և Անշարժ գույքի գործակալությանը, խոստումները և վրդովմունքը բոլորի կողմից շատ մեծ էր: Սակայն գործնականում առայժմ ոչինչ չի արվել: Դվին հյուրանոցի ներկայիս սեփականատերը խոստացել է վերականգնել արձանը, սակայն չգիտենք երբ, սեփականատերը անհասկանալի ժամկետներ է նշում: Այդ սեփականատիրոջ վրա հնարավոր չէ հույս դնել: Մենք չենք հավատում նրան, քանի որ նրա ուշքն ու միտքն այն ամբողջությամբ վաճառելն է»,-նշում է «Լեռնային պար» քանդակի հեղինակ ՏԻԳՐԱՆ ԱՐԶՈՒՄԱՆՅԱՆԸ:

Հարցն անորոշ է մնում և պարոն Արզումանյանը դեռ չգիտի ինչ կլինի: Ըստ նրա« միակ լուծումն այն է, որ միջոցներ պետք է տրամադրվի, որպեսզի քանդակը վերականգնվի: «Եթե Խորհրդային Միության շրջանից թողած ժառանգությունը արժանանում է նման վերաբերմունքի, իսկ նորն էլ կարգին չի ստեղծվում, ապա բոլոր մշակութային հուշարձանների վիճակը պարզ չէ, թե ինչ կլինի»:

ՀՀ վաստակավոր ճարտարապետ, «Դվին» հյուրանոցի համար պետական մրցանակի դափնեկիր ԱՇՈՏ ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆԸ խոսքով` «Լեռնային պար» խմբաքանդակը հյուրանոցի անբաժան մասն է, հյուրանոց, որի կողոպուտը սկսվեց քանդակից: Նա բարձրաձայնում է, որ կատարվում է անբարո գործարք` Դվին հյուրանոցի և քանդակի նկատմամբ. «Սա անտարբերություն է և ՛ քանդակի, և՛ հեղինակի նկատմաբ: Այսպիսի անօրինակություն ես չէի պատկերացնում, որ Անկախության շրջանում գլուխ կբարձրացներ, սա անտերություն է, ոչ թե Անկախություն»,-ցավով փաստում է Աշոտ Ալեքսանյանը: ՀՀ Կոմպոզիտորների Միության նախագահ ԱՐԱՄ ՍԱԹՅԱՆԸ անդրադառնալով խնդրին, այն դիտարկեց ընդհանուր համատեքստում` ցույց տալու համար այն իրավիճակը, որում գտնվում է հայ մշակույթը: Նրա բնորոշմամբ, մշակույթը զինուժի դեր է կատարում, սակայն այսօր ամեն ինչ ցույց է տալիս, թե ինչպես է պահպանվում այդ զինուժը: «Այս արձանը պետք է պահպանել, այն բարձրարժեք արվեստ է, եթե այսօր այս քանդակը քանդենք ու վերացնենք, վաղը չենք ունենա ոչինչ: Ես ուզում եմ, որ մենք պահպանենք և գնահատենք այն ինչ-որ ունենք և ստեղծենք նորը: Զարմանում եմ, երբ քանդում են պատմական հուշարձանները, այսօր չեմ տեսնում հին Երևանը, չեմ տեսնում Սպենդիարյան փողոցը, ամեն ինչ վերացվում է»:

Բանաստեղծ, գրականագետ ՀԵՆՐԻԿ ԷԴՈՅԱՆՆ էլ հավելում է, որ Հայաստանում, վերջին շրջանում, կարծես թե համատարծ մեծացել է անտարբերությունը հայ մշակույթի, մտքի և հոգևոր արժեքների նկատմամբ: Տարածված է վանդալիզմ և այն ամենը ինչից գումար չի ստացվում, դառնում է ավելորդ: «Այս արձանախումբը հիանալի մտահղացում է, այն ինչ-որ կատարվում է այս արձանի հետ, պարզապես ծանր հանցագործություն է: Ինչ որ մենք ունենք, դրվում է հարցականի տակ»:

Դիմելով ՀՀ մշակույթի նախարարությանը և Երևանի քաղաքապետարանին, Հ.Էդոյանը խնդրելով պահանջում է, պահնջելով` խնդրում, միջոցներ ձեռնարկել քանդակը կործանումից ու ոչնչացումից փրկելու համար: Քանդակի հեղինակը նույնպես հույս ունի, որ ՀՀ մշակույթի նախարարությունը և Երևանի քաղաքապետարանը կանեն ամեն ինչ` քանդակը վերականգնելու և պահպանելու համար:

ԶՎԱՐԹ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ