ԽՈՍՏԱՑԵԼ ԷԻՆ ԱՉՔԻ ԼՈՒՅՍԻ ՊԵՍ ՊԱՀԵԼ ՔԱՆԴԱԿԸ, ԲԱՅՑ...
Արխիվ 12-16ԽՈՍՏԱՑԵԼ ԷԻՆ
ԱՉՔԻ ԼՈՒՅՍԻ ՊԵՍ ՊԱՀԵԼ ՔԱՆԴԱԿԸ, ԲԱՅՑ...
Առաջին անգամ չէ, որ հայ հասարակությունը եւ մտավորականությունը բարձրաձայնում է հուշարձանների նկատմամբ համապատասխան մարմինների անուշադրության եւ անբարեխիղճ վերաբերմունքի մասին: Բազմաթիվ հուշարձաններ կամ վնասված են, կամ էլ այնպիսի վայրում են, որ նայողը կմտածի, թե դրանք անարժեք ու անպետք են, որ հայտնվել են այդտեղ: Մինչդեռ դրանք իրենցից մշակութային մեծ արժեք են ներկայացնում: Որպես օրինակ նշենք Կարաբալայի արձանը, որին ստիպեցին այնքան դեգերել ամբողջ քաղաքում, որ վերջնական հանգրվանեց հագուստի խանութի հարեւանությամբ: Սա է իրականությունը, երբ արձանին չեն կարող տեղից տեղ շարժել, ինչ է, թե այն բարենպաստ վայրում չի գտնվում եւ ՙխանգարում՚ է մարդկանց անց ու դարձին, պարզապես ջարդ ու փշուր են անում:
Այսպիսի ճակատագրի է արժանացել Դվին հյուրանոցի մոտ գտնվող քանդակագործ Տիգրան Արզումանյանի հեղինակած ՙԼեռնային պար՚ խմբաքանդակը, որը անցած տարի մոտավորապես այս շրջանում խուլիգանների թեթեւ ձեռքով թալանվել էր, քանի որ քանդակը պատրաստված է պղնձից: Մինչեւ օրս խմբաքանդակը նույն վիճակում է եւ այս ընթացքում համապատասխան մարմինների կողմից ոչինչ չի արվել վերականգնելու եւ ի վերջո քանդակի համար բարենպաստ պայմաններ ստեղծելու համար: Մի±թե համապատասխան մարմինները հերթական անգամ իրենց պահվածքով կասեն. ՙԴե ճակատագիր է, ինչ արած, ճակատագիրը փոխել չենք կարող՚: Ինչեւէ, այս գործով ՀՀ նախագահից Երեւանի քաղաքապետին տրվել է հատուկ հանձնարարական, որպեսզի զբաղվի քանդակի ճակատագրով: Սակայն քաղաքապետարանն էլ իր հերթին հույսը դրել է Դվին հյուրանոցի ներկայիս սեփականատիրոջ վրա, ով խոստացել է ՙաչքի լույսի՚ պես պահել քանդակը: Ո°չ քաղաքապետարանը, ո°չ հյուրանոցի սեփականատերը, ո°չ էլ ՀՀ մշակույթի նախարարությունը ոչինչ չեն արել:
Եվ այսպես էլ գործը միմյանց վրա ՙգցելով՚` գնում են առաջ` ՙպահպանելով՚ մշակութային արժեքները: Այս ամենով հանդերձ քանդակի հեղինակը հույս ունի, որ ՀՀ մշակույթի նախարարությունը եւ Երեւանի քաղաքապետարանը միջոցներ կձեռնարկեն քանդակը վերականգնելու ուղղությամբ:
Չենք ուզում, որ մի քանի տարի անց Երեւանում մնան միայն կառուցված անճաշակ շենքեր եւ քանդված ասֆալտ, այլ ուզում ենք պահպանել այն ամենը, ինչը հայկական է եւ հայեցի, ինչպիսին ՙԼեռնային պարն՚ է` մեր միասնականության եւ հզորության խորհրդանիշը:
Կույտը մշակեց
ԶՎԱՐԹ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԸ

