ԻՆՉՈՒ ԻՐԱԿԱՆ ՀԵՐՈՍՆԵՐ ԴԱՐՁԱՆ ՙԽԱՌՈՇԻ՚ ՏՂԱՆԵՐԸ

ԻՆՉՈՒ ԻՐԱԿԱՆ ՀԵՐՈՍՆԵՐ ԴԱՐՁԱՆ ՙԽԱՌՈՇԻ՚ ՏՂԱՆԵՐԸ

Մեր օրերում կարծես մարդկանց համար փոխվել են հերոսի չափանիշները, եւ չգիտես ինչու` կարող ենք հերոսացնել այն մարդուն, ով մեղմ ասած` օժտված է փողոցային ՙբարեկիրթ պահվածքով՚: Ինչի արդյունքում էլ սերիալային ՙխառոշի՚ տղաները մտան իրական կյանք ու դեռահասների շրջանում ընկալվեցին որպես իսկական ու մերօրյա հերոսներ: Մինչդեռ հայ ազգն ունի բազմաթիվ հերոսներ` իրական հերոսներ, որոնք մարտի դաշտում հերոսաբար կռվելով ու պաշտպանելով հայրենի հողը, զոհեցին իրենց կյանքը` հանուն հայրենիքի: Ինչպես նաեւ հերոսներ, որոնք այսօր ապրում են մեր կողքին, սակայն հասարակությունը չգիտի նրանց մասին: Չգիտի, որովհետեւ նրանք հերոսին վայել համեստությամբ երբեք չեն բարձրաձայնում այն սխրանքների մասին,  որոնք կատարել են ի շահ հայրենիքի եւ Հայաստանի: Ինչո±ւ իրական հերոսներ դարձան սերիալային ՙխառոշի՚ տղաները եւ ո±ւր անհետացան իրական հերոսները. այս հրատապ հարցերը ՙԻրավունքը՚ փորձեց պարզել մշակույթի նվիրյալներից.

ՙԻՆՉ Է, ԹԱԹՈՒԼ ԿՐՊԵՅԱՆԸ, ՄՈՆԹԵՆ ԿԱՄ ՄՅՈՒՍՆԵՐԸ
ԿԵՂԾ ՀԵՐՈՍՆԵՐ ԵՆ՚

ՀՀ վաստակավոր գործիչ, ՙՀայկազունք՚ համույթի ղեկավար ԳՈՒՍԱՆ ՀԱՅԿԱԶՈՒՆ.
- Մերօրյա հերոսներ շատ կան, պարզապես նրանց չենք ճանաչում: Էն տղերքը, ովքեր կռվել են պատերազմներում եւ այսօր քայլում են մեր կողքին,  իրական հերոսներ են, նրանց բոլորին պետք է ճանաչեն: Ամեն ինչ պետք է սկսել դպրոցից, ամենուրեք պետք է լինեն նրանց նկարները: Օրինակ` մինչեւ վերջերս մեծ ցուցապաստառներ կային, որոնց վրա Հայաստանի շախմատի չեմպիոններն էին` մեր իրական հերոսները խորագրով: Իհարկե, նրանք մեր հերոսներն են, շախմատի հերոսները, բայց հարց է առաջանում` ի±նչ է, Թաթուլ Կրպեյանը, Մոնթեն կամ մյուսները կե±ղծ հերոսներ էին, այսպես պետք չէ: Մեր ամբողջ քաղաքում պետք է երեւան մեր հերոսների նկարները: Դպրոցների դերն այս հարցում կարեւոր է, հենց դպրոցներից է, որ մատաղ սերունդը պետք է ստանա անհրաժեշտ տեղեկություններ մեր հերոսների մասին:

ՙԳՈՂԱԿԱՆ ՏՂԱՆԵՐԻՆ ԵՐԲԵՔ ՀԵՐՈՍ ՉԵՄ ՀԱՄԱՐԵԼ՚

Հ. Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար, ՀՀ ժող. արտիստ, ՀՀ պետական մրցանակի դափնեկիր ԵՐՎԱՆԴ ՂԱԶԱՆՉՅԱՆ.
- Ով է ասում, որ այսօր հերոսներ չունենք կամ միայն գողական տղաներն են հերոսներ: Այդպես չէ, այդ գողական տղաներին երբեք հերոս չեմ համարել: Այնքան զարմանալի է, որ ասում եք` հերոսներ չունենք, նույնիսկ երիտասարդ, ուժեղ  բժիշկներ ունենք, բա էլ հերոսն ինչպե±ս է լինում, եթե նրանք ամեն օր մարդու կյանք են փրկում, բա հերոս չե±ն, հերոս են էլի, ուրիշ ի±նչ տեսակի է լինում հերոսը: Եթե մեկը կարողանում է խղճով, ամոթով իր գործն անել, բա դա հերոս չի±: Եթե մարդը կարողանում է չգողանալ, որոշել, որ եթե 8 գրպան ունի, թող այդ 8-ից մեկը լիքը լինի, բա դա հերոսություն չի±: Կամ նվիրված մեկին սիրելն ու փոխադարձ սիրվե±լը, ամեն ինչին դիմագրավե±լը, դա էլ է հերոսություն: Հերոս ասելով պարտադիր չէ, որ բոլորս պատկերացնենք, թե պիտի անպայման Չապաեւը լինի, որ հերոս համարենք: Այ, սահմանին կանգնած տղաներն իսկական հերոսներ չե±ն:

Պատրաստեց ԶՎԱՐԹ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԸ