«ԶՈՐԱՎԱՐ ԱՆԴՐԱՆԻԿ» ԹԱՆԳԱՐԱՆԻ ԱՄԵՆԱՄԵԾ ԽՆԴԻՐԸ ԴԱՀԼԻՃԻ ՀԱՐՑՆ Է

«ԶՈՐԱՎԱՐ ԱՆԴՐԱՆԻԿ» ԹԱՆԳԱՐԱՆԻ ԱՄԵՆԱՄԵԾ ԽՆԴԻՐԸ ԴԱՀԼԻՃԻ ՀԱՐՑՆ Է

1995 թվականին, երբ նշվում էր հայոց մեծ զորավար ԱՆԴՐԱՆԻԿ ՕԶԱՆՅԱՆԻ ծննդյան 130-ամյակը, Արշակունյաց 3 հասցեում բացվեց զորավարի անունը կրող թանգարան, որը որոշ ժամանակ անց փակվեց: Սակայն թանգարանի հիմնադիրը` տնտեսագետ, գրող, հրապարակախոս ԻԼՅԻՉ ԲԵԳԼԱՐՅԱՆԸ, իր առջեւ հստակ նպատակ էր դրել` վերաբացել թանգարանը եւ սերունդներին ցույց տալ հայազգի նվիրյալ զորավար Անդրանիկին պատկանող իրերը: Բազմաթիվ խնդիրներ լուծելուց հետո, 2006 թվականի սեպտեմբերի 16-ից թանգարանը կրկին իր այցելուների առջեւ վերաբացեց դռները: Թանգարանում պահվում են ոչ միայն Անդրանիկի, այլեւ հայ նշանավոր ֆիդայիներին պատկանող իրեր, նրանց կյանքը եւ գործունեությունը ներկայացնող 300 հազարից ավելի ցուցանմուշներ: Վերաբացվելու հետ թանգարանում բացվեց երկրորդ ցուցադրությունը: Թանգարան հիմնելու գաղափարը հիմնադրի մոտ առաջացել է դեռ ուսանողության տարիներին եւ այդ ժամանակվանից էլ Ի. Բեգլարյանը սկսել է հավաքել Անդրանիկին պատկանող իրեր: Մինչ կստեղծվեր թանգարանը, այդ նմուշները նա մասունքի նման պահել է իր մոտ, որոնք էլ տարիների ընթացքում համալրվել են: Այդ ամենի արդյունքում այժմ թանգարանի ցուցասրահները գերհագեցած են նմուշներով:

Թանգարանի տնօրեն ԺՈՐԺԵՏԱ ԲԵԳԼԱՐՅԱՆԸ «Իրավունքի» հետ խոսելով  թանգարանի ներկա վիճակի եւ խնդիրների մասին նշեց. «Թանգարանի խնդիրներն աստիճանաբար լուծել ենք, սակայն ամենամեծ խնդիրը դեռ մնում է` թանգարանը չունի դահլիճ: Չնայած, մինչեւ այսօր մեր միջոցառումներն անցկացնում ենք թանգարանի սրահներից մեկում, որը շատ փոքր է եւ միջոցառումների ժամանակ շատ հյուրերի ու մտավորականների հնարավոր չի լինում հյուրընկալել: Թանգարանի անմիջապես հարեւանությամբ կա շինություն, որը հարմար կլիներ դահլիճ կառուցելու համար: Սակայն, դեռ չգիտենք, թե շինությունը ում է պատկանում, որպեսզի նրա հետ բանակցենք եւ կարողանանք լուծել նաեւ դահլիճի հարցը»:

Թանգարանի տնօրեն Ժ. Բեգլարյանի հետ հարցազրույցն ամբողջությամբ  կարդացե'ք  վաղվա տպագիր «Իրավունքում»

ԶՎԱՐԹ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ