ՀՌԱՀ-Ը ՀԱՄ ՁԱՆՁՐԱՑՐԵՑ ՀԱՄ ՆՅԱՐԴԱՅՆԱՑՐԵՑ ՊԱՏԳԱՄԱՎՈՐՆԵՐԻՆ

ՀՌԱՀ-Ը ՀԱՄ ՁԱՆՁՐԱՑՐԵՑ ՀԱՄ ՆՅԱՐԴԱՅՆԱՑՐԵՑ ՊԱՏԳԱՄԱՎՈՐՆԵՐԻՆ

Այսօր ԱԺ Կրթության գիտության, սպորտի, երիտասարդության եւ մշակույթի հանձնաժողովի նիստում տեղի ունեցավ սուր քննարկում հեռուստառադիոյի ազգային հանձնաժողովի 2013 թվականի հաշվետվության վերաբերյալ:

Նախ հանձնաժողովի նախագահ Գագիկ Բունիաթյանը որոշեց կարդալ իր ամբողջ հաղորդումը, որը տպագիր տեսքով բաժանված էր պատգամավորներին: Մի քանի րոպե լսելուց հետո հանձնաժողովի անդամներն արդեն ձանձրացան, իսկ ԱԺ հանձնաժողովի նախագահ Արտակ Դավթյանը ընդհատեց Բունիաթյանին նշելով, որ այն ինչ նա կարդում է, բոլորի առջեւ դրված է եւ թերեւս կարելի է անցնել հարց ու պատասխանի: Սակայն այս փուլում եւս հանձնաժողովի նախագահից որեւէ ինֆորմացիա ստանալը բավականին դժվար էր, քանի որ պարոն Բունիաթյանը չէր կարողանում հստակ տրված հարցերին տալ հստակ պատասխան: Այսպես պատգամավոր Ռուզաննա Մուրադյանի այն հարցին, թե ի՞նչ է փոխվել ոլորտում եւ ՀՌԱՀ աշխատանքում նախորդ տարվա համեմատ, Բունիաթյանը միայն նշում էր <շատ բան>, իսկ թե հատկապես ի՞նչ, այդպես էլ պարզ չդարձավ ոչ մեկին: Մի քանի անգամ նույն հարցը տարբեր ձեւերով կրկնելուց հետո Ռ. Մուրադյանը նկատելով, որ չի ստանում իր հարցի պատասխանը ստիպված եղավ ընդհատել Բունիաթյանին: Անգամ այս դեպքում ԱԺ հանձնաժողովի նախագահ Ա. Դավթյանի նույն հարցի նոր ձեւակերպումը, թե ինչով է պարոն Բունիաթյանի այս տարվա հաշվետվությունը տարբերվում նախորդ տարվանից դա էլ չփրկեց պարոն Բունիաթյանին:

Նմանատիպ բախտի արժանացան ներկա պատգամավորների այլ հարցերը, իսկ հարակից զեկուցող Հայկ Բաբուխանյանը նշեց, որ ՀՌԱՀ-ի կողմից ԱԺ-ին ներկայացրած տարեկան հաշվետվությունը չափից շատ սեղմ է, չի բացահայտում թե ինչպիսի քաղաքականություն է իրականցնում իր ոլորտում ՀՌԱՀ-ն, ինչպիսի օրենսդրական նախաձեռնություններ է մշակում եւ ընդհանրապես ՀՌԱՀ-ի հաղորդումը եւ այսօրվա քննարկումները բազմաթիվ հարցեր բաց թողեցին: Հայկ Բաբուխանյանը նշեց, որ ՀՌԱՀ-ն պետք է բարելավի իր աշխատանքը հասարակական կառույցների հետ եւ ոչ թե մեկուսանա նրանցից:

Մի խոսքով այն տպավորությունը ստեղծվեց, որ ՀՌԱՀ-ն ողջ տարվա ընթացքում մի երեք-չորս լիցենզիայի հարց է լուծել եւ մի երկու դատավարության մասնակցել: Արդյոք նման գործառույթ իրականացնելու համար մեր բազմաչարչար բյուջեի փխրուն ուսերին պետք է նստացնել մի հսկայական կառույց իր անդամներով, սպասարկող անձնակազմով, քարտուղարուհիներով ու վարորդներով եւ այլն: Չէ որ այսպիսի գործառույթ հաջողությամբ կարող էր իրականացնել ասենք տրանսպորտի եւ կապի նախարարությունում մի փոքրիկ բաժին:

Ա. ՀԱԿՈԲՅԱՆ