ՀՈՎԱԿ ԳԱԼՈՅԱՆ. «ԴԵՐԱՍԱՆԸ ԵՐԵԽԱՅԻ ՊԵՍ Է` ԿԱՐՈՂ Է ԲՌՆԿՎԵԼ, ԽԱՂԱՂՎԵԼ»

ՀՈՎԱԿ ԳԱԼՈՅԱՆ. «ԴԵՐԱՍԱՆԸ ԵՐԵԽԱՅԻ ՊԵՍ Է`

ԿԱՐՈՂ Է ԲՌՆԿՎԵԼ, ԽԱՂԱՂՎԵԼ»

Հ. Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի թատրոնի բեմ կբարձրանա Բ. Նուշիչի «Տիկին մինիստրուհին» գործը` ՀՀ ժողովրդական արտիստ Վահե Շահվերդյանի ռեժիսուրայով: «Իրավունքն» այդ մասին` եւ ոչ միայն, զրուցեց դերասան ՀՈՎԱԿ ԳԱԼՈՅԱՆԻ հետ:

-Հովակ, ռեժիսորներին Դուք եք թելադրում խաղի կանոնները, թե նրանք...
- Ես ռեժիսորին լսող դերասան եմ... Նախ փորձում եմ հասկանալ, թե ինչ է ուզում ինձանից ստանալ: Հարցեր կան, որոնք  շոշափվում են, պատահում է` ստեղծագործական վեճ է լինում:

- Երբեւէ սկանդալով բեմը լքած կաք:
- Դերասանը երեխայի պես է` կարող է բռնկվել, խաղաղվել: Եթե դա չլինի, ուրեմն` կլինի միապաղաղ կյանք: Ում է պետք այն ընտանիքը, եթե ամուսինները չեն վիճում: Ում են պետք մանկության այն ընկերները, որոնք չեն վիճում:

- Վախենում եք չնկատված լինելու փաստից:

- Թող մեծամիտ չհնչի ասածս, բայց դերասանի մասնագիտությունն այնպիսին է, որ պահանջված լինելը միշտ էլ ցանկալի է: Կարելի է ասել, որ դա մասնագիտական հիվանդության պես մի բան է` լավ առումով ասված: Պետք չէ դրանից վախենալ:
- Դերասանի համար, հավանաբար, ցավոտ թեմա է չնկատված լինելը:
- Չնկատված լինելը, ստվերում մնալը ցավոտ է յուրաքանչյուր մասնագիտության տեր մարդու համար, անկախ նրանից` դերասան է, քարտաշ, նկարիչ...
- Զգացե՞լ եք դա սեփական մաշկի վրա:
- Զգացել եմ, շատ կարճ տեւեց կյանքիս այդ շրջանը: Հիմա այլ կերպ կնայեի: Երբ բոլորում է քառասունդ, սկսում ես եզրակացություններ անել, այլ տեսակ ես մոտենում այս կամ այն հարցերին:
- Ուզում եք ասել, որ խոհուն եք դարձել:
- Իհարկե, յուրաքանչյուր մարդու վրա էլ ազդում է տարիքը: Եթե նախկինում շուտ էի բռնկվում, հիմա`ոչ: Հասարակ բան. մարդու հետ խոսելիս` ավելի շատ խոսում էի, քան` լսում, հիմա` ճիշտ հակառակը:
- Գուցե, Ձեր «ճիշտ» սերիալային հերոսների ազդեցությո՞ւնն է:
- Ոչ մի ազդեցություն էլ չկա: Ես ընդհանրապես կերպարի ազդեցության տակ երբեւէ չեմ ընկնում մի պարզ պատճառով` ժամանակ չունեմ: Պատահում է օրվա ընթացքում նկարահանումներից հետո գալիս եմ թատրոն, ձեր իսկ ասած «ճիշտ» հերոսներից հետո խաղում եմ իրարից շատ տարբեր կատակերգական հերոսների...
- Ի դեպ, հանրությունը բավական լուրջ է ընկալում սերիալ ասվածը: Ձեզ չի՞ նյարդայնացնում այն փաստը, որ շարունակ ուշադրության կենտրոնում եք:
- Ոչ, ինչու պետք է նյարդայնացնի: Հաճելի է, երբ ճանաչում են, ժպտում են, բարեւում են... Շատ դրական եմ ընդունում այդ փաստը: Երբ խնդրում են լուսանկարվել իրենց հետ, ապա մեծ հաճույքով լուսանկարվում եմ: Հանրային մարդն իրավունք չունի լինել գոռոզամիտ:
- Ձեր թատրոնում երիտասարդ կադրերի պակաս չկա, ինչ կարծիք ունեք նրանց մասին:
- Ուրախ եմ, որ թատրոնում կա ջահելություն, շարունակություն կա: Իրենց կողքին դու էլ ես քեզ ջահել զգում: Բաներ կան, որ ասում եմ` չանեն, չկրկնեն իմ սխալները: Ես այն մարդկանցից չեմ, որոնք ասում են` միայն ես եմ լավը: Ես այն մարդկանցից չեմ, որ երազում է Ռոմեո խաղալ: Դերեր կան, որոնք ուզում եմ չխաղալ:
- Պատահել է, որ հրաժարվել եք:
- Այո: Դերը պետք է տարիքին համապատասխան լինի:
- Ինչով հետաքրքիր կլինեք հանրությանն առաջիկայում:
- Այս պահին թատրոնում փորձեր են ընթանում: Թատրոնի բեմ կբարձրանա Բ. Նուշիչի «Տիկին մինիստրուհին» գործը` ՀՀ ժողովրդական արտիստ Վահե Շահվերդյանի ռեժիսուրայով: Մենք նախատեսում ենք ներկայացումը հանդիսատեսի դատին հանձնել մայիսին: Օրը դեռ հստակ որոշված չէ, ենթակա է փոփոխության:  
- Քանի որ խոսք գնաց մինիստրուհու մասին, ում կցանկանայիք իրական կյանքում տեսնել այդ պաշտոնին:
- Չգիտեմ, պետք է առաջադրվող թեկնածուներին ուսումնասիրել: Կցանկանայի այդ պաշտոնին տեսնել մարդու, ով հոգ կտանի մշակույթի մասին, կլինի կոմպետենտ:

ՎԼԱԴ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ