ՙՈՒԿՐԱԻՆԱՅՈՒՄ ԱՆՀԱՏ ՄԱՐԴԻԿ ՄԻԱՅՆ ՈՒՆԵՆ ԱՆՀԱՏԱԿԱՆ ԴԺՎԱՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ՚

ՙՈՒԿՐԱԻՆԱՅՈՒՄ ԱՆՀԱՏ ՄԱՐԴԻԿ ՄԻԱՅՆ ՈՒՆԵՆ ԱՆՀԱՏԱԿԱՆ ԴԺՎԱՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ՚

Ուկրաինայում շարունակվում են զանգվածային անկարգությունները ոչ միայն փողոցներում, այլ` արդեն Ռադայի ներսում: Երեկ ՙԻրավունքը՚ կապ հաստատեց Ուկրաինայի հայոց թեմի առաջնորդ Տ. Գրիգորիս արքեպիսկոպոս Բունիաթյանի հետ` հետաքրքրվելու հայ հոգեւոր համայնքի վիճակից, որին ի պատասխան` սրբազան հայրը մեզ փոխանցեց, որ հայ համայնքի վիճակը նորմալ է եւ ընթանում է իր բնականոն հունով: Այնուհետ հավելեց.
-Այդ լարված քաղաքական վիճակը, որը դեռ կա Ուկրաինայում, դա պետական եւ քաղաքական մակարդակով է ընթանում, իսկ ողջ ազգաբնակչությունը ապրում է իր խաղաղ կյանքով` այդ թվում մեր հայությունը:
- Սրբազան, վերջերս մի ապատեղեկատվություն էր տարածվել, որ իբրեւ Դուք եւ Ուկրաինայում ՀՀ դեսպանը այդտեղ պաշտպանում եք Ռուսաստանի Դաշնության շահերը: Ի±նչ կասեք այս առումով:
- Ես ոչ մեկի շահերը չեմ պաշտպանում եւ մտածում եմ, որ պետք է հայությունը հավաքական լինի եւ յուրաքանչյուր հարցի մեջ անշուշտ կարող է ունենալ իր կարծիքը, բայց հավաքաբար ինչ-որ հարցերի մեջ պետք է գործուն մասնակցություն դրսեւորեն:
- Ձեր կարծիքով` ուկրաինական դեպքերը ինչ-որ կերպ ազդե±լ է հայ հոգեւոր համայնքի վրա:
- Ոչ մի փոփոխություն` կապված քաղաքական իրադարձությունների հետ, որը կարող էր  հետեւանք ունենալ զգալիորեն, չկա: Այնպես, ինչպես միշտ եղել է, այդպես էլ այստեղ շարունակվում է համայնքային կյանքը: Մարդիկ ապրում են այնպես, ինչպես ապրում էին երեք-չորս ամիս առաջ:
- Հայտնի է, որ Ղրիմն արդեն գտնվում է ՌԴ-ի կազմում, իսկ Դուք ներկայացնում եք, եւ Ձեր հովանու ներքո է գտնվում նաեւ Ղրիմի հայ հոգեւոր համայնքը: Ինչպիսի±ն եք տեսնում այդ համայնքի ապագան:
- Այսօրվա դրությամբ շարունակվում է մնալ այնպես, ինչպես որ կա, իսկ հետագա փոփոխությունները կարող է կատարել Վեհափառ հայրապետը: Եթե ինչ-որ վիճակներ կձեւավորվեն, եւ օրվա թելադրանքը կներկայացնեն Սուրբ Էջմիածինը, Ամենայն հայոց կաթողիկոսությունը, վարչական եկեղեցական վերին իշխանությունը` Վեհափառ հայրապետի տնօրինությամբ նոր որոշումներ կընդունի:
- Սրբազան, Ուկրաինայում շարունակվում են ընդվզումները, եւ անորոշ է, թե ի±նչ ճակատագիր կունենա այդ պետությունը: Բայց հաշվի առնելով այն, որ այդտեղ ապրում են շուրջ 600 հազար հայություն, կցանկանայինք տեղեկանալ` արդյոք իրավիճակն այնպիսին է, որ մենք ներգաղթի ականատեսը կլինենք, թե± ապրում են այնպես, ինչպես բոլորը:
- Շատ ճիշտ նկատեցիք, որ հայություն ապրում է իր բնականոն կյանքով, բայց ելնելով այս երկրի այսօրվա  ճգնաժամային վիճակից, տնտեսության անկումից` առանձին-առանձին հայեր գործնական, աշխատանքային նոր դժվարություններ ունեն: Դրանք հիմնականում վերաբերում են այն մարդկանց, ովքեր ապրում են Ղրիմից դուրս, բայց գործնական առումով առնչություն ունեն Ղրիմի հետ: Իսկ դրանք ոչ թե մեխանիկական դժվարություններ են, այլ տնտեսական, օրենքի, բանկերի ու պայմանագրերի հետ կապված: Դեռեւս չէր հայտարարված տարածքի անջատման մասին, բայց դժվարություններն արդեն ակնհայտ էին: Նույնը վերաբերում է Ղրիմում ապրող այն հայերին, ովքեր ունեն հայկական անուններ կամ ՙյան՚-ով վերջացող ազգանուններ: Ես կարծում եմ, որ այս ամենի հետ կապված` լրագրողները պետք է տարանջատեն` առանձին մարդկանց եւ հավաքականության մասին գրելիս: Միշտ անհատը մասն է կազմում հավաքականության եւ նա չէ հավաքականության արտահայտիչը: Այնպես որ, հայությունը որպես հավաքականություն, այդ թվում նաեւ  եկեղեցին, շարունակում են ապրել իրենց նորմալ կյանքով: Իսկ անհատ մարդիկ, այդ թվում նաեւ գործարարները, տարբեր քաղաքներում ապրող` Խարկով, Դոնեցկ, Լվով, Զապորոժյե եւ այլն, այսօր իրենց գործի մեջ ունեն անհատական դժվարություններ, բայց որեւէ մեկը վնաս չի տալիս, իրենց գործն էլ չի վերցնում:  
- Այս խառը իրավիճակում ինչպիսին են փոխհարաբերությունները Ուկրաինայի նոր իշխանությունների հետ:
- Այսօրվա դրությամբ որեւէ փոխհարաբերություն չունենք, քանի որ այդ մարդիկ այնքան գլխացավանքներ ունեն եւ զբաղված են տարբեր գործերով, իսկ մենք էլ` մեր ժողովրդի խնդիրներով, հարցերով:

ԱՐՄԵՆՈՒՀԻ ՀԱԿՈԲՅԱՆ