ՀՐԱՇԱԼԻ ՔԱՌՅԱԿԸ ԳԱՂԱՓԱՐԱԿԱՆ ՍՆԱՆԿՈՒԹՅՈՒՆ Է ԱՊՐՈՒՄ

ՀՐԱՇԱԼԻ ՔԱՌՅԱԿԸ ԳԱՂԱՓԱՐԱԿԱՆ ՍՆԱՆԿՈՒԹՅՈՒՆ Է ԱՊՐՈՒՄ

Ակնհայտ է, որ կառավարության հրաժարականով ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը, շախմատային լեզվով ասած, կատարեց քայլ ձիով: ՍԴ-ի որոշումից եւ Տիգրան Սարգսյանի հրաժարականից հետո, այլընտրանքաընդդիմադիր քառյակը ոչ միայն մնաց առանց գործի, այլ նաեւ սկսեց պառակտվել: Այս պայմաններում ի հայտ եկավ քառյակի կուսակցությունների գաղափարական սնանկությունը, քանի որ վերջիններս որեւէ առաջարկելու բան չունեին եւ չունեն, այլ նրանց գործունեությունն ուղղված էր ինչ-ինչ մարդկանց կամ գաղափարների դեմ: Նրանք չունեն առաջարկ, թե ինչպիսին պետք է լինի կենսաթոշակային համակարգը ՀՀ-ում, որպեսզի ապահովի ներկա ու ապագա թոշակառուների արժանավայել ծերությունը: Նրանք նաեւ չունեն այնպիսի կադրային առաջարկություններ, որոնք կապահովեին Հայաստանի տնտեսության թռիչքային աճ: Իհարկե քառյակը կարող էր առաջարկել նախկին նախարարներ եւ փոխնախարարներ, սակայն հնեց նույն քառյակի կուսակցություններում էլ հասկանում են, որ ավելի լավ է չհիշացնեն ԲՀԿ-ական, կամ դաշնակցական էլ չասած ՀՀՇ-ական տխրահռչակ պաշտոնյաների անունները

Այս տեսակետից այս օրերին քննարկվող նոր կոալիցիայի հարցը անիրական է թվում: Նախ նոր կոալիցիայի կարիք չունի ոչ ՀՀ նախագահը եւ ոչ էլ իշխող մեծամասնությունը: Բացի այդ, դժվար թե քառյակի վերջին շրջանի պահվածիքց հետո ՀՀԿ-ի քաղաքական թիմը ցանկություն ունենա կոալիցիա կազմել քառյակիստների հետ: Եվ երրորդ. քառյակը ինչպես արդեն նշեցինք, որեւէ կառուցողական առաջարկություն չունի:

Բացի այդ հենց քառյակի կուսակցությունները չեն ցանկանա մտնել իշխող կոալիցիայի մեջ, քանի որ պարզ հասկանում են, որ դեռեւս տնտեսության առումով մեկ երկու տարիներ բարդ է լինելու եւ շատ ավելի հարմար է հանդես գալ անպատասխանատու քննադատության դիրքերից, քան ծանր պատասխանատվություն ստանձնել ու դառնալ քննադատության թիրախ: ԲՀԿ-ի ու դաշնակցության պարագայում կա նաեւ ՀՀ երկրորդ նախագահի գործոնը: Վերջերս ակտիվացած ամենաերիտասրարդ թոշակառուն, թեեւ այս փուլում կարծես թե կրկին անգամ հաջողության չհասավ եւ տանուլ տվեց հերթական շախմատային պարտիան, սակայն հեշտ ու հանգիստ հանձնվողներից չէ: Հասկանալի է, որ Ռ. Քոչարյանը փորձելու է իր քաղաքական հենարանը հանդիսացող ԲՀԿ-ի ու ՀՅԴ-ի միջոցով ռեվանշ վերցնել 2017 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում եւ ձեւավորել մեծամասնություն: Իսկ այդ խնդիրը լուծելու համար նա ոչ անձամբ ոչ էլ իր քաղաքական հենարանների միջոցով չի կարող դառնալ իշխանական կոալիցիայի մաս: Հակառակ դեպքում, նա ներկայումս ստիպված է լինելու կիսել պատասխանատվությունը սոցիալ-տնտեսական իրավիճակի համար, իսկ ապագայում կրկին անգամ փորձելուց հետո եւ անգամ հաջողության հասնելու պայամններում կիսել իշխանությունը ՀՀԿ-ի հետ:

Ամփոփելով նշենք, որ ամենայն հավանականությամբ որեւէ նոր կոալիցիա այս անգամ էլ չի ձեւավորվի եւ կունենանք խորհրդարանում նույն դասավորվածությունը` ինչ այսօր: Այլ բան է, որ նոր ձեւավորվող կառավարությունը կլինի որակապես այլ մակարդակի, քանի որ եթե նախորդը ղեկավարում էր ֆինանսաբանկային մտածելակերպ ունեցող Տիգրան Սարգսյանը, որը լուծում էր եւ արեւմուտքին եւ ՌԴ-ի հետ լավ լինելու տարբերակը, ապա նոր կառավարության առջեւ հստակ խնդիր է դրվելու ՀՀ-ի եվրասիական միության մեջ ներգրավումը:

Ա. ՀԱԿՈԲՅԱՆ