Այն, որ ՌՈԲԵՐՏ ՔՈՉԱՐՅԱՆԻ ցինիզմը հանրահայտ է...

Այն, որ ՌՈԲԵՐՏ ՔՈՉԱՐՅԱՆԻ ցինիզմը հանրահայտ է, չի զարմացնում ոչ ոքի. հիշենք թեկուզ նրա` հանրությանը նետած մարտահրավերը` ՙով է այն տղամարդը...՚: Բայց պարզվում է, որ ՀՀ երկրորդ նախագահը, փաստորեն, իրեն թույլ էր տվել արտոնել, մեղմ ասած, շատ տարօրինակ ծախսեր ՙՀայաստան՚ հիմնադրամից: Մասնավորապես` 2005-ին 245 հազար դոլար ծախսվել էր նախագահի նստավայրում թիկնապահների պայմանները բարելավելու վրա (դե, էլ ինչպես խրախուսեին ապագա Կուկուներին), եւ էլ ավելի ապշեցուցիչ է 2007-ին 1 միլիոն 92 հազար դոլար ծախսվել է Քոչարյանի սիրելի խաղալիքի` առագաստանավային ակումբի կահավորմանը Սեւանի ափին: Զարմանալի է, թե ինչպիսի անիմաստ նպատակների վրա Քոչարյանի թեթեւ ձեռքով ծախսվում էին կոպեկ առ կոպեկ համազգային նպատակների համար հայրենիքում եւ սփյուռքում հանգանակված միջոցները: Ախր, քանի-քանի գյուղերում այդ միջոցներով կենսական նշանակության խնդիրներ կարող էին լուծվել...
Իսկ իր ծամածռություններով հանդիսատեսին եւ հեռուստադիտողին հայտնի դերասան ՍԵՐԳԵՅ ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԸ (Յոժը) զարմանալիորեն, կարծես թե, որոշել է շարունակել ու շարունակել գրավոր տարբերակով ՙյուղ վառելու՚ գործընթացը: Հիմա էլ նա գրի է առել հետեւյալ ՙգլուխգործոցը՚ (ներկայացնում ենք առանց խմբագրական եւ սրբագրական միջամտության). ՙԵրբ Հայաստանից մտնում ես Վրաստան արժանապատվությունդ գետնինա հավասարվում: Ամոթ, հազար ամոթ մեզ: Հենց սահմանին արդեն զգում ես գեղցիությունդ.... ՄԻ օր հոդված եմ գրելու ազգայնականները լեզուները կոխեն....՚: Սրանով դերասանը ապացուցում է, որ տառապում է թերարժեքության բարդույթի ծանրագույն տարբերակով: Որովհետեւ միայն այդպիսի բարդույթ ունեցողը (ում ընդունված է անվանել քաղքենի կամ գեղցի) կարող է այդպիսի հիացական հայացքով նայել վրացիների` ամերիկյան փողերով այս կամ այն հարցը լուծելու վրա եւ այդպես արտահայտվել սեփական հայրենակիցների մասին: Ուստի, զարմանալով հանդերձ, վստահաբար պնդում եմ, որ նույնիսկ ամենակորած-մոլորած գյուղի ամենաչքավոր բնակիչը հաստատ ավելի շատ արժանապատվություն ունի, քան այդ` իրեն եսիմ ինչի տեղ դրած ծաղրածուն:
Ինչպես հայտնի է, մեզանում քիչ չեն ամերիկամոլությամբ տառապող տարատեսակ թերիները, որոնք ամերիկյան փաթեթավորմամբ կեղտը հաստատ շոկոլադից համով են համարում: Դե, խոսքը միայն գրանտածիծների մասին չէ, որոնք ի պաշտոնե պետք է ամերիկամոլ լինեն, այլ նաեւ նրանց, ովքեր դեռ հավատում են, որ ԱՄՆ-ն աշխարհում ժողովրդավարություն է տարածում: Զարմանալի անկեղծությամբ բրիտանական ՙՉաթթամ հաուզի՚ փորձագետ, սկանդալային զեկույցի հեղինակ ՋԵՅՄՍ ՆԻՔՍԻՆ խոստովանում է. ՙՀայաստանի ժողովրդավարական առողջությունը լավ վիճակում չէ հիմա, եւ ԱՄՆ-ին դա իրականում չի էլ հետաքրքրում: Նա այժմ ավելի կարեւոր խնդիրներ ունի. ԱՄՆ-ն մեծ հիասթափություն ապրեց Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների վերաբերյալ, եւ չեմ կարծում, թե նրան հետաքրքրում է Հայաստանի ժողովրդավարական զարգացումը՚:
Հա, որ խոսք գնաց Ամերիկայի մասին, չենք կարող չհիշատակել ԳԼԵՆԴԵԼ քաղաքի զարմանալի վիճակագրությունը: Այդտեղ քաղաքապետարանի հայ աշխատակիցների քանակը 2002-ից ավելացել է 83 տոկոսով եւ հասել 362-ի, իսկ ղեկավար դիրքերի 8 տոկոսը հայերին է հասել: Այդ զարմանալի վիճակագրության վրա, այնուամենայնիվ, ուրախանալու ոչինչ չունենք, զի դա արտացոլում է արտագաղթի հաշվին այդ անիծյալ ամերիկյան քաղաքի հայ բնակչության մեխանիկական աճը: Ախր ընդամենը երկու սերունդ անց այդ հայերի հայությունից հետքն անգամ չի մնա...

ՙ