ԻՍԿ ՈՎՔԵՐ ԵՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐԸ

ԻՍԿ ՈՎՔԵՐ ԵՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐԸ

Ինչպես արդեն ներկայացրել էինք, վերջին օրերի մամուլի քննարկման գլխավոր թեմաներից մեկը մի քանի երիտասարդական կազմակերպությունների, մշակույթի եւ գիտության հայտնի ներկայացուցիչների բաց նամակն է ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանին: Այնտեղ մտահոգություն էր հայտնված ՙեթերը լցրած հայկական արտադրության ագրեսիվ, քրեական եւ  պոտենցիալ քրեածին, հակասոցիալական սերիալների եւ, այսպես ասած, ՙհումորային՚ ծրագրերի՚ վերաբերյալ, որոնք իրենց բացասական ազդեցությունն են ունենում հասարակության վրա՚:
Նրանք առաջարկել էին իրավիճակից դուրս գալու որոշ ելքեր: Դրանից հետո ՀՀ նախագահը հանդիպում էր ունեցել Հանրային խորհրդի նախագահ Վազգեն Մանուկյանի հետ եւ առաջարկել խորհրդի հովանու ներքո քննարկումներ սկսել Հանրային հեռուստաընկերության եւ մասնավոր հեռուստաընկերությունների եթերային քաղաքականության առանձին ուղղությունների վերաբերյալ:
Այդ նամակի եւ ստեղծվելիք հանձնաժողովների վերաբերյալ քննարկումներ սկսվեցին մամուլի ակումբներում եւ հեռուստաընկերություններում: Այդ քննարկումների առաջամարտիկը ՙԿենտրոն՚ հեռուստաընկերությունն է, որը ՙՀայկական ուրբաթ՚ հաղորդաշարի շրջանակներում այս անգամ հյուրընկալել էր, այսպես ասած, հեռուստաեթերը մաքրել ցանկացողների եւ դրան հակադրվողների:
Կարծես թե ամեն ինչ խաղաղ, քաղաքակիրթ ձեւով էր ընթանում, սակայն դա տեւեց մինչեւ այն պահը, երբ Կոմիտաս վարդապետի դիմաց հայտնվեց առաջին, ապա երկրորդ կինը... Բայց ամեն ինչ` հերթով: Կոմիտաս վարդապետը հանգիստ, կարելի է ասել` քարոզիչի ձայնով մեղմորեն ներկայացնում էր, թե ինչ վտանգներ են իրենց մեջ պարունակում հեռուստատեսությամբ բռնություն, արյուն ցուցադրելը, բերանը ծռած գողականով հարցեր լուծելը, նրանց հերոս դարձնելը... Վարդապետը նշեց, որ կարելի է այդ թեմաներին անդրադառնալ, սակայն չքարոզել դրանք: Ըստ նրա` իշխողը պետք է լինի դրականը...  
Հեռուստադիտողներն սկսեցին մտածել, վարդապետի ասածը ծանրութեթեւ անել, բայց հենց այդ պահին կարծես երկնքում ամպրոպ պայթեց` վարդապետի դիմաց հայտնվեց, իր իսկ ներկայացմամբ, բանաստեղծուհի ՄԱՐԻՆԵ ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԸ, ում գոռգոռոցից միայն մի բան հասկացանք` եթե հեռուստաեթերը փորձեն մաքրել, այն դրանից ավելի կվատանա: Նրան ավելի շատ զայրացրել էր վարդապետի այն խոսքը, որ ազատությունը, ազատամտությունը պետք է ամեն դեպքում սահման ունենան, որպեսզի ուրիշի ազատությունը չսահմանափակեն... Իսկ երբ վարդապետը ցանկացավ մեջբերում անել Ալան Դալասից.... Սոցիոլոգ, լրագրող ՎԱՀՐԱՄ ՄԻՐԱՔՅԱՆԸ միացավ բանավեճին, ցանկացավ մասնագիտական ինչ-որ բան ասել, բայց երբ նրա դեմ հայտնվեց հանրահայտ ՎԻՈԼԵՏ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԸ, արդեն ոչ մեկի խոսքը հնարավոր չէր լսել: Վ. Գրիգորյանի կարծիքով` սպանություններ միշտ էլ եղել են, եւ սերիալները չեն դրանում մեղավոր, այլ երկրում տիրող բարքերը: Իսկ ո±վ է ասում, որ երկրում ամեն ինչ կարգին է, որ մեր շատ օլիգարխների, նրանց թիկնապահների ու նաեւ իրենց գողական համարողների վարքուբարքից գեղագիտական հաճույք ենք ստանում: Բայց տվյալ դեպքում խոսվում է հեռուստաեթերի մասին: Դե, իսկ եթե հեռուստասերիալներում պարզունակ ձեւով ներկայացվելու է այն ամենը, ինչ կատարվում է իրական կյանքում, ապա ո±ւմ է պետք նման հեռուստատեսությունը... Բացի այդ, ինչպես Կոմիտաս վարդապետը նշեց, դրանք պետք է դատապարտվեն, այլ ոչ թե քարոզվեն:
Երբ վարդապետը փորձեց էլի ինչ-որ բան ասել, Մ. Պետրոսյանը հերթական անգամ գոռալով հարձակվեց նրա վրա` Աստծո անունից ե±ք խոսում: Ի դեպ, երկու կանանց միաժամանակ զայրացրել էր ՙազգային անվտանգություն՚ արտահայտությունը, քանի որ նրանք դա նույնացնում էին ԿԳԲ-ի հետ: Ներկայացնենք Մ. Պետրոսյանի` ՙԱՌԱՐԿԱ՚ վերնագրված ՙբանաստեղծությունը՚.
մեծ
շատ մեծ չափերի
դանակի նման
առարկա
բայց դանակ չի
երեկ տեսա
տուն գալիս
փողոցում
առաջ չկար
ոնց որ թե
հիմա կա
դրված ա փողոցում
մեծ
շատ մեծ չափերի
դանակի նման
առարկա
բայց դանակ չի
ինչ որ մեկը
հատուկ դրել ա
փողոցում
դրել ա
որ ես տեսնեմ
տեսա
հիմա ի±նչ եմ անելու:
Թող ընթերցողը որոշի դրա մակարդակը, իսկ մենք առաջ անցնենք: Ուրեմն` այդ ՙբանաստեղծուհին՚ բանակը համարեց ՙդժոխք՚, հիշեց  ՙՈւվալնյատի օրը՚ գիրքն ու հեղինակի ոճը համեմատեց Մարկեսի ոճի հետ: Այսպիսի հանճարներ ունենք, էլ ինչի± մասին ենք մտածում:
Հա, ի դեպ, խոսեցինք հանճարների մասին եւ հիշեցինք երկրորդ բանաստեղծուհուն` Վ. Գրիգորյանին, որի ՙբանաստեղծության՚ վերնագիրն ու դրանից երկու տող կներկայացնենք` նախօրոք հայցելով ընթերցողի ներողամտությունը: Ահավասիկ.
ՏԱՂ Ի ՎԵՐԱՅ ԿԼԻՏՈՐԻՍՈՅ (explicit)
Ծլի, ծլի, ծլիկս,
պստըլիկ խլվլիկս,
ձայնազուրկ ու թլիկս,
անլեզու ծլվլիկս,
գեղագանգուր ցլիկս,
ամենակուլ բկլիկս,
վարդաշրթունք .....
Բավարարվենք այսքանով:
Այս երկու ՙբանաստեղծուհիների՚, այսպես ասած, թիմից առավել հասկանալի ու առանց գոռգոռալու արտահայտվեց դերասան ՅՈԺԸ, ով առաջարկեց ներկայացնել նորմալ, որակյալ ծրագրեր, որպեսզի հեռուստաընկերությունները դրանք ներկայացնեն, այլ ոչ թե թխեն սրանից-նրանից: Եվ նա մի կարեւոր հարց էլ առաջ քաշեց` Հանրային հեռուստաընկերության հարցը, որը, ի վերջո, սնվում է պետական բյուջեից, որին դոտացիաներ են հատկացվում, բայց որը շատ հարցերում անճաշակության առաջնորդն է դառնում...
Եվ փորձելով ամփոփել մեր ասելիքը` ցավով նշենք, որ հաճախ ՙԿենտրոն՚ եւ այլ հեռուստաընկերություններ իրենց հաղորդաշարերին հրավիրում են այնպիսի մարդկանց, որոնք պարզապես ասելիք չունեն, ամեն ինչ միանգամից քաղաքականացնում են ու վիրավորում բոլորին` մոռանալով, թե ինչ հարց է քննարկվում: Բնական հարց է ծագում` իսկ ովքե±ր են դատավորները:

Կույտը մշակեց ՌՈՒՍԼԱՆ ԹԱԹՈՅԱՆԸ