ՙՍԻՐԻԱՅԻ ՀԱՅՈՒԹՅԱՆ ՀԱՐՑՈՒՄ ԱՎԵԼԻ ԱԿՏԻՎ ՊԵՏՔ Է ԼԻՆԵՆՔ՚ՐԻՔԸ ՉՈՒՆԻ՚
Արխիվ 12-16Դեռ քիչ էր, որ բրիտանական Chatham House հանրահայտ վերլուծական կենտրոնը հայտարարել էր, թե 1998-2008թթ. Հայաստանի նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը փաստացի վաճառեց Հայաստանը ռուսական միասնական էներգոհամակարգին, Անատոլի Չուբայսին ու ռուսական այլ առեւտրային ու քաղաքական շահերին, հիմա էլ Միջազգային ճգնաժամային խումբն է իր զեկույցում ՀՀ երկրորդ նախագահին ներկայացրել այլ որակներով: Վերջինս Ռ.Քոչարյանին ներկայացրել է ոչ թե ՀՀ երկրորդ նախագահ, այլ որպես խոշոր բիզնեսմեն:
Այնուամենայնիվ, թե ինչո±ւ բրիտանական կառույցներին մեղմ ասած դուր չի գալիս պարոն Քոչարյանը, փորձեցինք պարզաբանում ստանալ քաղաքագետ ՌՈՒԲԵՆ ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻՑ:
-Թեպետ ներքին քաղաքական հարցերով մասնագիտացված չեմ, բայց կարծում եմ, որ արտասահմանյան ինչ-որ կառույցների, նույնիսկ պետությունների գնահատականը, պետք է լինի համահունչ տվյալ ազգի, տվյալ պետության եւ տվյալ երկրի քաղաքացիների տրված գնահատականին: Պարոն Քոչարյանը 1998-2008թթ. եղել է Հայաստանի նախագահը եւ իր ժամանակաշրջանում եղել են ե°ւ դրական, ե°ւ բացասական զարգացումներ: Նա Հայաստանում ունի ե°ւ կողմնակիցների բանակ, ե°ւ իրեն դեմ արտահայտվողների բանակ: Այնպես որ, արտասահմանյան Ձեր նշած կազմակերպությունների գնահատականը առնվազն վիրավորում կամ անտեսում է այն մարդկանց, որոնք Քոչարյանի համակիրներն են: Անկախ ամեն ինչից, թե ես համակրում կամ չեմ համակրում այդ ուժին կամ նրա քաղաքականությանը, որպես ՀՀ քաղաքացի այդ տեսակետի հետ համաձայն չեմ:
- Բրիտանական կառույցներին մի կողմ թողնենք, թուրքական ինքնաթիռի կործանումից հետո, ի±նչ զարգացումներ կարող է ունենալ թուրք-սիրիական հակամարտությունը:
- Կարծում եմ, որ թուրք-սիրիական սահմանում այսօր դեպքերը զարգանում են խիստ անկանխատեսելի: Եվ այս պահին հնարավոր են ինչպես պրովոկացիաներ, այնպես էլ լայնամասշտաբ պատերազմական գործողություններ: Լարումն օրսըստօրե, ժամ առ ժամ կամ րոպե առ րոպե ավելանում է եւ դրա վկայությունն է նաեւ երկկողմ հայտարարությունները, ինչպես նաեւ ընթացող զարգացումներն ու պատրաստությունները: Գտնում եմ, որ Թուրքիան նաեւ որոշակիորեն շահագրգռված է լարումն ավելի մեծացնելու համար, որպեսզի այդ համատեքստում կարողանա լուծել իր առջեւ դրված որոշակի խնդիրներ:
- Ի±նչ կարող է անել Հայաստանը սիրիահայության անվտանգության համար:
- Սիրիայի հայ համայնքը ողջ հայության մշակութային հարստություններից մեկն: Երբ վիճակն ամեն պահին սրվում է, ապա Հայաստանը երեւի թե պետք է մտածի գործողությունների ավելի շոշափելի եւ իրական ծրագրի մասին: Նույնիսկ գործողության մի քանի ծրագրերի մասին, քանի որ վիճակից ելնելով` կարող են գործարկվել մի քանիսը: Կարծում եմ, որ Սիրիայի հայությունը իր թիկունքին անպայման պետք է զգա Հայաստան պետության աջակցությունը: Եվ ոչ թե խոսքերով, այլ շոշափելի, կոնկրետ գործերով: Ամեն դեպքում ոչ միայն սփյուռքը պետք է լինի Հայաստանի կողքին տարբեր դժվար պահերին, այլ նաեւ այս օրհասական պահին Հայաստանը պետք է լինի սփյուռքի կողքին:
- Իսկ հայաստանյան կողմն այսօր ավելի ակտիվ քայեր ձեռնարկո±ւմ է:
- Մենք նման նախադեպերի օրինակներ ունենք: Տեսել ենք, թե Իսրայելը տարբեր երկրներում առկա հրեական համայնքներում ինչպես է գործում: Հենց նույն Թուրքիան, թե Եվրոպայի թուրքական համայնքների պարագայում ինչպես է իրեն բավական ակտիվ պահում, փորձում ներգործել այլ երկրներում տեղի ունեցող իրադարձություններին: Իսկ այս պահին սա ուղղակի կենաց-մահու կռիվ է, այն էլ մեր մշակութային ժառանգության եւ մեր հայրենակիցների, մեր ազգակիցների պահպանելու խնդիր: Կարծում եմ, որ մենք ավելի ակտիվ պետք է լինենք:
ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ

