ԱՄՆ պետքարտուղարի հետ շփվելը վտանգավոր է...

ԱՄՆ պետքարտուղարի հետ շփվելը վտանգավոր է ձեր ներաշխարհի համար՚,- երեւի թե այդպիսի զգուշացումը այժմ ավելի կարեւոր է, քան նույնիսկ ծխախոտի տուփի վրա գրված առողջապահության նախարարության զգուշացումը ծխելու վտանգավորության մասին: Զորօրինակ` ՀԻԼԼԱՐԻ ՔԼԻՆԹՈՆԻ հետ շփվելը եւ նրանից խրախուսական խոսք լսելը շատ վատ է անդրադարձել բնապահպան Մարիամ Սուխուդյանի վրա: Մենք արդեն նշել էինք, որ Մարիամը հաջողացրել է սկսել պայքար` ընդդեմ Նանսենի թանգարանի կառուցման, եւ ահա շատ չանցած ՙՖեյսբուքում՚ գրում է այսպիսի բան. ՙՄենք` հայերս, վրացիների եղունգի կեղտի չափ էլ չկանք՚: Դա արդեն, ինչպես կասեր Ռոբերտ Քոչարյանը, ՙուրիշ մասնագետի՚ անհրաժեշտություն է ենթադրում, սակայն հայ բլոգերները Ռոբերտ Սեդրակիչից անհամեմատ ավելի հանդուրժող գտնվեցին, եւ պարզապես համացանցում ֆլեշ-մոբ սկսեցին` տարածելով հետեւյալ տեքստը. ՙՄարիամիկ, ամուսնացիր պրծնենք՚: Ճիշտն ասած` չենք հավատում, որ ամուսնությունը կկարողանա այդ ակտիվիստուհուն ազատել Քլինթոնի թողած վնասակար ազդեցությունից, բայց...
Հիշո±ւմ եք` խորհրդային ժամանակների անեկդոտը: Մի տղամարդ գազազած տաքսի է վերցնում, որ գնա իր հին ծանոթին սպանի: ՙԻնչի± համար՚,- հարցնում է տաքսու վարորդը: ՙՈրովհետեւ 10 տարի առաջ նա ինձ կոկորդիլոս անվանեց՚,- պատասխանում է փրփրած հաճախորդը: ՙԲայց չէ± որ 10 տարի առաջ էր, ինչո±ւ նոր որոշեցիր սպանել՚: ՙՀենց նոր գազանանոցում եղա ու տեսա, թե կոկորդիլոսն ինչ բեջուռա կենդանի է՚,- հնչում է պատասխանը: Այդ անեկդոտը հշեցինք, քանի որ ՙՖեյսբուքում՚ հայտնաբերեցինք ՙԺառանգություն՚ խմբակցության նախկին, այժմ անմանդատ մնացած ղեկավար, հույժ լոնդոնասեր ՍՏՅՈՊԱ ՍԱՖԱՐՅԱՆԻ գրառումը, որ գյուղից նոր է վերադարձել ու որոշել է դատի տալ ՙՉորրորդ ինքնիշխանություն՚ թերթին: Թե ինչու հենց հիմա է նա որոշել դիմել այդ քայլին, թեեւ թերթը նրան վաղուց է նախշում, մնում է անհասկանալի: Միգուցե գյուղում ե°ւ քաղաքականությունից, ե°ւ ՙՖեյսբուքից՚, ե°ւ լրատվական դաշտից կտրված լինելու շնորհից սույն անգլիասերը ժամանակ է ունեցել մտածելու, վերլուծելու, եւ նո±ր է գլխի ընկել, թե իր մեղսավոր ՙժառանգական՚ կյանքից ինչպիսի ՙբեջուռա՚ դրվագներ են հայտնվել թերթում: Ինչեւէ, մարդիկ, որպես կանոն, բնության գրկում հանգստանալուց հետո դառնում են ավելի բարի ու հանդուրժող, սակայն Ստյոպիկ Սաֆարյանի մոտ զարմանալիորեն տրամագծորեն հակառակը ստացվեց:
Հա, որ խոսք գնաց մամուլի մասին, չենք կարող չհիշատակել Կալիֆոռնիայի ՙԹԱՅՄՍ ՍՏԱՆԴԱՐՏ՚ թերթի հետ կատարվածը: Առաջին էջում դրել էին համալսարանի շրջանավարտների խմբակային նկարը, եւ մեկ էլ արդեն մի քանի հազար օրինակ տպելուց հետո հայտնաբերել, որ շրջանավարտ երիտասարդներից մեկի արեւային ակնոցի վրա հայհոյանք է գրված: Դե ինչ, աննախանձելի է ամերիկյան մամուլի վիճակը: Եթե մեր թերթերի համար հիմնականում պրոբլեմներ են ստեղծվում օլիգարխներն ու քաղաքական գործիչները, ապա ամերիկացոց գլխին փորձանք բերողները ուսանողներն են, որոնք հաստատ բազմակի ավելի շատ են, քան քաղաքական գործիչներն ու օլիգարխները: Դե ինչ, զարմանալով հանդերձ, արձանագրենք, որ մեր բուհերի շրջանավարտների մեջ հաստատ այդպիսի անպարկեշտ ակնոց կրող չես հայտնաբերի, մեր ուսանողները հաստատ ամերիկյաններից մի գլուխ բարձր են:
Որ խոսքը գնաց օլիգարխների մասին, չի խանգարի հիշատակել Գերմանիայի դեսպան ՀԱՆՍ-ՅՈԽԵՆ ՇՄԻԴՏԻ զարմանալի խոստովանությունը: Նա շեշտել է, որ Հայաստանի հիմնական պրոբլեմը օլիգարխիան է, որ բազում հանդիպումների ժամանակ հաճախ անդրադարձել է օլիգարխ կառույցները քանդելու անհրաժեշտությանը, բայց նրան խոսքով իրեն գրեթե միշտ պատասխանել են, որ Հայաստանն օլիգարխների կարիքն ունի: Այն, որ օլիգարխան մեզ խանգարում է, դա փաստ է, սակայն ինչ-որ օտարերկրացի չէ, որ պետք է մեզ ասի, թե ինչպես վարվենք մեր օլիգարխիայի հետ` ազիզացնենք դնենք գլխների±ս, թե± տանք սատկացնենք: Դա բացառապես մեր ներքին գործն է, իսկ Գերմանիայի դեսպանը ավելի ճիշտ կվարվի, եթե մտահոգվի Գերմանիայի գլխին եկած փորձանքով` քաղաքներում միլիոններով վխտացող թուրքերով:
Ապշեցուցիչ, բայց միաժամանակ օրինաչափ արդյունքներ է արձանագրել ՙՀՐԱՆՏ ԴԻՆՔ՚ հիմնադրամը` անցկացնելով հետազոտություն թուրքական մամուլում հայատյաց հրապարակումների քանակի վերաբերյալ: Մենք միշտ էլ գիտենք, որ արցախցու ասած ՙթորքը մնում է թորք՚, բայց զարմանալիորեն այդ ակնհայտ ճշմարտությունը մոռացողներ կան: Եվ այդ մոռացողները թող ծանոթանան ՙՀրանտ Դինք՚ հիմնադրամի հետազոտության արդյունքներին: Այսպես, 2011-ի հունվարից ապրիլ թուրքական մամուլում տպագրվել են 38 հայատյաց հոդվածներ, իսկ այս տարվա նույն ժամանակահատվածում` 115: Այնպես որ, թուրքի ՙքաղաքակրթվելը՚ միայն մի ուղղությամբ էր ընթանում` դրանք գնալով ավելի հայատյաց են դառնում: Եվ մի ուրիշ զարմանալի պահ էլ` թուրք մամուլը հայերի հանդեպ ավելի մեծ ատելություն է դրսեւորում, քան անգամ քրդական զինյալ խմբավորումների:

Զարմացած է
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆԸ