ՙՏՂԱՆԵՐԻ ԱՉՔԵՐՈՒՄ ՉՏԵՍԱ ՊԱՅՔԱՐԻ ԿՐԱԿԸ՚

ՙՏՂԱՆԵՐԻ ԱՉՔԵՐՈՒՄ ՉՏԵՍԱ ՊԱՅՔԱՐԻ ԿՐԱԿԸ՚

Այսօր D խմբի երկու հանդիպումներից (Անգլիա-Ուկրաինա եւ Շվեդիա-Ֆրանսիա) հետո հայտնի կդառնան ֆուտբոլի Եվրոպայի 2012 թվականի առաջնության քառորդ եզրափակիչի վերջին երկու հավաքականները, որոնցից առաջին տեղն զբաղեցնող հավաքականը ուժերը կչափի C խմբում երկրորդ տեղն զբաղեցրած Իտալիայի, իսկ երկրորդ տեղն զբաղեցրած հավաքականը` C խմբի հաղթող Իսպանիայի հավաքականի հետ:
Հիշեցնենք, որ A խմբի հաղթող Չեխիայի հավաքականի մրցակիցը B խմբում երկրորդ հորիզոնականն զբաղեցրած Պորտուգալիայի հավաքականն է (հանդիպումը կկայանա հունիսի 21-ին): Քառորդ եզրափակիչի երկրորդ զույգը կազմել են Գերմանիայի եւ Հունաստանի հավաքականները (հանդիպումը կկայանա հունիսի 22-ին):
Շատերն էին կարծում, որ A խմբից հաջորդ փուլ դուրս կգան Ռուսաստանի եւ Լեհաստանի հավաքականները, սակայն եղավ, ինչպես ասում են, բոլորովին հակառակը: Գուցե Ռուսաստանի, ինչու չէ, նաեւ Լեհաստանի հավաքականի խաղի վրա ազդել էին ֆուտբոլասերների պահվածքը, ագրեսիվությունը, բոլորովին էլ ոչ ֆուտբոլային կրքերը:
Հունաստանի հավաքականի խաղացող Կարագունիսը խաղից հետո մասնավորապես ասել էր, որ Հունաստանում մարդիկ վատ են ապրում, եւ հավաքականը կարողացավ նրանց գոնե մի փոքր ժպիտ պարգեւել: Երբ ռուսական հեռուստաընկերություններից մեկի հաղորդավարը ռուս հայտնի ֆուտբոլային մեկնաբան Կոնստանտին Գենիչին (մեր ֆուտբոլային մեկնաբաններին կանդրադառնանք ՙՀետաքննություն՚ հավելվածում) ասել է, որ Ռուսաստանի հավաքականի անդամները նույնպես հենց այսպիսի հոգեբանություն պետք է ունենան, վերջինս այսպես է պատասխանել. ՙՄարզիկները` այո: Բայց, ցավոք, Ռուսաստանի հավաքականում մեծ մասը ոչ թե մարզիկ է, այլ` ուղղակի ոտքի գնդակ խաղացող: Դրանք ֆուտբոլիստներ են, ովքեր անգամ իրենք իրենց չեն կարողանում հաղթահարել: Ես մեր տղաների աչքերում այդպես էլ չտեսա այն պայքարի կրակը, որն այդքան հարկավոր էր մեզ՚:
Իսկ մենք ուզում ենք ցավով հիշեցնել, որ Ռուսաստանի հավաքականն ընդգրկված էր այն ենթախմբում, որտեղ խաղում էին նաեւ Իռլանդիայի, ինչպես նաեւ մեր երկրի հավաքականները, ու մենք ոչնչով չէինք զիջում ո°չ ռուսներին, ո°չ էլ իռլանդացիներին, որոնք անփառունակ լքեցին եզրափակիչ մրցաշարը: Չէինք զիջում, սակայն դարձանք, կարելի է ասել, քաղաքականության ու մրցավարության զոհ:

Ռ. ԹԱԹՈՅԱՆ

ՙ