ՙՙԵՎ ԱՍՏԾՈ ԱՄԵՆ ՕՐ ԼՍԵՆՔ ԻՆՔՆԱՍՊԱՆՈՒԹՅՈՒՆ ՈՐԱԿՎՈՂ ԴԵՊՔԻ ՄԱՍԻՆ...

ԵՎ ԱՍՏԾՈ ԱՄԵՆ ՕՐ ԼՍԵՆՔ ԻՆՔՆԱՍՊԱՆՈՒԹՅՈՒՆ ՈՐԱԿՎՈՂ ԴԵՊՔԻ ՄԱՍԻՆ...

Ինքնասպանության կամ ինքնասպանության փորձ կատարելու մասին որեւէ դեպք, հավանաբար, չի վրիպում աչալուրջ լրատվամիջոցներից: Ավելին. որոշ լրագրողների հաջողվում է դեպքի վայր ժամանել գրեթե իրավապահ մարմինների հետ միասին: Այս հանգամանքը փաստում է, որ Ոստիկանության եւ լրատվամիջոցների միջեւ այդպիսի դեպքերի լուսաբանման առնչությամբ համագործակցություն կա: Սակայն..
Ոստիկանության ինտերնետային կայքի ՙՕպերատիվ ամփոփագիր՚ բաժնում ՙհետաքրքրասեր՚ որոնողը կարող է գտնել լրատվություն ընդամենը… 6 դեպքի մասին, որոնք տեղի էին ունեցել 2011թ. հունիս-դեկտեմբեր ժամանակահատվածում: Մինչդեռ հանրությունը տեղյակ է, որ ինքնասպանության դեպքերը ոչ միայն զգալիորեն ավելին են, այլ նաեւ կրում են աճողական բնույթ: Եվ որքան էլ դաժան չթվա այդպիսի վիճակագրությունը կամ, միգուցեւ հենց այդ պատճառով, ազգաբնակչությունը պետք է առավելագույնս տեղեկացվի ոչ միայն դեպքերի, այլեւ դրանց դրդապատճառների մասին…
Երբեւիցե հստակ չհնչեցված այս հարցը, ըստ իս, դարձել է արդիական` ելնելով 2 հանգամանքից: Առաջինի մասին արդեն գրեցինք` դեպքերի քանակական աճը: Երկրորդը կատարված ինքնասպանության ՙորակական՚ կերպափոխությունն է: Թեեւ ընդունված է համարել, որ մեր օրերում ինքնասպանությունների գերակշիռ մասը սոցիալական հողի վրա է: Բայց իրո±ք այդպես է. կյանքից ՙկամավոր՚ հեռանում է ծառայողական առաջընթացի արժանացած դատախազը, երիտասարդ ոստիկանը, նախկին դատախազն ու ներկայիս հաջողակ փաստաբանը, որդու առաջին զանգին սպասող երիտասարդ կինը, բարձրակարգ պրոֆեսիոնալ բժիշկը, երկու չափահաս երեխաների 48-ամյա հայրը, նոր կյանք մտնող հաջողակ թվացող դեռահասը… Հանգուցյալների հարազատները, ընկերները եւ գործընկերները, մտերիմներն ու ծանոթները, նրանք, ովքեր մշտապես, հաճախակի, անգամ դեպքից ժամեր ու րոպեներ առաջ շփումներ էին ունեցել ողբերգական քայլին դիմած անձի հետ, չեն ընդունում կամ չեն ցանկանում ընդունել ինքնասպանության վարկածները: Հանրությունը հիմնականում տեղյակ է լինում այդ փաստերի մասին, սակայն երբեք չի տեղեկացվում քրեական վարույթի այն արդյունքների մասին, որոնք հերքում են ինքնասպանության վարկածը կամ համոզիչ ներկայացնում են ինքնասպանություն գործելու դրդապատճառները… Ոչ ոք չի համարձակվի ժխտել, որ ծայրահեղ պահերի ազդեցության տակ մարդ-արարածն ունակ է դիմել իր շրջապատի, անգամ իր համար անսպասելի եւ անբացատրելի քայլերի: Միաժամանակ վիճարկելի չէ նաեւ այն իրողությունը, որ այդպիսի պահերի առաջացման պատճառներն ու նախադրյալները պարզելը կամ բացահայտելն այնքան էլ բարդ խնդիր չէ:
Կարծում եմ, որ անկենսունակ կներկայանա այն ՙփաստարկը՚, թե հասարակությանը չեն վերաբերում այն պատճառները, որոնք առեղծվածայնորեն նոսրացնում են նրա շարքերը: Հակառակ դեպքում` պետք է ցավով գիտակցենք, որ մենք անզոր ենք մեզանում վերացնել անտարբերությունը միմյանց նկատմամբ:
Գիտակցենք ու մերվենք դրա հետ: Եվ Աստծո յուրաքանչյուր օր տեղեկանանք ինքնասպանություն որակվող դեպքի մասին...

Ա. ԱԲԳԱՐՅԱՆ