ՀԱԿ համակարգող ԼԵՎՈՆ ԶՈՒՐԱԲՅԱՆԸ հաջողացրել էր գրեթե ամենաքիչ քվեները ստանալ ՀԱԿ-ի մեծամասնական թեկնածուների շարքում, այն էլ մշտապես ընդդիմադիր տրամադրություններ ունեցող մայրաքաղաքային կենտրոնում:
Եվ ահա նա զարմանալիորեն մխիթարիչ զբաղմունք է գտել` գրեթե ամեն օր հանդիպել անգլոամերիկյան որեւէ հաստատության պաշտոնատարի ու դառնաղետ բողոքել, թե ինչքան ահավոր ձեւով, համատարած պետական մակարդակով, ընտրակեղծարարություն է եղել: Կարճ ասած` զբաղվում է հարազատ երկրի վրա ՙգործ տալով՚: Զորօրինակ` սկզբում հանդիպել էր Մեծ Բրիտանիայի դեսպանին, երեկ վազել էր ԵԱՀԿ/ԺՀՄԻԳ-ի ներկայացուցչին, վաղը էլի ինչ-որ մեկին կհանդիպի... Կարճ ասած` զարմանալիորեն Լ. Զուրաբյանն իր վարքագծով նմանվում է այն` բոլոր առումներով համադասարանցիներից թույլ աշակերտին, որը իր ինքնագնահատականը բարձրացնում է դասընկերների մասին մատնություններ անելով: Մեզ անզարմանք չթողեց եւ հրապարակախոս ՏԻԳՐԱՆ ՊԱՍԿԵՎԻՉՅԱՆԸ, որը, ոչ ավել, ոչ պակաս, հայտարարեց, որ Հայաստանի միակ ընդդիմությունը ՀԱԿ-ն է, զի բացի ՀԱԿ-ից ՙավազակապետության՚ դեմ պայքարող չկա: Զարմանալի է` ախր, ՀԱԿ-ից բան չի մնացել, Ստեփան Դեմիրճյանին եւ Լյուդմիլա Սարգսյանին հանես, տակը մնում է մաքուր ՀՀՇ: Եթե չկա` էլ ինչպե±ս է այն ընդդիմություն, այն էլ` միակ, թե± պարզապես Պասկեւիչյանի մոտ համարձակությունը չի հերիքում կարծիք հայտնելու, որ այն ուժը, որին նա միակ ընդդիմադիրն է համարում, իրականում կոչվում է ՀՀՇ: Մեզ հերթական անգամ զարմացրեց աղանդավորների հետեւողական պաշտպան ԱՐԱՄ ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆԸ` այս անգամ էլ բացեիբաց ՙՇանթի՚ եթերում պաշտպանելով համասեռամոլներին` սկանդալային ՙգոմիկանոցի՚ աղմուկ հանած հրկիզման կապակցությամբ (ի դեպ, հաղորդվեց, որ երեկ նույն ակումբի վրա հարձակումը կրկնվել է եւ լիկվիդացվել է այդտեղ զետեղված տոլեռաստական պաստառները): Դե ինչ, խոշոր հաշվով, իր ամբողջ կյանքում ՀՀՇ-ի քարոզչական սպասարկումով զբաղված անձից ցանկացած աղտեղության պաշտպանություն սպասելի է: Բայց... Ախր այս անգամ օսկանյանական ՙՍիվիլիթասի՚ ինտերնետային եթերում շուրջ կես ժամ երկու անձնավորության կողմից ամբողջ հայությանը ֆաշիզմի մեջ մեադրելը, ինչպես նաեւ խոստովանելը, որ իրենք եղել են թուրքական գեյ-շքերթի մասնակից, հունից հանել էր նույնիսկ ամենահետեւողական լիբերալներին: Երեւի թե, զարմանալով հանդերձ, մնում է արձանագրել, որ Ա. Աբրահամյանը պարզապես արդեն կորցրել է նույնիսկ ամենագարշելի բանից զայրանալու ունակությունը: Մեզ զարմացրեց եւ բարեհաջող մեծամասնական ընտրակարգով վերընտրված ՄԱՆՎԵԼ ԲԱԴԵՅԱՆԸ: Խոսելով 5 տոկոսի շեմը հաղթահարած կուսակցությունների մասին` նա ասաց, որ անունը չի հիշում, բայց ՙշների մի տեսակ կա, որ իրենց թվում է, թե մեծ շուն են, ու իրենց փորձանքի մեջ են գցում, բայց իրենք փոքր շուն են՚: Զարմանալի է, թե ինչպես պատգամավոր Բադեյանը ընտրությունների, հետընտրական շրջանի ու խորհրդարանական կյանքի հարցերը այդպես հեշտությամբ տեղափոխեց շուն ու շանգյալի մակարդակի: Համ էլ զարմանալի է, որ նա որոշեց օրինակ վերցնել ՙմոսկաների՚ մասին խոսող Ռոբերտ Քոչարյանից, սակայն, ի տարբերություն ՀՀ երկրորդ նախագահի, այդպես էլ չկարողացավ այդ բառը հիշել: Ինչ արած, երբեմն որոշ սովորույթներ նաեւ հիշողության վրա են ներազդում...