Երեկ մամուլում կրկին անդրադարձ կար ՀՀ աշխատանքի եւ սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության նախկին պետ Վազգեն Խաչիկյանի գործի հետ կապված:
Ըստ այդ աղբյուրի` իրավապահ մարմինները կրկին սկսել են ՙտոն տալ՚ մեռած թոշակառուների եւ այլ միջոցներով կենսաթոշակայինի փողերը ՙուտելու՚ հայտնի պատմությանը, եւ արդեն ԱԺ ընտրություններից անմիջապես հետո Վ. Խաչիկյանին լուրջ տհաճություններ են սպասում: Իհարկե, պարզաբանում տալով` պարոն Խաչիկյանը կտրուկ հերքել էր. ՙՈ°չ, Ձեր տեղեկությունը ճիշտ չէ՚: Սակայն մեր որոշ աղբյուրներ եւս խոսում են այն մասին, որ այս պատմությունը հենց այնպես օդից չվերաբացվեց: Եվ, իրոք, Վ. Խաչիկյանը բավականին բարդ վիճակում է հայտնվել: Ի դեպ, մեր աղբյուրները դա բացատրում են նրանով, թե այս օրերին Վ. Խաչիկյանը մի տեսակ նեղացածություն է խաղում, եւ որոշել է ընտրությունների ժամանակ միայն ձեւական օգնություն ցույց տալ հարազատ կուսակցությանը, թե` տեսեք, ինչ-որ բան եմ անում: Ավելին, մեր աղբյուրները չեն պնդում, սակայն ներկայացնում են լուրեր, թե Վ. Խաչիկյանի որոշ մերձավորներ այս օրերին ՙտակից՚ ԲՀԿ-ամերձ ՙխաղերի՚ մեջ են: Իսկ այդ նեղացվածությունը բացատրվում է Ախթալայի չարաբաստիկ կոմբինատով: Բանն այն է, որ չնայած այն բանին, որ Վ. Խաչիկյանի բացահայտ հովանավորությամբ Ախթալայում եւ կոմբինատում մի իսկական բունտ կազմակերպվեց, սակայն դա այդպես էլ իր արդյունքը չի տալիս ու չի տալիս: Չնայած նրան, որ, համաձայն նույն աղբյուրների, պարոն Խաչիկյանը այն մտքին էր, թե բոլոր հարցերը լուծած-պրծած են: Սակայն պարզվում է, որ մանկապիղծ Սերոբ Տեր Պողոսյանին փոխարինող Ախթալայի կոմբինատի ու դրան սնող հանքավայրերի տերը դարձած Մադլեն Հաշչյանի ՙստվերային թիկունքը՚ բավականին ամուր դուրս եկավ, ու նա կարողանում է հաջողությամբ շրջանցել խաչիկյանական բունտի բոլոր խութերը: Եվ ավելին, պետք եղած տեղը նույնիսկ հակագրոհների դիմել, որոնք էլ իրենց հերթին կարող են բավական հետաքրքիր ազդեցություն գործել Վ. Խաչիկյանի վրա: Եվ արդյունքում առաջ են գալիս նեղացվածությունն ու ՙբոյկոտները՚, որոնց հետեւանքները կարող են երեւան գալ անմիջապես ընտրություններից հետո: Իսկ ահա Ախթալայում այսքան ձգձգումներից հետո շատերն արդեն սկսել են հույսը կորցնել, թե հնարավոր է մանկապիղծ Ս. Տեր-Պողոսյանի ու նրա արբանյակների հետ ՙքյալա տալու՚ այս պատմությունը հաջողությամբ ավարտել, ու հետագա վրեժներից խուսափելու համար կորցնել էս գլխից ալիբիներ մտածել, թե ինչու էին միացել խաչիկյանական ՙբունտին՚: Իսկ դա խոստանում է նաեւ Վ. Խաչիկյանի շրջապատի նոսրացում, ինչը եւս լավ բան չի խոստանում: