Որքան մոտենում է երկար սպասված ԱԺ ընտրությունների օրը, այնքան ՀԱԿ ակտիվիստներն ավելի են կատաղում ու գազազում եւ առիթը բաց չեն թողնում սպառնալիքներ, հայհոյանքներ հեղել իրենց կուսակցությանը չսատարող հասարակ ժողովրդի, քաղաքական, հասարակական գործիչների վրա:
Այս անգամ ՀԱԿ ՙգլադիատորական՚ մարտի հարթակը ֆեյսբուք սոցիալական ցանցն էր: Քաղաքագետ ՀՐԱՆՏ ՄԵԼԻՔ-ՇԱՀՆԱԶԱՐՅԱՆԻՆ սպառնացել են ՀԱԿ ակտիվիստները, ինչի մասին վերջինս գրել է իր ֆեյսբուքյան պատին. ՙՔիչ առաջ խմբերից մեկում ՀԱԿ-ի կողմնակիցների հետ զրույցի բռնվելու անզգուշություն ունեցա: Լավ չստացվեց: Խոստացան ինձ` որպես ՙղարաբաղյան հանցավոր կլանի՚ ներկայացուցիչ ընտրություններից հետո սատկացնեն: Ի դեպ, մոռացա նշեմ, որ առանց դատ ու դատաստան են սատկացնելու՚: Այս մեկնաբանությունը մեզ հիշեցրեց նորաթուխ ՀԱԿ ներկայացուցիչ Գուրգեն Եղիազարյանի դեռեւս 2000 թվականին ՙԻրավունք՚ թերթին տված հարցազրույցներից մեկը, որտեղ նա ՀՀՇ-ն համարում է մարդասպանների կուսակցություն: Իսկ թե վերը նշված սպառնալիքներից հետո Հ.Մելիք-Շահնազարյանը կիսո±ւմ է արդյոք Գ.Եղիազարյանի արտահայտած երբեմնի միտքը, պարզեցինք հենց քաղաքագետից. ՙԵս չէի ասի, որ մարդասպաններ են, համենայն դեպս, դրանք մարդիկ են, ովքեր ՀԱԿ-ի կողմնակիցներ են: Միգուցե նաեւ իրենց կուսակցությունում իսկապե±ս կան նման մարդիկ: Ինչ վերաբերում է սպառնալիքին, դա քննարկումների ընթացքում գրված ինչ-որ մեկնաբանություն էր, որը պարզապես ցանկացա ուշադրության հրավիրել` այդ մերժողական տրամադրությունները ավելի հաղթահարելու համար: Այնտեղ էլ կոչ արեցի, որ եթե կան քննարկումներ` քաղաքական, քաղաքագիտական եւ այլն, ավելի լավ է կոնկրետանալ հենց թեմայի վրա: Մարդիկ այդ քննարկումներում իրար հայհոյում էին, իսկ ես պարզապես գրեցի, որ կարծում եմ շեղվում եք ձեր քննարկման բուն թեմայից, եւ ի պատասխան ստացա նման արձագանքներ: Հուսով եմ, որ, այնուամենայնիվ, թե° ՀՀՇ-ի կողմնակիցները, թե° ընդհանրապես ՀԱԿ-ը կհրաժարվեն նման մեթոդներով աշխատելուց: Չգիտեմ ինչքանով է լուրջ նման ահաբեկման միտումը, որը ոչ միայն ես, այլ նաեւ նրանք, ովքեր համացանցում ակտիվ մասնակցում են քննարկումներին, տեսնում եւ ամեն օր զգում են այդ նեգատիվը: Կոչ եմ անում բոլորին պարզապես հաղթահարել այս տրամադրվածությունները նախեւառաջ սեփական, հետո դիմացինների թիմերում եւ փորձել ընտրությունը չվերածել մի Ռուբիկոնի, որից հետո այլեւս ոչինչ էլ չի լինելու կամ պատերազմ է լինելու՚: