Չէ, մեր ոստիկանությունը երբեմն...

Չէ, մեր ոստիկանությունը երբեմն մեզ պարզապես ապշեցնում է: Բավարար եղավ, որ 8 գրանտակեր կազմակերպություններ, այդ թվում եւ Վանյանին տարածք տրամադրել պատրաստվող Լեւոն Բարսեղյանի եւ Արթուր Սաքունցի կազմակերպությունները, այսինքն` բացահայտ հակազգային ուժերը պահանջեին դադարեցնել քրեական հետապնդումը, գարշելի պղծագիրք լույս ընծայած ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԻՇԽԱՆՅԱՆԻ նկատմամբ, եւ գործը վարող քննիչը քրեական հետապնդումը դադարեցրեց... հանցադեպի բացակայության պատճառաբանությամբ: Լավ, ախր, ինչքա±ն կարելի է տեղի տալ կեղծ իրավապաշտպանությանը, երբ այդպիսի գրքից մի հատիկ ցիտատ հնարավոր չէ վերցնել տպել` այնքան լեցուն է գարշելի տեսարաններով, այդ թվում` եւ մանկապղծության ու ինցեստի, որ ծիծաղելի է խոսել հանցադեպի բացակայության մասին: Ինչեւէ, անկախ մեր իրավապահների թուլությունից, պիտի շարունակենք ջանքերը, որ այդպիսի աղբը իսպառ արգելվի:
Քանի որ սկսեցինք ապազգային թափթփուկներին հիշատակող թեման, չենք կարող չանդրադառնալ եւ ԼԵՎՈՆ ՏԵՐ-ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻ հարցին: Ու սույն ուղնուծուծով հակահայը համարձակվում է դեռ խոսել ժողովրդագրական խնդիրների մասին: Դրա պատասխանը, զարմանալի ճշգրտությամբ, տվել է բլոգեր Կարեն Վրթանեսյանը, որը մասնագիտանում է հայկական էլեկտրոնային գրադարանների գծով. ՙ90-ականների կեսերին, երբ պատերազմը նոր էր ավարտվել, իմ ազգականների մեծամասնությունը արտագաղթեցին: Սկզբում մի մորաքույրս, հետո` մյուսը, հետո` տատիկս, հետո` հորեղբայրս... Կարճ ասած` բոլորին չեմ թվարկի, բայց արդյունքում ստացվեց, որ Ամերիկայում ավելի շատ բարեկամներ ունեմ, քան Հայաստանում... Երբ Լեւոն Տեր-ՊԵտրոսյանի գլխավորած ՀԱԿ-ը խոսում է ժողովրդագրական խնդիրների մասին, դա առնվազն ծիծաղելի է՚: Իրոք որ, առնվազն, եթե չասենք ավելի կոշտ:
Երեւում է Րաֆֆի Հովհաննիսյանի օրինակը խրատ չեղավ ՍՏԵՓԱՆ ԴԵՄԻՐՃՅԱՆԻ համար, որը հայտարարեց. ՙԵրկրում ստեղծված վիճակի համար պատասխանատու են կոալիցիայի մեջ ընդգրկված բոլոր ուժերը... Ինչ վերաբերում է համագործակցությանը, ապա խոր համագործակցության մասին կարելի է խոսել, եթե ԲՀԿ-ն դառնա ընդդիմություն՚: Դե ինչ, հենց Րաֆֆին առաջարկեց, որ ԲՀԿ-ն դուրս գա կոալիցիայից, որպեսզի ՙԺառանգությունը՚ կարողանա ԲՀԿ-ի հետ համագործակցել ՙմիասնական շտաբի՚ շրջանակում, նրան միանգամից սկսեցին մեղադրել իշխանությանը ծախված լինելու մեջ: Երեւի թե, զարմանալիորեն, օսկանյանաքոչարյանական թիմի ՙդրբի տակ՚ ընկնելու ժամանակը եկել է եւ Ստեփան Կարենիչի համար: Ախր, հանգիստ կարող էր ոչինչ չխոսել, քանզի ՀԱԿ-ի ցուցակում շատ պատվավոր տեղում լինելով, մեկից մեկ պատգամավոր դարձող էր, եթե, իհարկե, ՀԱԿ-ը անցնի խորհրդարան, ինչն այսօր կասկածի տակ է: Բայց, իրոք որ, Դեմիրճյանի պարագայում սազում է հայտնի բանաձեւը. ՙԻմ լեզուն իմ թշնամին է՚:
Ընտրողների ցուցակների թերությունների մասին տեղեկություններով հեղեղված է ամբողջ մամուլը, եւ ոստիկանությունը շատ լարված աշխատանքով ստիպված է շտկումներ ու պարզաբանումներ անել: Բայց կա մի դեպք, որ առավել քան կուրիոզային է: ՙԱրաբո՚ ջոկատի հրամանատար ՄԱՆՎԵԼ ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆԸ պատգամավորության թեկնածու է թիվ 11 ընտրատարածքում, սակայն հայտնի է դարձել, որ նրա անունը չկա ընտրողների ցուցակում: Ճիշտ է, նա կարող է լրացուցիչ ցուցակում ընդգրկվել, ու իրականացնել արդեն իր իրավունքները նաեւ որպես ընտրող, սակայն ինքնին դեպքն է զարմանալի, ի վերջո, Հայաստանի ամենաաննկատ քաղաքացին չէ:
Եվ վերջապես հույժ զարմանալի բան է տեղի ունենում ՆՈՐ ԶԵԼԱՆԴԻԱՅՈՒՄ: Այդ երկրի կառավարությունը որոշել է ամեն տարի ծխախոտի գինը բարձրացնել 30 տոկոսով` մինչեւ տուփի գինը չհասնի 100 դոլարի: Անշուշտ, ծխելը վնաս է, սակայն ծխելու դեմ պայքարը որոշ երկրներում հասնում է այնպիսի իդիոտիզմի մակարդակի, որ ապշած ես մնում: Երեւի շատերին է ոգեւորում Հոլանդիայի օրինակը, ուր պանդոկներում հանգիստ կարելի է ՙպլան քաշել՚, սակայն եթե համարձակվես հասարակ ծխախոտ ծխել, անմիջապես կպատժվես բավականին խիստ: Դե ինչ, երեւի թե հիմա էլ Նոր Զելանդիայում որոշել են Հոլանդիայից հետ չմնալ եւ նաեւ սեփական քաղաքացիներով մասնակցել ՙթեթեւ թմրանյութերի՚ շուկայի ընդլայնման սուրբ գործին:

Զարմացած է
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆԸ