Նախկին վարչապետ, ՙորձ կովերի՚...

Նախկին վարչապետ, ՙորձ կովերի՚ գծով հմուտ մասնագետ ՀՐԱՆՏ ԲԱԳՐԱՏՅԱՆԸ նախընտրական հանդիպումներից մեկի ժամանակ հայտարարեց. ՙՍրանց շանս չպիտի տալ, մայիսի 6-ը վերջնական է, գնալու ենք մինչեւ վերջ:

Նոն-ստոպ գնում ենք մինչեւ կատարյալ իշխանափոխություն՚: Դե, իշխանափոխության մասին ամենատարբեր բնորոշումներ էինք տեսել ու լսել, բայց ՙնոն-ստոպ՚ գնալը չենք լսել... Ախր, զարմանալիորեն դա այն բառն է, որը սովորաբար օգտագործվում է դիսկոտեկներում, եւ նշանակում է անընդմեջ, ասենք, կես ժամով, մի ժամով կամ ավել պարեղանակ միացնել եւ այդքան ժամանակ փորձել պարել... Զարմանալով հանդերձ` մնում է ենթադրել, որ պարոն Բագրատյանը դժբախտ պատանեկություն է ունեցել, որի ընթացքում դիսկոտեկ գնալու եւ ՙնոն-ստոպ՚ պարելու մուրազը փորն է մնացել, ու այդ պատճառով հիմա ՙնոն-ստոպի՚ իր կարոտը ուզում է բավարարել նախընտրական քարոզարշավի ընթացքում:
Չէ, էս ինչեր են կատարվում մեր երկրում: Քիչ է, որ ԷԴՎԱՐԴ ՄԱԴԱԹՅԱՆԻՆ` հայտնի Խուճուճ Էդոյին, չթողեցին գրանցվել պատգամավորության թեկնածու, հիմա էլ ավտոմեքենան տարել են տուգանային հրապարակ եւ խոշոր գումարով տուգանել: Սակայն որ նայես, ավտոխախտումների ամբողջ փնջին, ստացվում է ՙօլիգարխիկ կայֆերի՚ մի մեծ հավաքածու: Տուգանային հրապարակ գնացել է ՙգոլդ՚ համարներ կրող մերսեդեսը, որի ղեկին վարորդական իրավունք չունեցող վարորդ էր, այդ մեքենայի վրա դրված էին արգելված ձայնային ազդանշաններ` ՙդռիկներ՚, եւ դա քիչ էր, պարզվում է, որ այդ համարանիշը ոչ թե տվյալ ավտոմեքենայինն էր, այլ Խուճուճ Էդոյին պատկանող այլ` կադիլակ ավտոմեքենայինը: Չէ, զարմանալի բաներ են տեղի ունենում, եւ եթե այդպես շարունակվի, միգուցե հարկ լինի ստեղծել ճնշված օլիգարխների պաշտպանության կոմիտե:
Ապրիլի 24-ին տեղի ունեցան երկու` մեզ համար տհաճ իրադարձություններ: Մեկը` ԿՈԼՈՒՄԲԻԱՅՈՒՄ, որի խորհրդարանը պաշտոնապես ճանաչեց, այսպես կոչված, ՙԽոջալուի ցեղասպանությունը՚, իսկ երկրորդը` ԱԹԵՆՔՈՒՄ, ուր տեղի թուրքերին հաջողվեց, ոստիկանության հետ բախումներ հրահրելով, խափանել Հունաստանի հայ համայնքի բողոքի ցույցը: Դե, Կոլումբիայի դեպքում հասկացանք` ամբողջ վերնախավը բաղկացած է թմրաբիզնեսմեններից, որոնք հարազատության սկզբունքով լավ էլ պիտի որ լեզու գտնեին ադրբեջանական նավթահանքերը շահագործող ՙԲրիթիշ Պետրոլիումի՚ հետ. չէ± որ ժամանակին Մեծ Բրիտանիան պատերազմ էր սկսել Չինաստանի դեմ, երբ այդտեղ փորձել էին արգելել ափիոնի արտադրությունը: Թուրքերի դեպքում էլ ամեն ինչ հասկանալի է` թուրքը թուրք է մնում` անկախ աշխարհագրական վայրից, այդ թվում` եւ Եվրոպայում: Տվյալ դեպքում մեզ զարմացնողը հույներն են: Ախր, նրանց էլ են թուրքերը ցեղասպանության ենթարկել, եւ նոր չէ, որ թուրքին ճանաչում են: Այդքանից հետո, զարմանալի է, թե ինչպես են հույները թույլ տվել, որ իրենց երկրում լինի այնպիսի կատեգորիա, ինչպիսին է թուրքական համայնքը:
Եվ վերջապես ապրիլի 24-ի նախօրեին զարմանալի դիպուկությամբ մեր հայրենակիցներին բնորոշում տվեց ՇԱՌԼ ԱԶՆԱՎՈՒՐԸ. ՙՍփյուռքի հարցը շատ լուրջ է: Հայերը ձեռքները գրպանը չեն տանում: Ես չեմ կարող ողջ կյանքս աշխատել ու փողերը տալ, երբ ես մեռնեմ, ո±վ է փող տալու: Ո±վ է տներ, դպրոցներ կառուցելու... Հայերը պետք է ամեն տարի, ամեն ամիս գումար հատկացնեն, նրանք դա չեն անում: Նրանք ժլատ են, ուրիշներն անում են, իսկ իրենք ուրախանում են: Դա սխալ է, մենք պետք է աշխատենք հայերի ու Հայաստանի համար՚: Դե ինչ, մեծն շանսոնյեի խոսքին ավելացնելու բան չկա:

Զարմացած է
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆԸ