ԳՐԱՆՏԱԾԻԾՆԵՐՆ ՈՒ ՆՐԱՆՑ ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐԸ

ԳՐԱՆՏԱԾԻԾՆԵՐՆ ՈՒ ՆՐԱՆՑ ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐԸ

Ինչպես արդեն տեղեկացրել էինք, ՙԽաղաղարար նախաձեռնությունների կովկասյան կենտրոնի՚ ղեկավար Գեորգի Վանյանի` ադրբեջանական ֆիլմերի փառատոն անցկացնելու հերթական նախաձեռնությունը ձախողվել է. գյումրեցիները քշել են նրան իրենց քաղաքից:
Գյումրիի ժուռնալիստների ՙԱսպարեզ ակումբը՚, որի ղեկավար Լեւոն Բարսեղյանն էր հյուրընկալել Վանյանին, հանդես եկավ հայտարարությամբ` դատապարտելով Գյումրիում տեղի ունեցածը ու նաեւ հավաստիացրեց. ՙԺամը 18-ին, ակումբի ստացած տեղեկությունների համաձայն, ադրբեջանական ֆիլմերի նախատեսված ցուցադրությունը տեղի է ունեցել Գյումրի-Երեւան ավտոճանապարհի Արթիկի տարածաշրջանին հարող մի ռեստորանում, Երեւանից Գյումրի ուղեւորված եւ այդտեղ Գ.Վանյանին դիմավորած հանդիսատեսների համար: Ցուցադրությանը ոչ ոք եւ ոչինչ չի խոչընդոտել՚: Ամենայն հավանականությամբ, նրանք մտել են մի ռեստորան, քաբաբ ու խորոված պատվիրել, միացրել ադրբեջանական կամ թեկուզ մեր ադրբեջանասեր երգիչ-երգահանների որեւէ երաժշտություն ու դիտել ադրբեջանական ֆիլմերը` խմելով ժողովուրդների բարեկամության ու ադրբեջանցի ռեժիսորների կենացը:
Մեզ թվում էր, որ հերթական ձախողումից հետո Վանյանը գոնե որոշ ժամանակ դադար կառնի, ուժեր կհավաքի, բայց անմիջապես հայտարարեց, որ ապրիլի 17-ին Վանաձորում է անցկացնելու այդ, այսպես կոչված, փառատոնը: Հույսը լոռեցիների միամտության ու հատկապես իր մեկ այլ համախոհի` Արթուր Սաքունցի վրա դրած Վանյանը չէր պատկերացնում, որ լոռեցիները շատ արագ կհամախմբվեն այդ դավաճանական քայլի դեմ: Լոռու մարզի մի շարք հասարակական կազմակերպություններ եւ քաղաքական ուժերի տեղական կառույցներ հանդես եկան հայտարարությամբ, որտեղ մասնավորապես ասվում է. ՙՈմն Գեորգի Վանյան, ակնհայտորեն ոգեւորված ոչ միայն հայ-ադրբեջանական բարեկամությանն իր ՙնպաստը՚ բերելու սին ցանկությունից, այլեւ արեւմտյան ինչ-որ կենտրոններից ստացած դրամաշնորհը իրացնելու շահախնդրությունից, այս անգամ Լոռու մարզն ու նրա կենտրոն Վանաձորն է ընտրել իր ազգադավ նպատակներին հասնելու, իբր թե, հարմար վայր՚: Իսկ հայտարության վերջում ասված է. ՙՀարկ ենք համարում նաեւ նախազգուշացնել միջոցառման կազմակերպիչներին եւ նրանց օժանդակողներին, որ հետեւանքների համար ամբողջ պատասխանատվությունը կրելու են միմիայն իրենք՚:
Ամենայն հավանականությամբ, Վանյանը հասկացավ, որ կրակի հետ է խաղում եւ հայտարարեց, որ փառատոնի անցկացումը Վանաձորում հետաձգվում է: (Իսկ թե ինչ եղավ այնտեղ, մենք արդեն ներկայացրել ենք): Սակայն նա չի հրաժարվում իր ադրբեջանասիրությունից: Ահավասիկ. ՙՀայաստանում ՙՍտոպ՚ ադրբեջանական ֆիլմերի փառատոնը մեկանգամյա միջոցառում չէ: Սա մարաթոնյան վազք է` մարդասիրական գաղափարների այլասերման եւ բանականության ոչնչացման գնով ծավալված քարոզչությունից եւ դրա ազդեցությունից ազատվելու հասարակական գործընթաց՚:
Ամեն դեպքում թե° Գեորգի Վանյանին, թե° Լեւոն Բարսեղյանին, թե° Արթուր Սաքունցին կարելի է հասկանալ. նրանք, ամենայն հավանականությամբ, նույն կամ գրեթե նույն աղբյուրից են ջուր խմում, սակայն մեզ հերթական անգամ զարմացնում է ՙՀրապարակ՚ թերթի ադրբեջանասիրությունը (գուցե` ոչ միակողմանի):  
Վերոնշյալ թերթի մի հրապարակման մեջ ներկայացվում է տխրահռչակ Վանյանի գործունեության ավելի խայտառակ էջեր, սակայն եզրահանգումը նրա օգտին է. ՙ2011-ին ՙԹուրան՚ գործակալությանը նա (Վանյանը-Ռ.Թ.) ասել է. ՙԵթե ես իրոք Թուրքիայի կամ Ադրբեջանի լրտեսն եմ, ապա ինչո±ւ եմ ազատության մեջ՚՚: Հարց, որը արժե տալ համապատասխան մարմիններին: Շարունակենք մեջբերումը. ՙՎանյանի կենսագրականի մեջ առավել հետաքրքրականն այն է, որ նա ընդունել է, որ Խոջալուում հայերը ռազմական հանցանքներ են գործել... Ի վերջո, Վանյանը խոստովանել է, որ ինքը ՙգրանտակեր՚ է՚:
Այժմ լսենք Վանյանի գործունեության արդարացումները.
ՙԱդրբեջանական կինոփառատոնի մասին խոսելիս մոռանում են ամենակարեւորը` այն անմիջականորեն կապված է ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման գործընթացի հետ: Սա երկու հանրությունների միջեւ խաղաղություն հաստատելու փորձ է եւ ինքնանպատակ չէ: Ավելին, այս փորձին աջակցում են ԱՄՆ-ն եւ Մեծ Բրիտանիան, որոնք այս քայլով գործնականի են վերածում եվրոպական տեսակետը, ըստ որի` ղարաբաղյան հակամարտությունն իր լուծումը կստանա, եթե հայ եւ ադրբեջանցի հասարակության միջեւ վստահության մթնոլորտ ձեւավորվի: Այսինքն` փառատոնը միտված է երկու հանրությունների միջեւ խաղաղ հարաբերությունների վերականգնմանը: Հարց է առաջանում` ինչի±ն են դեմ ցուցարարները` ղարաբաղյան հակամարտության խաղաղ կարգավորմա±նը: Ադրբեջանցու եւ հայի միջեւ նորմալ հարաբերությունների վերականգնմա±նը՚:
Ահա նման շաբլոն հայտարարություններ, որոնցից նույնպես, կարծես թե, դրամաշնորհի հոտ է գալիս:

Կույտը մշակեց ՌՈՒՍԼԱՆ ԹԱԹՈՅԱՆԸ