ՙՏԱՐԱԾԱՇՐՋԱՆՈՒՄ ԶԻՋՈՒՄ ԵՆՔ ԴԻՐՔԵՐԸ

ՏԱՐԱԾԱՇՐՋԱՆՈՒՄ ԶԻՋՈՒՄ ԵՆՔ ԴԻՐՔԵՐԸ

ՙԻրավունքի՚ երեկվա համարում ներկայացրել էինք Թուրքիայում կայացած ծանրամարտի Եվրոպայի առաջնության արդյունքները, մասնավորապես, երեք մարզիկով ներկայացած մեր հավաքականը բավարարվել էր ընդամենը մեկ փոքր արծաթե մեդալով: Թերի կազմով ներկայանալը մարզաձեւի պատասխանատուները բացատրել էին մեր ուժեղագույն մարզիկների` Օլիմպիական խաղերին անհատական ծրագրով նախապատրաստվելու անհրաժեշտությամբ:
Սակայն այդպես չէին մտածել թե° մեր ոխերիմ հարեւանները, թե° այլ երկրների ներկայացուցիչներ: Անվիճելի առավելությամբ հաղթեցին Ռուսաստանի կանանց եւ տղամարդկանց հավաքականները: Կանանց մեդալային հաշվարկում Ռուսաստանն առաջ անցավ Թուրքիայից եւ Լեհաստանից, իսկ տղամարդկանց մեդալային հաշվարկում` Ադրբեջանից եւ Թուրքիայից:
Չենք ներկայացնի կանանց մեդալային հաշվարկը, քանի որ մերոնք չէին մասնակցում: Միայն նշենք, որ ադրբեջանցիները նվաճեցին 2 ոսկե, 2 արծաթե եւ 5 բրոնզե մեդալ:
Տղամարդկանց մեդալային հաշվարկով առաջինը, ինչպես նշեցինք, Ռուսաստանն է` 6 ոսկե, 3 արծաթե, 2 բրոնզե մեդալ, իսկ ահա երկրորդ հորիզոնականում Ադրբեջանի հավաքականն է` 5 ոսկե, 1 բրոնզե մեդալ: Այդ ցուցանիշով ադրբեջանցիները նույնիսկ գերազանցել են իրենց եղբայր թուրքերին, որոնք նվաճել են 3 ոսկե, 3 արծաթե, 2 բրոնզե մեդալ: Ավելորդ չենք համարում ներկայացնել նաեւ 5-րդ հորիզոնականը զբաղեցրած Վրաստանի հավաքականի մեդալները` 2 ոսկե, 2 արծաթե, 1 բրոնզե մեդալ:
Տա Աստված, որ մեր ուժեղագույն ծանրամարտիկներն աչքի ընկնեն Լոնդոնի Օլիմպիական խաղերում, սակայն մեզ արդեն սկսում է թվալ, որ աստիճանաբար զիջում ենք դիրքերը նույնիսկ տարածաշրջանի` ժամանակին թույլ համարվող երկրների հավաքականներին: Ի դեպ, ոչ միայն մարզական արդյունքների, այլ նաեւ համապատասխան մարզաբազաների, մարզադաշտերի, մարզադահլիճների հարցերում: Ավելորդ չենք համարում հիշեցնել, որ Վրաստանի նախագահ Միխայիլ Սահակաշվիլին մի առիթով հայտարարել էր, որ Վրաստանն ու Ադրբեջանը կարող են ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնություն անցկացնելու միասնական հայտ ներկայացնել: Այդ խոսակցությունները դադարեցին, սակայն պարզվեց, որ օրերս Բաքուն 2020 թվականի Օլիմպիական խաղերն անցկացնելու հայտ է ներկայացրել: Իհարկե, ըստ մասնագետների, այն կմերժվի եւ, ամենայն հավանականությամբ, Օլիմպիական մայրաքաղաք կընտրվի իսպանական Մադրիդը: Բայց ամեն դեպքում Ադրբեջանը նման համարձակություն է դրսեւորում:
Իսկ մենք միայն ճառեր ենք ասում... Իհարկե, որոշ բան կատարվում է, բայց դա բոլորովին էլ բավարար չէ: Ոմանք նորից կհիշեն Բաքվի նավթի գործոնը, մեր` ծովային սահման չունենալը, շրջափակված մնալը եւ այլն: Բայց յուրաքանչյուրս պետք է լրջորեն մտածենք` իրո±ք ամեն ինչ ենք անում հայկական սպորտի զարգացման համար:
Աշխարհահռչակ ծանրամարտիկ Յուրիկ Վարդանյանը մեր մի հարցազրույցում մասնավորապես նշել էր, որ Ադրբեջանը Բուլղարիայից ծանրամարտիկներ է գնում, սակայն չպետք է մոռանալ, որ մենք էլ Ռուսաստանից ենք, կարելի է ասել, ըմբիշներ գնում, սակայն հաջողությունները, երեւի չհաշված Յուրի Պատրիկեեւին, այնքան էլ, մեղմ ասած, ակնառու չեն:  

Պատրաստեց Ռ. ԹԱԹՈՅԱՆԸ