ՄԱՔՍԱՏՈՒՆՆ Է ՔԱՆԴՈՒՄ ԱԱԾ-Ի ՕՊԵՐԱՑԻԱՆ

ՄԱՔՍԱՏՈՒՆՆ Է ՔԱՆԴՈՒՄ ԱԱԾ-Ի ՕՊԵՐԱՑԻԱՆ

Ապրիլի 12-ին Երեւան քաղաքի Կենտրոն եւ Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մնացական Մարտիրոսյանը հրապարակեց պետական դավաճանության եւ դրան առնչվող հանցագործությունների մեջ մեղադրվող անձանց դատավճիռը: Դատավճիռը` ամբողջությամբ մեղադրական էր, նշանակված պատիժները` խիստ: Դատապարտվեցին ազատազրկման` Կարեն Յուրայի Մեհրաբյանը` 14, Ռոմիկ Ռաֆիկի Մաթեւոսյանը` 10, Աշոտ Հարությունի Չտրկյանը` 10, Կարեն Ռուբենի Պետրոսյանն ու Արթուր Վոլոդյայի Ավետիքյանը` 1.5 տարով: Վեցերորդ ամբաստանյալը` Դավիթ Վոլոդյայի Ավետիքյանը, դատապարտվեց տուգանքի` 500.000 դրամ գումարի չափով: Թե որքանո±վ են գոհ ՙապաշխարելու՚ գնից այդ անձինք` կարելի կլինի եզրակացնել նրանց վերաքննիչ բողոքներից: Իսկ թե ինչո±վ դատական այդ ակտը չպետք է բավարարի այն քաղաքացիներին, ովքեր սիրում են ՙիրենց՚ ազգային անվտանգության ծառայությունը, մենք կպարզենք առանց հապաղելու, եւ դրանում մեզ կօգնեն դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները…

ԹԵՐԻ ԱՇԽԱՏԱՆՔԸ ՓԱՍՏԵԼ Է ԴԱՏԱՐԱՆԸ

Մարդու կյանքի եւ երեխաների հիմնարար իրավունքների դեմ ուղղված հանցագործություններից հետո պետական դավաճանությունը, անշուշտ, ամենավտանգավոր եւ ամենապատժելի արարքն է: Իսկ ինչ վերաբերում է այն անձանց, ովքեր վաճառքի են հանում փաստացի պատերազմական վիճակում գտնվող հայրենիքի գաղտնիքները, ապա նրանց նկատմամբ ներման-բեկանման մասին խոսք անգամ գնալ չի կարող:
Սա անժխտելի ճշմարտություն է:
Ոչ պակաս ճշմարտություն է նաեւ այն, որ պետության հանդեպ դավաճանական պետք է համարվեն այն գործողությունները, որոնք այս կամ այն կերպ խոչընդոտել են դավաճաններին ու լրտեսական խմբերի ամբողջական բացահայտմանն ու վնասազերծմանը:
Ցավոք, ուսումնասիրելով դատավոր Մ. Մնացականյանի կողմից կայացված դատավճիռը, կամա թե ակամա տպավորություն է ստեղծվում, որ Հայաստանի անվտանգությունը հանրապետության թշնամիների լրտեսների ոտնձգություններից իրականացնում են… ՙշպիոն օնիկներ՚ բացահայտողները:
Ազնվորեն ու սրտանց կցանկանայի հերքվել, քանի որ առկա է համոզմունք, որ այս դեպքով հայրենիքիս դավաճաններն ու արտերկրում ստեղծված ու գործող լրտեսական խումբը չի վնասազերծվել ակնհայտ թերի, ոչ պրոֆեսիոնալ աշխատանքի հետեւանքով…

ԻՆՉԻ ՀԱՄԱՐ ԷՐ ՀԱՎԱՔԱԳՐՎԵԼ ՄԵՀՐԱԲՅԱՆԸ

Ըստ քրեական գործի եւ դատական ակտի`  ՙԿարեն Մեհրաբյանը 2011 թվականի սկզբներին գտնվելով Թուրքիայում, ընկել է այդ երկրում գործունեություն ծավալած Ադրբեջանի հետախուզական ծառայությունների տեսադաշտը եւ այդ ծառայությունների աշխատակցի կողմից ստացել առաջարկ` համապատասխան վարձատրության դիմաց համագործակցել նրանց հետ: Հավաքագրվելով հետախուզական ծառայությունների աշխատակիցը հանդիսացող Տիգրան եւ Վարդան անուններով անձնավորությունների կողմից, Կարեն Մեհրաբյանը ստացել է կոնկրետ գրավոր առաջադրանքներ ԼՂՀ ՊԲ վերաբերյալ տեղեկություններ ձեռք բերելու ուղղությամբ, այդ թվում` ՊԲ անձնակազմի, զենքի, զինամթերքի եւ զինտեխնիկայի քանակի եւ տեսակի, զորամասերի եւ դրանց հրամանատարական կազմի, պաշտպանական շրջանների, ինժեներական կառույցների, սարքերի եւ սարքավորումների վերաբերյալ: Կ.Մեհրաբյանը վերադառնալով Հայաստան` ձեռնամուխ է եղել այդպիսի տեղեկություններ հավաքելուն, փորձել է ծանոթություններ հաստատել իրավասու անձանց հետ եւ գործընթացին ներգրավել ՀՀ ՊՆ աշխատակիցների ու ԼՂՀ քաղաքացիների, եւ հավաքած տեղեկատվությունը 2011 թվականի հուլիսի 23-ին փորձել է տանել Թուրքիա, սակայն հայ-վրացական սահմանը հատելու պահին բռնվել է ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից՚:
Որպեսզի ավելի հստակ պատկերացում կազմվի, թե լրտեսական ինչպիսի խմբի ճանկերում էր հայտնվել Կ. Մեհրաբյանը, ավելորդ չէ նշել, որ քրեական այս գործից կա անջատված մաս` ՙգործից անջատվել է` Սայիդ, Տիգրան, Քենան եւ Վարդան անուններով անձանց կողմից լրտեսություն կատարելու վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 302-րդ հոդվածի հատկանիշներով, ինչպես նաեւ Ջուլիետա Գրիգորյանի, Հասմիկ Հակոբյանի, Տիգրան անունով անձնավորությանը տեղեկատվություն փոխանցող եւ չպարզված անձանց վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 299-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով մասերը՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 302-րդ հոդվածը լրտեսությունն է, 299-ը` պետական դավաճանությունը: Հետեւաբար, 4 լրտես, 3 պարզված, եւ Աստված գիտի` քանի չպարզված դավաճաններ շարունակում են իրենց կենսամակարդակը բարելավել մեր անվտանգության հաշվին: Հասկանալի է, որ վտանգավոր այդ հանցագործներով պետք է զբաղվել ոչ թե երկնքում, այլ հողի վրա, եւ ոչ թե Տերը, այլ` ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայությունը:
Նա էլ... ՙզբաղվել՚ է...

ԽԱՅԾԸ ԿՈՒԼ ՏՎԵՑ... ՁԿՆՈՐՍԸ

Քրեական գործի նյութերից. ՙՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից իրականացված ՙօպերատիվ ներդրում՚ եւ այլ օպերատիվ հետախուզական միջոցառումների հետեւանքով` Կարեն Մեհրաբյանի կողմից ձեռք է բերվել միայն նշված միջոցառումներով պայմանավորված տեղեկատվություն, այդ թվում` Հայաստանի Հանրապետության պաշտպանության նախարարությանը վերաբերող, ՙգաղտնի՚ վավերագրով փաստաթղթեր: Այդ տեղեկատվության եւ փաստաթղթերի մի մասը Կարեն Մեհրաբյանը փորձել է 2011թ. հուլիսի 23-ին տանել Թուրքիա, սակայն նույն օրը, ժամը 14:30-ին, Երեւան-Ստամբուլ ուղերթի ավտոբուսով հայ-վրացական սահմանը հատելիս, ՀՀ ՙԲավրա՚ մաքսակետի մաքսային հսկողության գոտում բերման է ենթարկվել մաքսակետի վարչական շենք: Այդ պահին նրա մոտ հայտնաբերված տեղեկատվության վերաբերյալ Կարեն Մեհրաբյանը հայտարարել է, որ դրանք պետք է փոխանցեր Թուրքիայի Ստամբուլ քաղաքում սպասող պատվիրատուներին, որի դիմաց նրանք խոստացել էին վճարել հինգից յոթ հազար ԱՄՆ դոլար գումար՚:
Եվ այսպես, լրտեսություն իրականացնող Կ. Մեհրաբյանի հետ սերտորեն ՙհամագործակցել՚ են ԱԱԾ-ի ծառայողները եւ գործակալները:
Ի±նչ նպատակով:
Ողջամիտ վարկածն միակն է. ապատեղեկացնել թշնամուն եւ բացահայտել ու վնասազերծել լրտեսական խումբն ամբողջությամբ: Այդ վարկածը հաստատվում է նաեւ քրեական գործի այն նյութերով, ըստ որոնց` Ազգային անվտանգությունը քիչ ջանքեր չի գործածել, որպեսզի պատրաստի ապատեղեկատվական փաստաթղթերը: Այդ դեպքում ինչո±ւ սահմանի վրա Մեհրաբյանը ձերբակալվեց: Համարել, թե կեղծ ՙգաղտնի՚ փաստաթղթերը պետք է ծառայեին որպես հանցափորձի ապացո±ւյց: Բայց չէ± որ մենք ուսումնասիրում ենք ՙողջամիտ՚ վարկածները, իսկ ենթադրել, թե իրավապահները մինչ այդ ապացույցներ չունեին, կամ եղածները բավարար չէին` միամտություն կլիներ: Այսպես, ՙօպերատիվ ներդրում՚ միջոցառումը նախապատրաստելու եւ իրականացնելու ընթացքում արդեն իսկ ստեղծվել էին անհերքելի ապացույցներ Մեհրաբյանի լրտեսական գործունեության վերաբերյալ: Քրեական գործում դրանք արձանագրվել էին նաեւ որպես վկաների ցուցմունքներ: Ահա դրանցից երկուսը.
Վկա Ա.Ս. ՙԴրանից հետո նրանք մեկնել են Երեւան, իսկ ես անմիջապես գնացել եմ ԱԱԾ եւ հայտնել տեղի ունեցածի մասին: ԱԱԾ աշխատակիցները խնդրել են կապ պաշտպանել Կարենի հետ, որը հաջորդ օրն ուղարկել է 100 ԱՄՆ դոլարը: Ես ԱԱԾ աշխատակիցների հսկողությամբ բազմաթիվ հեռախոսազրույցներ եմ ունեցել Կարենի հետ, նրանց թելադրանքով ինչ-որ տվյալներ հաղորդել, իսկ մի քանի օրից ինձ հանձնվել է տեղեկատվություն, որը պետք է փոխանցվեր Կարենին…՚:
Վկա Վ. Վ. ՙ1995 թվականից ծառայում եմ ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ ռազմական հակահետախուզության վարչությունում: 2011 թվականի հուլիսի 17-ին, ղեկավարության հանձնարարությամբ, հաստատված պլանի հիման վրա` ՙՕպերատիվ ներդրում՚ օպերատիվ հետախուզական միջոցառում իրականացնելու նպատակով ծանոթացել եմ հայրենիքի դավաճանության մեջ կասկածվող Կարեն Յուրայի Մեհրաբյանի հետ…՚:

ԱՆՋԱՏՎԱԾ ՄԱՍԸ` ԱՂԲԱՄԱՆ

Քրեական գործի անջատված մասը դժվար թե երբեւիցե որեւէ արդյունք տա: Իրավապահներին հայտնի անձինք տեղեկացված են թե իրենց գործընկերների բացահայտման եւ թե դատավճռի մասին եւ իրենց կամքով Հայաստան չեն ժամանի: Այնպես որ, անհայտ անձինք էլ կմնան անհայտ, անգամ, եթե նրանք գործում են Հայաստանում:
Սակայն խնդիրն ունի նաեւ մեկ այլ, բացառապես իրավական կողմ: Քրեական այս գործով դատաքննության ընթացքին եւ վերջինիս ՙառանձնահատկություններին՚ մենք անդրադարձ էինք կատարել երկու հրապարակումով: Երկուսում էլ հոդվածագիրն արտահայտել էր իր մտահոգությունն այն փաստի վերաբերյալ, որ ոչ բոլոր մեղադրյալների վերաբերյալ էին ապացույցները համոզիչ:    
Բոլոր տեսակի դավաճանները պետք է պատժվեն: Եվ ինչքան էլ ասեն, թե երեխան պատասխանատու չէ իր ծնողների համար, մենք գիտակցում ենք, թե անջնջելի ինչպիսի պիտակով են կյանք մտնելու դատապարտյալների զավակները:
Այս դեպքում դատական սխալն անմիջականորեն ու առաջին հերթին հարվածում է երեխային…

Ա. ԱԲԳԱՐՅԱՆ