ՆԻԿՈԼԸ ՎԱՐՉԱՊԵՏԻ ԱԹՈՌԸ ԶԻՋՈՒՄ Է 2 ՕՐՈ՞Վ, ԹԵ՞ ԸՆԴՄԻՇՏ

Արխիվ 16-20 17 Հուլիս, 2020 18:30

Այժմ առավելապես դասալիքներից բաղկացած քայլասերվածների թիմն առանց չափուսահմանի մեր բանակի սխրանքները վերագրում է իրեն եւ օգտագործում սեփական PR-ի համար: Եվ ահա թրքասիրության եւ պարտվողականության «ռահվիրա» Լեւոն Տեր-Պետրոսյանն էլ հրապարակեց իր 2008 թ. մայիսի 4-ի հայտարարությունը. «Ադրբեջանը պետք է հասկանա, որ ինչպիսի ներքաղաքական վիճակ էլ տիրի մեր երկրում, միեւնույնն է` ռազմական ոտնձգություն կատարելու պարագայում կհանդիպի հայ ժողովրդի միահամուռ դիմադրությանը»: Միայն այդ ծեր բայղուշն էր մեզ պակաս...

«ԲԱԶԵ» ՁԵՎԱՑՈՂ ԾՐՏԱՆ «ԱՂԱՎՆԻՆԵՐԸ»

ՀՀԿ փոխնախագահ Արմեն Աշոտյանը հիշեցրել է հանրահայտ ճշմարտությունը` բոլոր առողջ հասարակություններում գոյություն ունի ինքնապաշտպանական մի բնազդ` դժվար եւ օրհասական օրերին համախմբվել պետության շուրջ, անգլալեզու քաղաքագիտության մեջ այս երեւույթը հայտնի է որպես rally round the flag էֆեկտ (համախմբում դրոշի շուրջ). «Երբ համավարակը հասավ Հայաստան, եւ իշխանությունները հանցավոր ուշացումով հայտարարեցին արտակարգ դրություն, բոլոր հիմնական ընդդիմադիր ուժերը, այդ թվում` ՀՀԿ-ն, հանդես եկան համախմբման կոչով եւ ներքաղաքական պայքարի սառեցում արձանագրեցին` տալով այս իշխանություններին հնարավորություն կենտրոնանալու մարդկանց կյանքին եւ առողջությանը սպառնացող վիրուսի դեմ պայքարի վրա»:

Արդյունքը հանրահայտ է` վիրուսի դեմ պայքարը խունտան տապալեց, նաեւ ողջամիտ կասկածներ կան, որ ինչ-որ տեղ նույնիսկ միտումնավոր նպաստում են վարակի տարածմանը, որպեսզի արտակարգ դրությունը մեր կյանքից անպակաս լինի եւ կարողանան կոտրել հանրության դիմադրությունը դիկտատուրային: ՀՀԿ փոխնախագահն արձանագրում է. «Կորոնավիրուսային պատերազմի ժամանակ Նիկոլը ժողովրդին եւ ընդդիմությանը մեջքից խփում էր` այսպիսով ոչնչացնելով հասարակական համերաշխության մթնոլորտի ծիլերը: Հուլիսի 12-ից Տավուշի սահմանագծում մեկնարկած մարտական գործողությունները կրկին համազգային համախմբման առիթ հանդիսացան: Բոլորս, շունչներս պահած, հետեւում ենք մեր փառապանծ բանակի գործողություններին, թշնամու դեմ տեղեկատվական պատերազմ ենք վարում, սգում ենք մեր զինվորականների մահերը... Այդպես էլ պետք է լիներ, քանզի ազգի ինքնապաշտպանական բնազդն աշխատում է` համախմբելով բոլորիս մեր ժողովրդի զավակ Հայոց բանակի շուրջ եւ ի հեճուկս իշխանական քարոզիչների «խաղաղասիրական» ջանքերի: Սակայն իշխանավորների անբարոյականությունը ոչ խրամատ է ճանաչում, ոչ զինվորի արյուն, ոչ էլ պետություն: Թողնելով թշանամուն` նրանք կրկին սեւեռվել են ներքին օրակարգի վրա` թիրախավորելով ընդդիմությանը, փորձելով գարշահոտ միավորներ հավաքել մեր բանակի սխրանքներից, ներքին թշանամի գտնել եւ նորից պառակտել ազգին»:

Եթե դիտարկենք տեղեկատվական պատերազմի հարթությունը, ապա կտեսնենք, որ խունտան, թուրքին թողած, «կիբերզորքերին» քսի է տալիս ընդդիմադիր եւ այլախոհ հայերի վրա: Արտաքին թշնամուն հակազդելու ռեսուրս չթողնելն էլ տվեց ամոթալի արդյունք` ի պատասխան ազերի հակերների կողմից կառավարական կայքեր կոտրելու, հայ հակերներն ընդամենը շարքից հանեցին ազերիների հակերական հարթակները, այլ ոչ թե կառավարական ենթակառուցվածքը... Բայց փոխարենը, օգտվելով ռազմական գործողությունների առիթից, ԱԺ-ով անցկացրին օրենք, որի կիրառումը հանգեցնելու է խունտայի հեռուստատեսային մենաշնորհի: Արդյունքում տոտալհեռուստաաղբին այլընտրանք գտնելու համար քաղաքացիները ստիպված ապավինելու են առցանց հեռուստահարթակներին` հարկադրված լինելով կա՛մ բավարարվել համակարգիչների եւ սմարթֆոնների համեստ էկրաններով, կա՛մ գնել համացանցի հետ աշխատող թանկ սմարթ-հեռուսացույցներ: Եվ դա` խորացող աղքատացման պայմաններում...

ՊԱՐԵՏԸ ՆԱԵՎ... ՎԱՐՉԱՊԵ՞Տ Է

Եվ ահա մեր բռնապետիկը, մեկնելով Մինսկ, զարմանալի քայլ է կատարում, ստորագրելով սեփական պաշտոնակատար նշանակելու կարգադրություն. «1. ԵԱՏՄ միջկառավարական խորհրդի նիստին մասնակցելու նպատակով 2020 թվականի հուլիսի 16-17-ը աշխատանքային այցով Բելառուսի Հանրապետություն (Մինսկ) գործուղել Հայաստանի Հանրապետության կառավարական պատվիրակություն` համաձայն հավելվածի: 2. Սույն որոշման 1-ին կետում նշվող գործուղման մեջ գտնվելու ընթացքում Հայաստանի Հանրապետության վարչապետի պարտականությունների կատարումը դնել Հայաստանի Հանրապետության փոխվարչապետ Տիգրան Ավինյանի վրա»:

Հիշեցնենք, որ Նիկոլը վարչապետի պաշտոնակատար չնշանակեց անգամ սեփական` իբր կորոնավիրուսով հիվանդ լինելու ժամանակաշրջանում: Այն ժամանակ նա վախեցավ ժամանակավոր վարչապետական լծակներ տալ ակնհայտորեն սորոսական շրջանակների հանդեպ սեր տածող Տիգրան Ավինյանին, երեւի թե ենթադրելով, որ այդ լծակներն այլեւս հետ չի ստանա: Բայց հիմա, չգիտես ինչու, չվախեցավ, ընդ որում այն պայմաններում, երբ Բաքուն սպառնում է հրթիռակոծել մեր ատոմակայանը, եւ ցանկացած պահի կարող է լայնածավալ պատերազմ բռնկվել: Ի՞նչ է, հիմա չի՞ վախենում, որ 2 օրով վարչապետի աթոռ զիջելով, այն ընդմիշտ կկորցնի: Թե՞ անդրազգային տիկնիկավարներն այնքան են սաստկացրել ճնշումը, որ հիմա Նիկոլն արեց այն քայլը, որը ոչ մի դեպքում չէր ուզում անել ոչ վաղ անցյալում: Իսկ միգուցե «քայլող պարետատուն» Ավինյանին հարվածի տակ է դնում` ստույգ տեղեկացված լինելով այս երկու օրերին սպասվող այնպիսի զարգացումների մասին, որոնց տակից խարիզմայից զուրկ Ավինյանը չի կարողանալու դուրս գալ... Ամեն ինչ էլ հնարավոր է: Հնարավոր է նաեւ, որ սրընթաց զարգացումների բերումով իշխանությանը վերադառնա ռազմիկ խավը, կամ քայլասերվածների ու լեւոնականների բառապաշարով ասած, «ղարաբաղյան կլանը»: Ի տարբերություն այս թուլամորթ դասալիքների, ո՛չ ՀՀ երկրորդ եւ երրորդ նախագահները, ո՛չ էլ փայլուն ուղի անցած մարտական գեներալները չեն վախենում պատասխանատվության բեռից, չեն խուսափում դրանից: Քաղաքագետ Անդրանիկ Թեւանյանը պարզորոշ նշում է, թե ինչպիսին է թավշիստների արածի հետեւանքը. «Տապալելով բանակցային գործընթացը (բանակցությունների տապալումը ներկայացվում էր որպես դրական երեւույթ ու «թավշյա» իշխանության գերհանճարեղ քաղաքականության վկայություն) եւ արտաքին քաղաքական կոպիտ սխալներ թույլ տալով` Փաշինյանը ստեղծել է բոլոր նախադրյալները Հայաստանը լայնամասշտաբ պատերազմի մեջ ներքաշելու համար: Բանակցային գործընթացի տապալումն Ադրբեջանում ուժեղացրեց «պատերազմի կուսակցության» դիրքերը, որի առաջին արդյունքը եղավ Մամեդյարովի պաշտոնանկությունը: Դա նշանակում է, որ մեծ կռվին կարող է խանգարել միայն հրաշքը կամ էլ Հայաստանի ներքին կյանքում փոփոխությունը»:

Քաղաքագետը շեշտում է, որ «Իրական խաղաղություն Հայաստանին կարող է ապահովել միայն, այսպես կոչված, պատերազմի կուսակցությունը»: Կարծում ենք, ընթերցողը շատ լավ է հիշում, թե Լեւոն Ակոպիչը ում էր որակել պատերազմի կուսակցություն: