«Ուկրաինայի իշխանությունները ՝ սադրանքի աստիճանով, գրեթե գերազանցեցին իրենց բարեկամ Թուրքիային».Հ.Բաբուխանյան

Թվում էր, թե գոնե այս անգամ Ուկրաինայի արտգործնախարարության արարողակարգային հայտարարությունը չէր կարող սկանդալային ու հակահայկական լինել, բայց ստացվեց, ինչպես միշտ: Եվ հետո, երբ բոլոր երկրները կոչ արեցին խաղաղություն և զինադադարի, Կիևում որոշեցին ընդգծել իրենց ադրբեջանամետ դիրքորոշումը և ևս մեկ անգամ խոսեցին, որ իրենք կողմ են «իրավիճակի քաղաքական կարգավորմանը ՝ Ադրբեջանի Հանրապետության ինքնիշխանության և տարածքային ամբողջականության հարգանքի հիման վրա՝  իր միջազգայնորեն ճանաչված սահմաններում », փարիսեաբար «խորը մտահոգություն հայտնելով հայ-ադրբեջանական սահմանում իրավիճակի սրման մասին»: «KП в Армении» թերթի թղթակիցի խնդրանքով «Սահմանադրական իրավունք» միություն»» կուսակցության նախագահ, «Ղրիմի բարեկամներ» ակումբի նախագահ Հայկ  Բաբուխանյանը մեկնաբանեց Ուկրաինայի Արտաքին գործերի նախարարության հայտարարությունը .

-  Երբ  փորձում են հրդեհը մարել, ոչ ոք չի խոսում այրվող տան ապագա վերաշինության մասին: Ուկրաինայի արտգործնախարարությունն այնքան մեծ ցանկություն ունի հավաստիացնել Ալիևին իր հավատարմության մասին, որ նույնիսկ ամենաանպատեհ պահին նրանք որոշեցին վարվել այդպիսի տարօրինակ ձևով: Հարկ է նշել, որ հակամարտությունը ծագել է ոչ թե Արցախի Հանրապետության տարածաշրջանում, այլ Հայաստանի և Ադրբեջանի սահմանին և ոչ մի կերպ կապված չի եղել «Ադրբեջանի Հանրապետության ինքնիշխանության և տարածքային ամբողջականության» հետ, բայց Ուկրաինայի արտգործնախարարությունը, ըստ երևույթին, չգիտի, թե ինչի մասին են իրենց հայտարարությունը անում: Սադրանքների աստիճանով ուկրաինական իշխանությունները գրեթե գերազանցեցին իրենց հին ընկերոջը ՝ Թուրքիային: Ուկրաինան սովոր է խախտել միջազգային ստանդարտներն ու պարտավորությունները, ուստի նրանք հեշտությամբ դուրս են գալիս ղարաբաղյան հիմնախնդրի լուծման արդեն իսկ ընդունված միջազգային մոտեցումներից, որոնք ամրագրված են ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի սկզբունքների մեջ: Այսպիսով, Ուկրաինայի արտգործնախարարությունը պետք է որ իմանար, որ հարցի քաղաքական լուծման հիմքում դրվել են երեք սկզբունք, ներառյալ ժողովուրդների ինքնորոշման իրավունքը: Սա այն դեպքն է, երբ ուկրաինական իշխանությունները սկսում են խուճապի մատնել, որովհետև նրանք ամեն օր ոտնահարում են Ղրիմի ժողովրդի այս միջազգային իրավունքը: Եվ հենց Ղրիմի ժողովրդին ստրկացնելու   փորձերն են նրանց  կապում ադրբեջանցի և թուրք արյունոտ ագրեսորների հետ, որոնք 105 տարի առաջ իրականացրեցին հայ ժողովրդի ցեղասպանությունը, և այժմ նրանք փորձում են այն հասցնել իր վերջին ՝ գրավելով Արցախը, ապա նաև ՝ ամբողջ Հայաստանը:

 Մենք պետք է հիշեցնենք ուկրաինական իշխանություններին, որ գաղութարար և ստրկատիրական ժամանակները վաղուց ընկղմվել են մոռացության մեջ, և որ ժողովուրդներն իրավունք ունեն որոշելու իրենց ճակատագիրը: Ազգերի ինքնորոշման իրավունքը, որն ամրագրված է ՄԱԿ-ի Կանոնադրության մեջ և հիմնարար միջազգային փաստաթղթերում, դա այն հիմնական իրավունքն է, որի միջոցով շատ ժողովուրդներ ստեղծել են իրենց ներկան և կառուցում են ապագան: Ղրիմի ժողովուրդը Ուկրաինայում Արևմտա-Սորոսական հեղաշրջումից հետո այլևս չէր ցանկանում լինել այդպիսի իշխանությունների հսկողության տակ և, օգտագործելով ազգերի ինքնորոշման իրավունքը, ինչպես նաև Ղրիմի ինքնավար հանրապետության Սահմանադրությամբ նախատեսված իրավունքը, անցկացնելով ժողովրդավարական հանրաքվե, որոշեց իրենց ճակատագիրը, որն այլևս կապված չէ Ուկրաինայի հետ: Պետք է նշել, որ այն ժամանակ ուկրաինական կողմը փաստորեն ենթարկվեց Ղրիմի ժողովրդի կամքին և առանց որևէ դիմադրության արագ  հանեց իր խոշոր ռազմական զորախումբը Ղրիմի հանրապետությունից: Նույն կերպ, Լեռնային Ղարաբաղում, ԽՍՀՄ փլուզումից հետո, անցկացվեց հանրաքվե, և ժողովուրդը կիրառեց ինքնորոշման իր իրավունքը: Մենք կտրականապես դատապարտում ենք ազգերի ինքնորոշման իրավունքը մերժելու ցանկացած փորձ, ժողովուրդներին ստրկացնելու կամ տարածքներ գաղութացնելու փորձերը: Այս կապակցությամբ ես կցանկանայի հիշեցնել, որ վերը նշված գործողությունները ոչ միայն հակասում են ժողովրդավարության, գլոբալ բարոյականության և միջազգային իրավունքի նորմերին, այլև ուղղակիորեն վնասում են քաղաքացիական բնակչությանը ՝ որը մասնակից չէ ռազմական կամ քաղաքական պայքարում: Ես կցանկանայի հիշեցնել, որ բարեկամությունն ու փոխըմբռնումը, ժողովուրդների միջև փոխադարձ հարգանքը 21-րդ դարի առաջատար և հիմնական գաղափարախոսությունն են: Եվ ուկրաինական որոշ իշխանություններ գլոբալիստական ​​շրջանակների ազդեցության տակ չեն կարող խոչընդոտել ժողովուրդների միջև բարեկամական հարաբերությունների զարգացումը:

Առավել զարմանալի է, որ Ուկրաինան ստորագրեց 1996 թ. Ուկրաինայի և Հայաստանի Հանրապետության միջև Բարեկամության և համագործակցության պայմանագիրը: Դժբախտաբար, ուկրաինական կողմը մոռանում է սույն պայմանագրի ոգին և դրույթները, երբ  բացահայտորեն պաշտպանում է Ադրբեջանի գաղութարար ամբիցիաները ՝ կապված Արցախի ինքնորոշված ​​հանրապետության հետ, աջակցում է Ադրբեջանի ագրեսիային ՝ բացահայտորեն անտեսելով ոչ միայն միջազգային իրավունքը, Մինսկի խմբի աշխատանքը, այլև հայ-ուկրաինական հարաբերությունները: Նման քաղաքականության առավել անհանգստացնող դրսևորումներից է Հայաստանում Ուկրաինայի դեսպանության վերջին հայտարարություններից մեկը, որը կոչ է անում Ուկրաինայի քաղաքացիներին չայցելել Արցախի Հանրապետություն: 

Ի. Դովլաթյան

Այս թեմայով Բաբուխանյանը բարձրացրեց Արցախի օկուպացված քաղաքների հարցը Հսկա բեռնանավը հարվածել է ձկնորսական նավի՝ գրեթե խորտակելով այն (Տեսանյութ) Մակրոնը Թրամփի հետ պայմանավորվել է «լուրջ բանակցություններ սկսել» Ուկրաինայի հարցով Վիրավոր իմ Հայաստան, դու դեռ ուղղելու ես քո ողնաշարը Ուկրաինայում դադարեցրել են պայմանագրային զինծառայողներին վճարելը. Ռադայի պատգամավոր