Ամենաշատ հարսանիքներն լինում էին Բարիկենդանին և Վարդավառին. Գոհար Ստեփանյան

Հուլիսի 19-ին Հայ Առաքելական եկեղեցին նշելու է Քրիստոսի պայծառակերպության, Վարդավառի տոնը:

Ինչպե՞ս  էին  Վարդավառը նշում մեր նախնիները և այն ի՞նչ ծագում ունի պարզեցինք  ազգագրագետ/մշակութային մարդաբան, ՀՀ ԳԱԱ Հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտ գիտաշխատող`  

Գոհար Ստեփանյանի  iravunk.com-ի  հետ ունեցած զրույցից.

- Վարդավառն ուխտագնացությունների տոն էր. սարերում, բարձունքներում գտնվող սրբավայրերին այցելություն տալն ու մատաղներն այս տոնի կարևոր բաղկացուցիչներն էին, որոնք ուղեկցվում էին ձիարշավներով, ճլորթու խաղերով, գոտեխաղերով և հիմնականում մրցություն ներկայացնող այլ խաղերով։

Շատ ընդունված էին նաև վարդավառյան նշանադրություններն ու հարսանիքները։ Տարվա մեջ ամենաշատ հարսանիքներ լինում էին Բարեկենդանին ու Վարդավառին, և դա պատահական չէ, որովհետև երկուսն էլ մեր ամենաուրախ ու հրապարակային տոներն էին՝ գունեղ կառնավալային գծերով։ Վարդավառյան կառնավալի կիզակետն իհարկե, առ այսօր ջրոցին է՝ հասարակական հարաբերությունները կարգավորող առօրյա նորմերի խախտմամբ, ուրախությամբ և անկաշկանդությամբ։ Այն ավանդաբար կապվել է համաշխարհային ջրհեղեղի և մարդկության երկրորդ ծնունդը խորհրդանշող Նոյան առասպելի հետ։

Նունե Զաքարյան

Շարունակությունը կարդացեք <<Իրավունքի>> թերթի վաղվա համարում: 

Այս թեմայով Թե բա 82 միլիոն դրամ էլ դեռ ես եմ ներդրել փողոցի լայնացման և բորդուրների համար 2023 թվականի սեպտեմբերի 19–20-ը ավարտվեց ոչ միայն պատերազմը, այլ նաև Արցախի հայկական պետականության մի ամբողջ պատմաշրջան Դավիթ Իշխանյանի ուղերձը , հենց ցեղասպանության ենթարկվող անձի հայի ոգեղենություն պահելու խնդրանքն էր Խնդրում ենք վարչապետին քայլեր ձեռնարկել քաղաքային բյուջեն հոր «դուքյանի» վերածած համայնքապետից մեզ ազատելու համար. Ահազանգում են վայքեցիները Թող ոչ մեկ մեծ-մեծ չխոսի և իրեն սրբի տեղ չդնի. Ալեն Սիմոնյան