Հայ եկեղեցու և «Կյանքի խոսքի» անհամատեղելիությունը

Արխիվ 16-20

Եթե մինչև վերջերս «Կյանքի խոսքը» Հայաստանում աղանդի վտանգավորության աստիճանով երկրորդն էր «Եհովայի վկաներից» հետո, ապա այժմ պետք է համարվի առաջինը:

«Կյանքի խոսքը» համաշխարհային արդի աղանդավորական ամբողջատիրական շարժումներից է, որը դասվում է քրիստոնեական հերձվածների շարքը, քանի որ ընդունում է Սուրբ Երրորդության դավանությունը: Ահա´ այստեղ է ողջ վտանգը, երբ կրոնական պարզունակ գիտելիքներից անիրազեկ մարդիկ, մոլորության մեջ ընկնելով, միամտաբար հարում են այդ աղանդին` կարծելով, թե առնչվում են Հայ առաքելական եկեղեցուն: Այս հանգամանքը ևս մեկ անգամ կարևորում է «Հայ եկեղեցու պատմություն» առարկայի դասավանդման հույժ անհրաժեշտությունը դպրոցում:

Աղանդի հիմնադրումը և Հայաստանում հաստատվելը

«Կյանքի խոսք» աղանդը հիմնադրվել է Շվեդիայի Ուպսալա քաղաքում 1983 թ. Լյութերական եկեղեցու հովիվ Ուլֆ Էկմանի կողմից: Առաջին հայացքից զարմանալի է թվում, որ Էկմանը, ձևավորելով աղանդախումբ և կարճ ժամանակում այն վերածելով համաշխարհային աղանդի, 2014 թ. դարձի գնաց կաթոլիկ եկեղեցի: Հավանաբար նա, խորամուխ լինելով քրիստոնեական ուսմունքի մեջ, տեսավ իր ստեղծած աղանդի գաղափարակրոնական սնանկությանը և դարձի եկավ: Սակայն հիմնադրի հեռանալով` աղանդը չվերացավ, այլ ընդհակառակը, շարունակեց ավելի նպատակային գործել, երբ 2014 թ. մարտին այդ կառույցի նախագահ ընտրվեց Քրիստիան Օկերխիելմը:

«Կյանքի խոսք» աղանդը գորբաչովյան ամենաթողության տարիներին Շվեդիայից թափանցեց Ռուսաստան` ունենալով մեծ տարածում, որին «նպաստեց» խորհրդային բարեկեցիկ և կրթական բարձր ցենզ ունեցող, սակայն աթեիստական դաստիա-րակության պատճառով կրոնական տարրական իմացությունների չտիրապետող և հոգևորի նկատմամբ որոշակի հետաքրքրություն դրսևորող քաղաքացիների ան-իրազեկությունը: Ահա´ թե ինչու կարիք զգացվեց դպրոցում ներառելու «Հայ եկեղեցու պատմություն» առարկան, որպեսզի հայ ազգային քրիստոնեական արժեհամակարգի դաստիարակմամբ` անջրպետվի աղանդների տարածումը Հայաստանում:

«Կյանքի խոսք» աղանդը Ռուսաստանից Հայաստան եկավ 1989 թ. ոմն Լեոնիդ Մալկոյի միջոցով, որին հաջորդեց Արթուր Սիմոնյանը: Սկզբում աղանդը կոչվում էր «Ճշմարիտ խոսք», հետո վերանվանվեց «Կյանքի խոսքի», իսկ պաշտոնական ամբողջական անվանումն է` «Հայաստանի ավետարանական հավատքի քրիստոն-յաների Կյանքի խոսք եկեղեցի»:

Աղանդի անհամատեղելիությունը Հայ առաքելական եկեղեցու հետ և նրա պատմական նախատիպը

Այսօր խոսակցություններ են տարածվում, թե իբր «Կյանքի խոսք» աղանդն առաջիկայում կառավարության միջնորդությամբ ջանալու է հասնել հայկական եկեղեցիներում պաշտամունք, ծեսեր, արարողություններ կատարելու թույլտվու-թյան: Սա ոչ միայն անհեթեթ է, ծիծաղելի, այլև` եկեղեցաբանորեն անընդունելի: Բանն այն է, որ հայկական եկեղեցական ճարտարապետության մեջ եկեղեցու յուրաքանչյուր մանրամաս, դրվագ ունի աստվածաբանական, դավանաբանական, եկեղեցաբանական որոշակի խորհուրդ, իմաստ: Հայոց եկեղեցիների խորանի բեմը բարձր է, որը խորհրդանշում է Գողգոթա բլուրը, որտեղ տեղի ունեցավ Խաչելու-թյունը: Քրիստոսաբանական տեսանկյունից «Կյանքի խոսք» աղանդը դավանում է քաղկեդոնականություն (Հիսուս Քրիստոսի մեջ երկու բնությունների` աստվածային և մարդկային պնդում), որն անհամատեղելի է Հայ եկեղեցու եփեսոսյան դավանության հետ (Հիսուս Քրիստոսի մեջ մեկ ատվածամարդկային միավորյալ բնություն գոյության հավատ): Հետևապես, Կյանքի խոսքականներն իրավունք չունեն Հայ եկեղեցու խորան բարձրանալու (կանանց ու չմկրտված մարդկանց առհասարակ արգելված է), առավել ևս այդ Սրբության Սրբոցում, ինչպես նաև աղոթասրահում «Ամեն», «Ալելույա» բղավելով, բարձր երաժշտություն միացնելով և թռչկոտելով, երգելով, անբարբառ հառաչանքներ արձակելով` աղոթելու, ինչպես նաև գետնաթավալ լինելու` անհասկանալի բառեր արտաբերելով:

Հայ միջնադարյան աղանդավորական շարժումների պատմության գիտակ Ե. Տեր-Մինասյանի ասելով` աղանդը վերածնված հեթանոսությունն է: Մեր օրերում այն մոդեռնացվում է, համապատասխանեցվում ժամանակի պահանջներին:

Սխալված չեմ լինի, եթե ասեմ, որ «Կյանքի խոսքը» վերածնված մծղնեական (մեսալյան) աղանդն է (IV-VI դդ.): Այն ծագել է շամանական, ոգեպաշտական հեթանոսությունից, որի անդամները, ըստ V դ. բյուզանդացի պատմիչ Թեոդերոտոս Կյուրացու նկարագրության, էքստազիկ, էնթուզիաստիկ (խանդավառ) վիճակի մեջ ընկնելով, թավալվում էին գետնին, օտարաձայն բարբառում, և նրանց թվում էր, թե իրենց մարմնից դուրս է վանվում դևը, ու նրա փոխարեն դատարկված տեղում չայրող լեզվի տեսքով ներս է մտնում Սուրբ Հոգին: Այդպես նրանք «կրակով մկրտվելով»` իբր միավորվում էին Աստծու հետ: Այսօր Կյանքի խոսքականները, նույն կերպ առաջ բերելով գլոսսոլալիայի (լեզվախոսության) երևույթը, այն կոչում են Սուրբ Հոգու մկրտություն: Ավետարաններում Սուրբ Հոգու մկրտության մասին ակնարկվում է չորս անգամ (Մատթ. 3.11, Մարկ. 1. 8, Ղուկ. 3. 14, Հովհ. 1.33): Այդ համարներում Հովհաննես Մկրտիչն ասում է, որ ինքը մկրտում է ջրով, բայց իրենից հետո գալու է ավելի հզորը, զորավորը (Հիսուս), ով մկրտելու է Սուրբ Հոգով և հրով, ընդ որում «հրով» բառը բացականում է Մարկոսի և Հովհաննեսի Ավետարաններում:

Սուրբ Հոգու մկրտությունը պատմականորեն կատարված, ավարտված իրողություն է, որը տեղի ունեցավ վերնատանը` Հոգեգալուստին: Այդ օրը Սուրբ Հոգին չայրող բոցեղեն լեզուների տեսքով իջավ Հիսուս Քրիստոսի աշակերտների վրա` օժտելով նրանց օտար լեզուների իմացությամբ (Գործք 2. 1-4), որպեսզի

իրագործվի քրիստոնեությունը տարածելու նպատակը, որի արդյունքում ժամանակի մեջ այն դարձավ համաշխարհային կրոն:

Գլոսսոլալիայի (լեզվախոսության) երևույթին անդրադարձել է դեռևս Պողոս առաքյալը, երբ Սուրբ Հոգու պարգևների շարքում դրանից հետո դրել է թարգ-մանության շնորհը (Ա Կորնթ. 12. 10, 28, 30): Այսինք` օտարաբարբառ լեզուն պետք է հասկանալի լինի, այն պետք է կրող լինի, ինչպես եղավ Երուսաղեմում Հոգեգալուստից անմիջապես հետո (Գործք 2. 5-12):

«Կյանքի խոսք» աղանդի գաղափարախոսության հիմքերը

«Կյանքի խոսք» աղանդի գաղափարախոսության հիմքում «Բարգավաճման աստվածաբանությունն է»: Ըստ դրա` իրական քրիստոնյան պետք է լինի հարուստ, հաջողակ, երջանիկ: Եթե այդպիսին չէ, ուրեմն չի ըմբռնել քրիստոնեության էությունը: Մարդու անհաջողությունների, հիվանդությունների, տառապանքների գլխավոր պատճառները թաքնված են սխալ մտածողության մեջ: «Կյանքի խոսքի» աստվածաբանները, զարգացնելով թեոսոֆիայի առանցքային դրույթներից մեկը, «կատարելագործեցին» այն: Առողջ ու հարուստ լինելու համար` պետք է քո երևակայության մեջ պատկերես առողջության և հարստության կերպարներ (թեոսոֆիա), իսկ հետո արտաբերես դրանք խոսքերով, շուրթերով, որպեսզի անտեսանելին առաջիկայում դառնա իրական: Ի´նչ խոսք, այս դրույթը համարվում է «Կյանքի խոսք» աղանդի հրապույրներից մեկը: Առհասարակ, ցանկացած աղանդ, որպեսզի ունենա շատ անդամներ, իր կրոնական գաղափարախոսությունն օժտում է որոշակի գրավչությամբ: Բացի այդ, ինչպես մորմոն առաջնորդներից Բալլարդն է ասել, իրենք պետք է ամեն ջանք գործադրեն, որպեսզի նորադարձն իրեն վստահ զգա եկեղեցում (աղանդում-Ա. Մ.) և չփոշմանի դրան անդամակցելուց:

Կյանքի խոսքականներն աշխատում են ասել միայն դրական բաներ: Քանի որ, ըստ նրանց, ասված խոսքն օժտված է իրականանալու զորությամբ, ապա ասել-խոստովանել պետք է միայն լավը, դրականը: Իսկ մեղքերը, վատը, չի կարելի ասել-խոստովանել, որովհետև դրանք կարող են իրականություն դառնալ: Այդպիսով մարդ, իր խնդիրների շուրջ չկիսվելով հարազատների, ընկերների, մտերիմների հետ և հոգին չթեթևացնելով, ճնշվում է դրանց ծանրության տակ, մնում միայնակ, վատ վիճակում հայտնվելու համար` մեղադրում իրեն, ընկնում ընկճվածության մեջ, որը կարող է հանգեցնել դեպրեսիայի, անգամ շիզոֆրենիայի, նույնիսկ ինքնասպա-նության:

Ըստ «Բարգավաճման աստվածաբանության»` մարդը կազմված է ոչ թե հոգուց ու մարմնից, այլ` ոգուց, հոգուց ու մարմնից: Սա լրիվ հակաքրիստոնեական է:

«Կյանքի խոսք» աղանդը ոչ միայն հեթանոսական-շամանական-մծղնեական է, այլև` օկուլիստական (ոգեպաշտական): Նրանց գաղափարախոսության համաձայն` աշխարհը ղեկավարվում ու կարգավորվում է որոշակի կանոններով: Դրանք մոգական օրենքներ են, որոնց իմացությունը հնարավորություն կտա կառավարելու և

ուղղորդելու երկնային ուժերին: Այդ իշխանությունն ստացվում է Սուրբ Հոգու շնորհներով: Դրանով նրանք ստիպում են Աստծուն` փրկելու իրենց մեղքից:

Որպես վերջաբան

Այսպիսով, տեսնում ենք, որ «Կյանքի խոսք» աղանդը ոչ մի աղերս չունի Հայ առաքելական եկեղեցու հետ, որպեսզի իրեն իրավունք վերապահի` մտածելու աներևակայելի, անհավանական չլինելիությունների շուրջ: Նրանք կարող են ընդամենը պարզ մուտքով մտնել եկեղեցի (անգամ մոմ էլ չեն վառում` համարելով դա կռապաշտություն), ինչպես ժամանակին դա արել են թոնդրակեցիներից ոմանք:

Ի՞նչ արարողությունների մասին կարող է խոսք լինել, եթե նրանք չեն ընդունում Հայ եկեղեցու յոթ խորհուդները, Հայոց տոնածիսական համակարգը, սրբերի բարեխո-սությունը և այլ առաքելադավան վարդապետություններ:

 

Աշոտ Մանուչարյան

ԵՊՀ Աստվածաբանության ֆակուլտետ

Ժողովուրդ ջան, մեր երկիրը մազից է կախված, եկեք փորձենք փրկել․ Հայկ Բաբուխանյան Ժողովուրդը պետք է որոշի՝ ուզում է մնալ ԵԱՏՄ-ում, թե՞ գնալ Եվրամիություն․ Բաբուխանյան Եթե Փաշինյանը դավաճանա, ինչի՞ եք իր հետ նույն սեղանի շուրջ նստում․ Բաբուխանյան (տեսանյութ) ՀՀ-ում ստորագրահավաք է սկսվել արտաքին քաղաքական հարցով հանրաքվե անցկացնելու համար Պաշտպանենք Անկախության հռչակագրի յուրաքանչյուր տառը․ Հայկ Բաբուխանյանի կոչը կուսակցություններին Ինչ նոր իրական ընդդիմություն է ձեւավորվում ԱԺ-ից դուրս․ Բաբուխանյանը փակագծեր է բացում Հայաստանի ապագան որոշվելու է ոչ թէ ԱԺ-ում, այլ հանրաքվեով. Հայկ Բաբուխանյան Ուղիղ. Նիկոլը նորից ստացավ իր երազած ընդդիմությունը. Հայկ Բաբուխանյան ՈՒՂԻՂ. Ընդդիմության մանդատապաշտությունը Ծառուկյանին հետապնդելու ժամանա՞կ է բռնում․ Բաբուխանյան Ընտրության արդյունքները Փաշինյանի հետ պայմանավորվածության հետևանք է, կամ էլ՝ անգրագիտության ՈՒՂԻՂ. Առանց փողոցային պայքարի` ՍԴ դիմելը Նիկոլի օգտին էր. Հայկ Բաբուխանյան Այս ընտրություններում պարտվեցին բոլորը. Հայկ Բաբուխանյան Տեղի ունեցավ ՍԻՄ կուսակցության երիտասարդական թեվի ակտիվի հավաքը Ինչու մենք չենք կարող այսօր տոնել Շուշիի ազատագրումը Եվրոպական դեսանտն ու հայաստանյան ապագան. Հայկ Բաբուխանյան Մենք նոր չէ, որ բախվում ենք այս դավաճանական գծին, նորի՛ց ենք ճնշելու. Բաբուխանյան Կստորագրվի հուշագիր ՍԻՄ կուսակցության և Справедливая Россия֊ի միջև ՍԻՄ կուսակցության պատվիրակությունը Մոսկվայում մասնակցում է «ՍՈՎ ինտեր» միջազգային համաժողովին Ուղիղ. Ցեղասպանության ուրացում` Լեվոն Տեր֊Պետրոսյանից մինչև Նիկոլ. Հայկ Բաբուխանյան Խորհուրդ կտայինք չխաղալ իշխող խունտայի օգտին և, քանի դեռ ուշ չի, հետևել մեր օրինակին. Հայկ Բաբուխանյան Այս ամոթալի լիբերալ-թուրքամետ արշավի հեղինակները թիրախավորել են Հայոց ցեղասպանությունը Ո՛չ Նիկոլին, այո՛ ՀՀ Անկախության հռչակագրին․տեղի է ունեցել ՍԻՄ կուսակցության համագումարը (տեսանյութ) Կարեւոր է, որ կարողանանք պաշտպանել Անկախության հռչակագիրը. ՍԻՄ-ը մասնակցելու է ընտրություններին ՍԻՄ-ն ընդդեմ կոռուպցիայի ՍԻՄ XXVIII համագումար. 37 տարի հայ ժողովրդի շահերի պաշտպանության ճակատում