ԱՐՍԵՆ ԹՈՐՈՍՅԱՆԸ՝ ԱՆԱՐԽԻ՞ՍՏ
Արխիվ 16-20Առիթ ունեցել ենք անդրադառնալու առողջապահության նախարար Արսեն Թորոսյանի հայտարարությանը, ըստ որի, նա չի կատարելու դատարանի վճիռը: Այն «հիմնավորմամբ», որ՝ «Դատական համակարգը չի վայելում ժողովրդի մեծամասնության վստահությունն ու կարիք ունի արմատական բարեփոխումների»: Խոսքը «Գրիգոր Լուսավորիչ» ԲԿ-ի նախկին տնօրեն Արա Մինասյանի՝ Թորոսյանի դեմ ներկայացրած հայցի վերաբերյալ վճռի մասին է, որով դատարանը պարտավորեցնում է նախարար Թորոսյանին՝ վճիռը օրինական ուժ ստանալուց հետո հինգ օրվա ընթացքում հանդես գալ հերքմամբ եւ ներողություն խնդրել: Նախարարը, կրկնենք, հրապարակավ հրաժարվել է կատարել դատարանի վճիռը՝ դրանով ճանապարհ բացելով մեր բոլորիս՝ «շարքային» մահկանացուներիս համար՝ նույն բացատրությամբ չկատարել ցանկացած այլ դատական վճիռ:
Այնուամենայնիվ, օրենքով ինչ իրավական հետեւանքներ են նախատեսվում դատարանի վճիռը չկատարելու համար, փորձեցինք պարզել փաստաբան ԵՐՎԱՆԴ ՎԱՐՈՍՅԱՆԻՑ.
– Դատարանի որոշումը պարտավոր են կատարել բոլորը: Այն չկատարելու համար սահմանված է համապատասխան պատասխանատվություն: Եթե նման միտք արտահայտում է շարքային քաղաքացին, կարող ենք ենթադրել, որ մարդը էմոցիոնալ վիճակից դրդված է նման հայտարարություն արել: Բայց երբ կառավարության անդամն է նման հայտարարություն անում, դա ոչ այլ ինչ է, քան անարխիստական մոտեցում , ինչը կարող է հանգեցնել համատարած անպատժելիության: Եվ յուրաքանչյուրը կատարի այն, ինչն իր քիմքին է հաճելի: Ես կարծում եմ, որ պետք է հետեւեր նաեւ համապատասխան արձագանք՝ կառավարության մակարդակով, բայց զարմանալիորեն նման բանի եւս ականատես չեղանք, ինչն էլ ավելի մտահոգիչ է:
– Պարոն Վարոսյան, առհասարակ արդարադատության համակարգում խոստանում էին մի շարք բարեփոխումներ: Դրանք այսօր տեսանելի՞ են:
– Բարեփոխումներ, բնականաբար, տեսանելի չեն: Բայց արդեն դժվար է ասել՝ լա՞վ է, որ տեսանելի չեն, թե՝ վատ է: Որովհետեւ, եթե բարեփոխումների նպատակը հարյուր տոկոսով ենթակա ու կամակատար դատավորներով լցված դատական համակարգ կամ քաղաքական իշխանության այս կամ այն ցանկությունները կատարող ոստիկանություն ունենալն է, ապա մի կողմից շատ ավելի լավ է, որ բարեփոխումներ չեն իրականացվել: Իշխանությունը երկու տարի շարունակ ցույց է տալիս, որ ինքը չի համակերպվելու այնպիսի դատական ակտի հետ, որն իր սրտով չէ, եւ թիրախավորվելու են ու թիրախավորվում են այն դատավորները, որոնք ունակ են կայացնել ինքնուրույն որոշումներ:
ԻԼՈՆԱ ԱԶԱՐՅԱՆ

