«ԱՅՍ ՊԱՀԻՆ ՀՈԳԵԲԱՆԱԿԱՆ ԽՆԴԻՐՆԵՐԻ ԲՈՒՄ ՉԿԱ»
Արխիվ 16-20Ինչպե՞ս հաղթահարել մեկուսացման շրջանը, ի՞նչ հոգեբանական խնդիրների կարող է բախվել հանրությունը ստեղծված իրավիճակում, ի վերջո՝ որքանո՞վ էր պատրաստ մեր ազգը արտակարգ դրության ռեժիմին: Այս եւ այլ հարցերի շուրջ զրուցել ենք ճանաչված հոգեբան ՍԱՄՎԵԼ ԽՈՒԴՈՅԱՆԻ հետ, ով նախ նկատեց.
- Մեր ազգը շատ սթրեսադիմացկուն ու չափազանց հարմարվող ազգ է: Ցանկացած իրավիճակում հարմարվում են: Մերն էլ, հրեաներինն էլ հարմարվողականությունը շատ բարձր է: Առհասարակ, մենք՝ հայերս, շատ խելացի ենք, կյանքն է ստիպել, որ եթե խելք չաշխատացնես, չես կարող: Ունենք երեք կարեւոր հատկություն՝ ճկունություն, խելացիություն եւ սթրեսներին դիմակայելու ունակություն: Ինչ խոսք, իհարկե, այս մեկուսացումը որոշակի հոգեբանական ազդեցություն թողնում է մարդկանց վրա: Այսինքն, երբ մարդը զրկված է շփվելու, ազատ տեղաշարժվելու եւ այլ պահանջմունքները բավարարելուց, նրա մոտ, բնականաբար, առաջանում է տրամադրության անկում, կոնֆլիկտային իրավիճակներ են ստեղծվում տանը: Այս պահին մենք չենք կարող ասել, որ իրենց տներում մեկուսացած մեր հասարակության մոտ լուրջ հոգեբանական խնդիրներ ենք նկատում: Սակայն չմոռանանք, որ շատ մարդիկ կան, որ սովոր են եղել, որ ամբողջ օրը մինչեւ ուշ երեկո շփվեն իրար հետ, ընկերների հետ հանդիպեն, միջոցառումների մասնակցեն ու հիմա ստիպված են տանը մնալ: Դա, բնականաբար, հասարակության վրա բացասաբար է անդրադառնում եւ որոշակի դեպրեսիվ վիճակ առաջացնում է:
- Հոգեբանական ի՞նչ խնդիրների հետ կարող ենք բախվել՝ նման դեպրեսիվ իրավիճակից ելնելով:
- Այս պահին կոնկրետ այդպիսի հոգեբանական խնդիրների բում չկա: Ավելի շատ կա տագնապ: Երկու ծայրահեղություն ակնհայտ նկատելի է: Ոմանք բացարձակ թքած ունեն ամեն ինչի վրա, մտածում են, որ կորոնավիրուսը ոչ մի վտանգ չի ներկայացնում, մյուսներն էլ չափազանց սրված ձեւով են ընկալում իրավիճակը: Ընդհանուր առմամբ, հոգեբանական ճգնաժամ նկատելի չէ: Ուղղակի մարդիկ զգույշ են, տրամադրություններն ընկած է, նախկին ժպիտը դեմքներին չկա: Հոգեբանության մեջ կա ներքին ֆրուստրացիա արտահայտությունը, երբ մարդու որեւէ պահանջմունք չի բավարարվում. սեռական, սննդի, շփման, տեղեկատվության, աշխատելու: Դա բնական ագրեսիա է առաջացնում: Իսկ ագրեսիայի մեդալի մյուս կողմը դեպրեսիան է, ագրեսիան՝ ուղղված սեփական անձին:
- Ի՞նչ խորհուրդ կտաք մեր ընթերցողներին, ինչպե՞ս հաղթահարեն ի հայտ եկող հոգեբանական խնդիրները:
- Հոգեբանական խնդիրներ են առաջանում, երբ մարդը բոլորովին մեկուսանում է: Ուստի պետք է դուրս գան, մի քիչ քայլեն, իհարկե՝ դիմակ կրելով: Կարող են ֆիզիկական վարժություններ անել, գիրք կարդալ, տան մաքրությամբ զբաղվել: Մեկուսացման դեպքում տագնապներ են առաջանում, քանի որ մարդու մոտ չի բավարարվում շփումը, ուստի պետք է նոր գործերով առօրյան լցնել:
Զրույցը՝ ԻԼՈՆԱ ԱԶԱՐՅԱՆԻ

