«Ինչո՞ւ պետք է 90-ականների թալանողները պատասխանատվության չենթարկվեն»․ Բ. Հարությունյան

«Երևանի պաշտպանության ճակատ» նախաձեռնության համակարգող Բաբկեն Հարությունյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Ինչո՞ւ պետք է 90-ականների թալանողները պատասխանատվության չենթարկվեն, բայց 2000-ականների կամ 2010-ականների թալանողները ենթարկվեն։

ԱԺ-ն ընդունեց ապօրինի ծագման գույքը բռնագանձելու մասին օրինագիծը: Ապօրինի ծագում ունեցող գույքը ենթակա է բռնագանձման, եթե դատարանը որոշում է կայացրել, որ այդպիսի գույքի շուկայական արժեքը հայցի ներկայացման պահին գերազանցում է հիսուն միլիոն ՀՀ դրամը։ Ուսումնասիրվելու են 1991 թվականի սեպտեմբերի 21-ից հետո ձեռքբերված գույքերը, բայց ըստ Ռուստամ Բադասյանի՝ հիմնականում քննության է ենթարկվելու վերջին 10 տարում ձեռքբերված գույքերի օրինականությունը: Հարց է առաջանում՝ ինչի՞ հենց վերջին 10 տարում ձեռք բերվածը, ոչ թե՝ 15, 20 կամ 28 տարվանը, չէ որ պետական գույքը կոպեկներով սեփականացնելու թալանը սկսվել է հենց 92թ-ից։ Օրենք են ընդունում մի ամբողջ ժամանակահատվածի համար, բայց գլխանց ասում են, որ հիմնականում կիրառելու են այդ ժամանակահատվածի մի մասի համար, լավ ինչքա՞ն կարելի է աբսուրդային մոտեցումներ կիրառել։ Ինչո՞ւ պետք է 90-ականների թալանողները պատասխանատվության չենթարկվեն, բայց 2000-ականների կամ 2010-ականների թալանողները ենթարկվեն, ո՞րն է տրամաբանությունը, թալանը թալան է՝ անկախ ամեն ինչից։
     Իրականում այս օրենքը դառնալու է մահակ գործող իշխանությունների ձեռքը, որը կկիրառվի ընտրողաբար՝ ում ուզեն կմտրակեն, ում չուզեն՝ չեն մտրակի, առավել ևս, որ ունեցել ենք և ունենք իշխանության գրպանային՝ իրավապահ, ֆինանսական և դատական համակարգ։
     Այո, թալանողները չպետք է անպատիժ մնան և հնարավորի չափով պետք է պատժվեն, իսկ ամբողջովին պատժվել չեն կարող, քանի որ անհնար է օբյեկտիվ պատճառներով ամբողջությամբ ապացուցել թալանի չափը, բայց նաև այս օրենքը ոչ հեռու ապագայում ավելի շատ խնդիրներ է առաջացնելու, քան թե օգուտներ է տալու։
     Առաջիկայում ականատեսը կլինենք իշխանությունների բեմադրությամբ՝ «ապօրինի գույքի բռնագանձումների» նոր բազմասերիալանոց շոուներին, որոնք հետագայում ջախջախվելու են միջազգային դատական կառույցներում՝ Հայաստանը էլ ավելի դարձնելով ներդրումների համար ոչ գրավիչ երկիր»։

Այս թեմայով Աննա Հարությունյանը Միլանում արժանացել է «Լավագույն հավաքածու» մրցանակին Ո՛չ Կառավարությունը պետք է դառնա եկեղեցական ժողով, ո՛չ Եկեղեցին՝ կառավարություն Փաշինյանի տրանսֆորմացիան իրականում պայքար է այն հարցի շուրջ, թե Ռուսաստանը Հայաստանի համար լինելու է գործընկե՞ր, թե՞ համակարգային հենարան «Ժողովուրդ». «Վեոլիա Ջուր»-ը պետք է հետաքրքրեր պետական մարմիններին, բայց չի հետաքրքրում Վիրավոր իմ Հայաստան, դու դեռ ուղղելու ես քո ողնաշարը