ԹՐՔԱՍԵՐՆԵՐԻ ԿԱՄԱԿԱՏԱՐՆԵՐԻ ՎԵՐՋԻՆ ՇԱՆՍԸ
Արխիվ 16-20Արցախում տապալվեց Նիկոլի եւ սորոսականների դրածո Մասիս Մայիլյանին իշխանության բերելու ծրագիրը: Ընտրությունների երկրորդ փուլում նա մնաց առանց Սամվել Բաբայանի աջակցության, հետեւաբար` «թավշյա» հեղաշրջում էլ չի կարող անել: Երեւանից գործուղված սորոսական եւ ՔՊ-ական էմիսարների ուժերը դրա համար ակնհայտորեն քիչ են, եւ եթե ֆորսմաժոր չլինի, ապա ապրիլի 14-ին Արայիկ Հարությունյանը կընտրվի Արցախի նախագահ: Իսկ նա իր բնույթով գրեթե չի տարբերվում զիջողական տարբերակները մերժող Բակո Սահակյանից: Ֆորսմաժոր, իհարկե, կփորձեն ստեղծել` կա՛մ փորձելով ճնշման միջոցով կորոնավիրուսի պատրվակով հետաձգել երկրորդ փուլը, կա՛մ ծայրահեղ դեպքում միգուցե անդրազգային կենտրոնները փորձեն Ադրբեջանին դրդել պատերազմի:
ՕԳՆՈՒԹՅԱՆ Է ՀԱՍՆՈՒՄ ԼԵՎՈՆ ՏԵՐ-ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԸ
Իհարկե, Արցախի ընտրությունների երկրորդ փուլը տապալելու համար մոբիլիզացրել են ինչպես Սասնա տեռորիստների կուսակցությունը, այնպես էլ տարբեր մեկուկեսհոգանոց կուսակցություններ կամ պարզապես սովորական թափթփուկներ: Սակայն ամենաէականը` դաշտ են բերել Լեւոն Տեր-Պետրոսյանին: Նրա հայտարարությունը բոլոր նորմալ ուժերին տհաճություն պատճառեց: Ի՞նչ է ասում ծերուկը. «Համավարակի պատճառով Հայաստանն այսօր հայտնվել է պատերազմական իրավիճակում` ընդ որում շատ ավելի ծանր ու վտանգավոր, քան ավանդական պատերազմների ժամանակ: Ի տարբերություն վերջիններիս` այսօր ռազմաճակատի գիծ գոյություն չունի, հակառակորդի կրակակետերն անբացահայտելի են, խրամատներն ու բլինդաժներն անօգուտ: Վիրուսն ամենուրեք է ու անտեսանելի. նա հարվածում է թե՛ առջեւից, թե՛ կողքերից, թե՛ թիկունքից, թե՛ օդից: Ոչ ոք ապահովագրված չէ ախտահարումից ու ծանր կորուստներից` դառնագույն մի ճշմարտություն, որ պարտավոր է մտապահել մեզանից յուրաքանչյուրը, ընդ որում առանց խուճապի, եւ պատասխանատվության բարձր գիտակցությամբ»: «Պատերազմները վարում են ոչ թե ժողովրդական զանգվածները կամ ընդդիմադիր քաղաքական ուժերը, այլ օրվա իշխանությունները` անկախ դրանց լավ թե վատ լինելու հանգամանքից: Հասուն պետություններում պատերազմի ժամանակ ներքաղաքական պայքարը, գրված թե չգրված օրենքներով, սառեցվում է` հնարավորություն տալով իշխանություններին կենտրոնանալու բացառապես իրավիճակի վերահսկման ու հաղթահարման վրա: Իմ տպավորությամբ, Հայաստանի իշխանությունները, գուցեեւ ինչ-որ սխալներով ու բացթողումներով հանդերձ (չսխալվող իշխանություն չկա), պատասխանատվությամբ են վերաբերվում իրենց պարտականություններին, հիմնականում կատարելով իրավիճակից բխող բոլոր անհրաժեշտ ու հնարավոր քայլերը: Դատելով հասարակության արձագանքներից, ընդհանուր առմամբ, դրական է գնահատվում բուժաշխատողների, ոստիկանության, ԱԻՆ-ի գործունեությունը, անարդարացիորեն թերանալով, սակայն, ընդգծել վերջիններիս աշխատանքը համակարգող պաշտոնատար անձանց` արտակարգ դրության պարետի եւ առողջապահության նախարարի կարեւոր դերակատարությունը»:
Ուշադրություն` ասելով իշխանություն, ԼՏՊ-ն հիշատակում է Տիգրան Ավինյանին եւ Արսեն Թորոսյանին, սակայն շրջանցում է Նիկոլի անունը: Կարծես, Նիկոլը նրա համար գոյություն չունի: Ըստ ամենայնի, Ավինյանն ու Թորոսյանը նույն անդրազգային թիմից են, ինչ Լեւոնը, իսկ Նիկոլը այդ թիմի համար շարքային կատարածու է, ում օգտագործել են մինչեւ վերջ եւ հիմա դեն են նետում: Լեւոնը չի տալիս նաեւ ԱԱԾ-ի եւ ՊՆ-ի անունը: Առաջինը քրգործ է հարուցել ընդդեմ առանցքային սորոսական Արեւիկ Անափիոսյանի, իսկ երկրորդը, շրջանցելով կառավարությանը, պայմանավորվել է ՌԴ ՊՆ-ի հետ` Հայաստան ռուս ռազմական բժիշկների բերելու: Երկուսն էլ օտար են Լեւոնի ու վերջինիս «վերադասի» համար:
Իսկ Լեւոնի առաջարկությունները հետեւյալն են.
1. Քարոզչական ու դաստիարակչական բոլոր միջոցներով հասարակությանը պարտավորեցնել ենթարկվել արտակարգ դրության պարետի եւ առողջապահության նախարարի հրահանգներին եւ խստորեն կատարել նրանց հանձնարարականները:
2. Դադարեցնել իշխանությունների նկատմամբ անվստահություն եւ ատելություն սերմանելու քարոզչությունն ու գործողությունները` նրանցից հաշիվ պահանջելու հարցը թողնելով ապագային:
3. Հակավարակային միջոցառումներին ու դրանցից ծագած սոցիալական խնդիրներին վերաբերող մասնավոր խորհուրդներն ու առաջարկներն արտահայտել ոչ թե հրապարակավ ու ցուցադրաբար, այլ ուղղակի հասցեագրել պարետատանը, նրա կազմում ստեղծելով հատուկ խումբ` դրանք ուսումնասիրելու եւ նպատակահարմարության պարագայում գործադրելու համար:
4. Սառեցնել Ապրիլյան պատերազմի հանգամանքների հետաքննության խորհրդարանական հանձնաժողովի աշխատանքը, որն ավելորդ գրգռություն է առաջացնում երկրի առանց այդ էլ գերլարված մթնոլորտում:
5. Վերջ տալ Արցախի ընտրությունների շուրջ ընթացող խժդժություններին եւ իշխանության նոր մարմինների շուտափույթ ձեւավորմամբ ապահովել հանրապետության լիակատար կառավարելիությունը:
6. Հուսալ, որ Հայաստանի երկրորդ եւ երրորդ նախագահներն իրենց վերահսկողության տակ գտնվող լրատվամիջոցներին կկարգադրեն անմիջապես դադարեցնել իշխանությունների դեմ վերջիններիս ծավալած կատաղի պայքարը եւ այդու չեն կորցնի պետական այրին վայել վարք դրսեւորելու այս պատեհությունը:
Հատկապես ուշագրավ է 4-րդ կետը` նման է, որ Լեւոնը շատ է վախենում Սերժ Սարգսյանի խոսքից ապրիլի 16-ի «ապրիլյան պատերազմի» ԱԺ հանձնաժողովի նիստին: Վախենում է, թերեւս, ինչ-որ ահավոր գաղտնիքի բացահայտումից, որը վերջնականապես կջախջախի Տեր-Պետրոսյան-Ավինյան-Մայիլյան եռյակի ծրագրերը` ձեռնունայն թողնելով նաեւ անդրազգային տիկնիկավարներին: Իսկ 6-րդ կետը մատնում է նրա վախը Ռոբերտ Քոչարյանից եւ Սերժ Սարգսյանից:

ՍԵՐԺ ՍԱՐԳՍՅԱՆԸ ՊԱՏՐԱՍՏՎՈՒՄ Է ՎՃՌԱԿԱՆ ՄԱՐՏԻ
Ճակատագրական օրեր են առջեւում: Ապրիլի 12-ին սպառվում է ՀՀ քաղաքացիների «տնային կալանքի» ժամկետը (եթե չերկարացվի), 14-ին Արցախի ընտրությունների երկրորդ փուլը, իսկ 16-ին` Սերժ Սարգսյանի ելույթը ԱԺ հանձնաժողովում: Հենց այդ ելույթի շուրջ դրամատիկ իրադարձություններ ծավալվեցին: ՀՀ երրորդ նախագահի գրասենյակն այսօր պատասխան գրություն է ուղարկել 2016թ. ապրիլին ծավալված ռազմական գործողությունների հանգամանքները ուսումնասիրելու նպատակով ստեղծված հատուկ քննիչ հանձնաժողովին, որում ասված է. «Ս.թ. ապրիլի 8-ին ՀՀ երրորդ նախագահի գրասենյակ ուղարկված Ձեր թիվ ԱԺՀ.2/2514 գրության մեջ պարզորոշ ներկայացված չէ հանձնաժողովի դիրքորոշումը` ի պատասխան գրասենյակի հարցադրումների: Մասնավորապես, հասկանալի չէ, թե բավարարվե՞լ է արդյոք ՀՀ երրորդ նախագահի առաջադրած պայմանը` հանձնաժողովի լսումներին ներկայանալու միայն իր մասնակցությամբ նիստի ձայնագրությունը (կամ տեսաձայնագրությունը) ստանալու դեպքում: Եթե նիստի ընթացքում հանձնաժողովը պատրաստվում է ՀՀ երրորդ նախագահին հայտնել պետական եւ ծառայողական գաղտնիք կազմող` նախագահին անհայտ տեղեկություններ, ապա, ղեկավարվելով «Պետական եւ ծառայողական գաղտնիքի մասին» ՀՀ օրենքի 20-րդ հոդվածի 1-ին մասի «ա» կետով, Սերժ Սարգսյանը դեմ է դրան եւ առաջարկում է նման տեղեկություններ չհայտնել: Իսկ եթե խոսքը վերաբերում է պետական եւ ծառայողական գաղտնիք կազմող այնպիսի տեղեկությունների, որոնց ՀՀ երրորդ նախագահը տիրապետում է ի պաշտոնե, ապա «Պետական եւ ծառայողական գաղտնիքի մասին» ՀՀ օրենքի 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հիման վրա արդեն իսկ առկա է դրանք չհրապարակելու պարտավորություն` անկախ հանձնաժողովի նիստում դրանք հրապարակելուց կամ չհրապարակելուց: Ելնելով վերոհիշյալից` ակնկալում ենք հանձնաժողովի հստակ դիրքորոշումը` տրամադրվելո՞ւ է արդյոք ՀՀ երրորդ նախագահին` նրա կողմից հանձնաժողովի նիստում հնչեցված հայտարարությունների եւ պատասխանների տեսաձայնագրությունը: Ձեր պատասխանից է կախված նիստին մասնակցելու` նախագահ Սարգսյանի որոշումը, ինչի մասին ՀՀ երրորդ նախագահի գրասենյակը իր նախորդ գրությամբ տեղեկացրել էր»:
Եվ ահա Անդրանիկ Քոչարյանը «քաշեց» Լեւոնին, բավարարելով Սերժ Սարգսյանի պահանջները: ՀՀ երրորդ նախագահի գրասենյակը տարածեց շատ հուսադրող հաղորդագրություն. «Հանձնաժողովի այսօրվա գրության մեջ հստակ նշված է, որ ՀՀ երրորդ նախագահին առանց որեւէ նախապայմանի կտրամադրվի նրա մասնակցությամբ հատվածի տեսաձայնագրությունը: Նկատի առնելով, որ հանձնաժողովը բավարարել է ՀՀ երրորդ նախագահի կողմից առաջադրված միակ պայմանը` նախագահ Սարգսյանը վերահաստատում է ս.թ. ապրիլի 7-ին հանձնաժողովին ուղղված` գրասենյակի պատասխանում ներկայացված իր որոշումը»:
Այսպիսով, քաղաքական գրոսմայսթերը ունենալու է իր հարցուպատասխանի տեսագրության սեփական օրինակը: Որը եւ ծառայելու է որպես զորավոր քաղաքական զենք:
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆ

