ԼՐԱԳՐՈՂԸ, ԸՆԴԴԻՄԱԴԻՐ ԳՈՐԾԻՉԸ ՊԵՏՔ Է ՄՏԱՀՈԳՎԻ. ՍԱՄՎԵԼ ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ

Հեռախոսների միջոցով մարդկանց տեղորոշման մասին օրենքի ընդունումը բուռն քննադատությունների արժանացավ ու դեռ արժանանում է: Սակայն օրենքի ընդունումից հետո մարդկանց մոտ մտահոգությունները հիմնականում այս ուղղությամբ են՝ ի՞նչ ռիսկերով է հղի օրենքի գործարկումը: «Իրավունքը» խնդրի հետ կապված զրուցեց տեղեկատվական անվտանգության փորձագետ ՍԱՄՎԵԼ ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ հետ:

- Ինչպե՞ս է այդ գործընթացը պրակտիկորեն անդրադառնալու մարդկանց վրա:

- Ճիշտ է, ո՛չ հեռախոսազանգի, ո՛չ հաղորդագրության բովանդակությունը չի գաղտնազերծվում, բայց ֆիքսվում է, թե Դուք ում եք զանգել, երբ եւ որտեղից: Մյուսը, դա Ձեր տեղորոշումն է` ըստ բջջային օպերատորի, որը ֆիքսում է Ձեր հեռախոսի շարժը: Սա նշանակում է, որ բովանդակային տվյալ չեն ստանում, բայց ամեն դեպքում ստացված տվյալները շատ զգայուն են, որովհետեւ երեւում է, թե Դուք ում հետ եք շփվում, այսինքն գաղտնազերծվում է Ձեր շփման շրջանակը: Եթե հասարակ քաղաքացին առանձնապես մտահոգվելու բան չունի, ապա լրագրողը, իրավապաշտպանը կամ ընդդիմադիր քաղաքական գործիչը, բնականաբար, պետք է մտահոգվի: Հենց այստեղ է առաջանում մտահոգությունը, թե ով կարող է օգտագործել մեր տվյալները, ինչպես, երբ: Երբեք ոչ մի իշխանության բացատրությունների վրա նման տվյալների մշակումը չպետք է հիմնվի: Կարծում եմ, այս ամենի լուծումն այն է, որպեսզի ԱԺ հանձնաժողով ստեղծվի, որտեղ ներգրավվեն մեծ թվով ընդդիմադիր պատգամավորներ, հատուկ մասնագետներ, որպեսզի լինի երրորդ կողմի վերահսկողություն, թե ինչպես են այս տվյալները օգտագործվում:

- Լավ, բայց հաղորդագրությամբ ինչ-որ շփման տեղեկություն ստանալը որքանո՞վ է արդյունավետ:

- Տեսեք, պատկերացրեք, հեռու տնից-տեղից, բացահայտեցին, որ Դուք հիվանդ եք: Համակարգն անմիջապես նայում է, թե ում եք Դուք զանգել վերջին երկու շաբաթում, ում եք հաղորդագրություն գրել եւ ում եք մոտ եղել ֆիզիկապես: Այս երեք տվյալների համադրությունը բացահայտում է Ձեր կապերը, տվյալ դեպքում, թե ում կարող էիք վարակել:

Զրույցը՝ ԻԼՈՆԱ ԱԶԱՐՅԱՆԻ

Այս թեմայով Այն ճանապարհը, որն ընտրել է Հայաստանի իշխանությունն ու այդ իշխանությանն ընտրած ժողովուրդը, անհամատեղելի է Արցախ ունենալու հետ. Սամվել Շահրամանյան Ավելի հարմար օր դժվա՞ր էր գտնել․ ԶԱՐՄԱՆՔ Մենք այս պետությանը պետք չենք․ Անահիտ Մարտիրոսյան Երեւանն արդեն շատ մեծ է, դրա համար չվում են Տիգրանաշեն․ ԸՆԿԵՐ ՓԱՆՋՈՒՆԻ Ռուսները նստան պոեզ, Մոսկվա գնացին, «Ուժեղ Հայաստանի» հայերը անտեր ու դուս պատերի տակ մնացին․ ԸՆԿԵՐ ՓԱՆՋՈՒՆԻ