Նիկոլը քանդեց Հայաստանի գյուղատնտեսությունը
Արխիվ 16-20Նիկոլը գյուղատնտեսության զարգացման մասին շատ է սիրում խոսել, է՛լ կաթիլային ոռոգում, է՛լ ինտենսիվ այգեգործություն, է՛լ խելոք գոմեր, է՛լ չգիտեմ ինչ: Աջակցության ծրագրերի մասին էլ խոսում, թե սրան էսքան վարկ կտանք, նրան այսքան: Սակայն հիմնականում այդ աջակցությունը կարծես թե ոչ թե գյուղացուն է եւ գյուղատնտեսությանը, այլ բանկիրներին եւ բանկերին: Գյուղացին իրականում կուշտից էլ կուշտ է Նիկոլի խոստումներով ու իր վերցրած վարկերով, որոնց տոկոսների տակ ճկրում է գրեթե Հայաստանի ողջ գյուղատնտեսությունը: Սակայն այն իրական աջակցությունը, որը մինչեւ Նիկոլի պոռոտախոսությունը տրվում էր գյուղատնտեսությանը կտրվել է: Ժամանակին գյուղացուն տրվում էր ե՛ւ սերմացու, ե՛ւ վառելիք, ե՛ւ պարարտանյութ, մի մասը զեղչված գներով, որոշ մասն էլ բերքի դիմաց, մի փոքր մասն էլ անվճար: Սակայն կար համակարգ, որով վատ թե լավ, բայց սպասրկվում էր գյուղատնտեսությունը: Նիկոլի գալով փլուզվեց թե՛ գյուղատնտեսության նախարարությունը եւ թե՛ սպասարկման եւ աջակցության համակարգը: Նիկոլի կառավարության «բառադիությունը» երեւաց անգամ օրերս ԱԺ-ում հարց ու պատասխանի ժամանակ, երբ նա անգամ տեղյակ չէր, որ մինչեւ օրս գյուղացիությունը ապահոված չի սերմացուներով: Իսկ այն, որ հանրային սննդի համակարգի փակման հետեւանքով երկրում կտրում նվազել է մսի սպառումը, եւ անասնաբուծության ճյուղը հայտնվել է բարդ իրավիճակում Նիկոլը այդպես էլ չհասկացավ հարցին պատասխանելով, թե. «Մենք տանը միս ուտելը չենք արգելել, թող տանեն տներում ուտեն»: Բոլոր փորձերը հասկանալ, թե արդյոք քանի հոգի են օգտվել գյուղացիության աջակցության նիկոլական փաթեթից ձախողվում են, քանի որ տպավորությունն այնպիսին է, որ կա՛մ այդ փաթեթից ոչ ոք էլ չի օգտվում, կա՛մ էլ նիկոլական անկարող կառավարությունը որեւէ ստատիստիկ տվյալներ չունի:
Հետաքրքիր էր Նիկոլի էկանոմիկայի նախարարության փոխնախարարի պատասխանը այն հարցին, թե քարդյոք երկրում կան բավարար չափով տնկիներ, ինտենսիվ այգեգործությունը զարգացնելու համար: Փոխնախարարը կոնկրետ այո կամ ոչ ասելու փոխարեն սկսեց ինչ-որ հեքիաթ պատմել, թե ինչ առաջարկություններ են նրանք արել այսինչ օրենքում, որը կարող է մի երկու տարի հետո ընդունվել կամ չընդունվել:
Առանձին պատմություն է ոռոգման ջրի հարցը, որը նիկոլականների համար գերբարդ է եւ կարծես թե անլուծելի: Երկու տարվա ընթացքում փոխվեցին համակարգի 4 ղեկավարներ մեկը սրան բարեկամը, մեկը սրա ծանոթը, մինչեւ սրանցից յուրաքանչյուրը փորձեց սովորել գործը արդեն դրան հանում էին: դե, ինչ էր համակարգի վիճակը կարելի էր միայն պատկերացնել:
Գյուղատնտեսությանը նաեւ կատաստրոֆիկ հարված է հասցվում ներկրող օլիգարխների կողմից, որոնք ստացել են Նիկոլի օրոք անսահմանափակ հնարավորություններ: Ներկրվում է ամեն ինչ սկսած կանաչիից, որը, ի դեպ, ըստ լուրերի ադրբեջանական ծագում ունի, թուքական բանջարեղենից, վերջացրած կարտոֆիլով ու ցորենով: Պարզ է, որ արտասահմանից ներկրվող գյուղմթերքները զիջելով տեղականին որակով պարզապես ոչնչացնում են շուկան իրենց էժանությամբ: Հայ գյուղացին այդպիսի մրցակցությանը չի դիմանում եւ հետեւանքը եղավ այն , որ ՆԻԿՈԼԻ ԿԱՌԱՎԱՐՄԱՆ ԵՐԿՈՒ ՏԱՐԻՆԵՐԻ ԸՆԹԱՑՔՈՒՄ ՀԱՅԱՍՏԱՆՈՒՄ ՑԱՆԿԱՏԱՐԱԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ՆՎԱԶԵԼ ԵՆ 66585 ՀԱ-ՈՎ, ԿԱՄ 22 ՏՈԿՈՍՈՎ: Սա ոչ այլ ինչ է, քան գյուղատնտեսական աղետ, որն ունի մեկ պատասխաբատու Նիկոլը ու իր անգրագետ «շայկան»:
Ա. Հովհաննիսյան

